Bi ölüm haberi aldığımda, bi kaza gördüğümde, bi hastaneye kaldırıldı cümlesine denk gelişimde ya da ambulans sesinde yüreğime öyle bir acı saplanıyor ki tarif edemem beni hep o an’a götüyor. Birinin bir daha nefes almayacağını bilmek çok ağır değil mi? Bugün kafamı dağıtacak büssürü şey yaptım ama içimdeki acıyı dağıtamadım.
Herkesin acıyla baş etme şekli farklıdır. Bazı insanlar kafayı yememek yaşarken ölmemek için acıyı rafa kaldırıyo mesela. Ne kadar kolay ya insanların acısını bile yargılamak. Kötü insanlardan ve her şeye burnunu sokan insanlardan midem bulandı işte sosyal medya böyle bok gibi bir yer.
Ölüm karşısında güçlü kalabilmek çok zor, acıyı sindirmek gerçekten çok zor. İnsanlara canının yandığını belli etmemek çok zor. Bir pazar gününün bir ölümle elinden alınması çok çok zor. Bugün birinin ölümü bana bu zorlukların üstesinden nasıl geldiğimi hatırlattı. Hayat yaşayanlar için evet ama bi pazar gününün kabusa dönmesi çok üzücü.