Yıllar sonra insan kendi eski hâline, yarım bırakılmış bir kitap gibi uzaktan bakıyor.
Bir zamanlar vazgeçilmez sandığı şeylerin artık içinde hiçbir karşılığı kalmadığını fark ediyor.
En tuhafı da, o kitabın kahramanını tanıyor ama kendine benzetemiyor.