Gitmek hep iyileştirdi, kendimden bile kaçtım gerekirse… iyileşip döndüm ama çok zaman harcadım iyileşmek için, yüzleşip kapattım geçmişi. Artık dönülse bile dönmeyeceğim kadar uzaklaştım ve yalansız dolansız hayatın içinde olabileceğime doğru aşkı bulabileceğime inandım.
Gönülden iç çekişi, bana yaşatılanı unutmam. Herkesin canı sağ olsun da kimse beni düşünmedi.. tercih ettikleri pişman etmez, mutlu ve benden uzakta bir hayat dilerim.
4 sene önceki ben şu anki halim için çok çalışıp, emek verdi ve birçok şeyi de başardı. Düşsem bile kalkar daha dik yürürüm ama asla birine muhtaç olmam, sırtımı yaslamam.. çünkü bana ayakları üzerinde duran bir kadın olmak yakışır..
Stresim tüm vücudumda belitilerini gösterdiğinde, artık kafaya takmayacağım kendimi üzmeyeceğim desem de ne fayda? Güçlü olmaya çalıştıkça daha çok batıyorum… sıkışan yüreğimin bana verdiği yük çok ağır hale geldi.