sosyal pilin bittiği bir anda evine gitmek üzereyken arkadaşının da seninle aynı otobüse binmeye karar vermesi... bu acıyı nasıl tarif edeyim bilmiyorum introvertler için bir kabus
En ağır şey, bir insan için verdiğin emeğin onun gözünde hiçbir değeri olmadığını fark etmekmiş. Sabrediyorsun, yanında oluyorsun, sonra kurduğu tek bir cümleyle verdiğin bütün emeği görmezden geliyor. İşte insanın içindeki bazı şeyler tam da o anda sessizce kopuyor.
Derin depresyon ve travmadan kaynaklanan hafıza kaybı yeterince konuşulmuyor. İnsanlar bunun sadece üzüntü ya da "kafanın içinde olmak" olduğunu düşünüyor ama bundan çok daha fazlası. Konuşmaları, anları, isimleri, hayatının tüm dönemlerini umursamadığın için değil, aklın hayatta kalma modunda olduğu için unutuyorsun. Sürekli bunaldığınızda, incindiğinizde ya da sadece günü atlatmaya çalıştığınızda, beyniniz anıları depolamaya odaklanmaz... seni hayatta tutmaya odaklı. Ve bu kısım nadiren kabul edilir. İyileşme sadece duygusal değildir, kaybettiğini bile hatırlamadığın parçalarını yeniden inşa etmektir.
ya n'olacaktı? her gün en az bir kadının öldürüldüğü, katillerin "iyi hal" indirimleriyle ödüllendirildiği bir ülkede şiddet sadece evde mi kalacaktı? elbette okullara, hastanelere, her yere sıçrayacaktı. hiçbiri diğerinden bağımsız değil; hepsi aynı çürümenin eseri.
ikbal ölümü hak etmiş densin diye kızın surlara gittiği videonun her anını detay detay paylaştınız şimdi bu çocuklara ne diyeceksiniz kendi ayaklarıyla OKULA gittiler mi? meşrulaştırdığınız her şey çığ gibi büyüyor ve her gün canlarımızı yitirmeye devam ediyoruz
3. ayın 14'ü, π(pi) sayısı 3,14'le başladığı için π günü olarak kutlanıyor.
π'yi birçoğunuz çemberin çevre formülünden hatırlar:
Çevre = 2πr
Ancak bu formül bir aldatmaca. Çünkü π nedir? Çevre bölü 2r olarak tanımlanır.
Bu durumda elbette π ile 2r'yi çarpınca çevreyi buluruz.