داشتم گردو و بادوم میشکوندم کارم که تموم شد به دختری گفتم بیا کمک من بادوم هارو از پوسته هاش جدا کن.
از هر ۵ تا که جدا میکرد ۲تاش رو میخورد 😐
هیچی دیگه گفتم نمیخواد کمک کنی عزیزم پاشو برو...
گردو و بادوم هارو گذاشتم تو ظرف میگم اینا برا صبحانه ست هی تاب نخورین مشت مشت بردارین
یه دختری فالو کرده بود منو بعد طی ریپلای هایی که استپری منو میزد و حرف زدیم فهمیدم کلی نقاط مشترک داریم و از تاریخ تولد بگیر و تولد دخترامون و تاریخ ازدواج و خیلی چیزای دیگه(نقریبا میشه گفت همزاد هم میشدیم)...
هر چند وقت با هم در ارتباط بودیم تا بعد از چندسال اومد شهرمون برای سفر
یک دختره رو از زمان مدرسه دورادور میشناسم.
تو اینستاگرام همدیگرو داریم.
بهم خیلی وقت پیش پیام داد که فکر میکنم تو دوست خوبی باشی ، میشه باهم دوست بشیم ؟! گفتم چرا که نه و شماره گرفتیم که من کلا فراموش کردم و اونم پیگیری نکرد چون فکر کرد ممکنه دوست نداشته باشم.
این هفته /
@francis_1209 نه چون تو خیلی چیزا شبیه هم بودیم حتی اتفاقاتی که برای خانواده هامون افتاده بود یا مناسبت ها دقیقا همزاد هم بودیم و اینکه تا حالا عکسی از خودش برام نفرستاده بود
گفتم شاید از نظر قیافه هم شبیه هم باشیم که دیدم نیستیم
۳_ برگشت به مامان گفت چرا مراقب بچه هات نیستی مثل گاو سرشون رو میندازن میرن اصلا حواسشون نیست و فلان...
از اونجای مسافرت دیگه خوش نگذشت...
دیگه بعد ها هم هیچوقت با دایی مسافرت نرفتیم
چندین سال بعد که بزرگتر شدم یجایی حرفش شد مامان گفت اون حرف دایی خیلی به دلش اومده...
یادمه سال پنجم دبستان بودم
یکسال از فوت بابا گذشته بود.
داییم گفت بیاین با ما بریم مسافرت کاشان مامان اولش قبول نکرد با دوتا بچه کوچیک و سربار شدن روی خانواده داداشش ...
آخرش انقدر اصرار کردن که با خانواده دایی که پسرداییم تازه یکسالش شده بود و پدربزرگم رفتیم کاشان...
شام کتلت داشتیم، نشسته بودیم سر سفره که تلفن خونه زنگ خورد و گفتن دست خواهرم خرد شده.
خواهرم تهران دانشجو بود.
همونطوری از سر سفره مامان و بابام دوان دوان بلند شدند و سوار ماشین شدند که برن تهران.
در عرض نیمساعت من موندم و یه خونهی سهطبقهی خالی.
داستان برای دهه هفتاده ۱/۱۹
۲_چند دقیقه ای وایستاده بودم و از دنیا غافل شدم
نگو تو این مدتی که من داشتم نگاه میکردم
بقیه وسایلشون رو جمع کردن اماده حرکت شده بودن و دنبال من میگشتن...
دیدم مامان عصبانی داره نزدیک میشه که کجا بودی و سه ساعته داریم دنبالت میگردیم...
تا دم ماشین رفتیم و چهره عصبانی دایی...
۱_اولای مسافرت همه چی خوب بود و خوش میگذشت و میخندیدیم...
تو یکی از شهر های گذری یک پارک پیدا کردیم که نهار بخوریم و ادامه مسیر...
بعد از نهار آب نمای وسط پارک رو روشن کردن دیدم همه بچه ها دارن میرن نگاه کنن ...
منم از شهر کوچیک تا حالا آب نما به اون عظمت ندیده بودم