28

INTJ, CEFR C1

[28 @28_otet]

昨日も今日もどちらが首位かわからんような試合。ゲストの岡田さん言う通りの、よくわからん間に試合が進んでる。今年の阪神は巨人戦以外は「打線」になってない。

[28 @28_otet]

上がダメだと下は辛い（どころではない） #映像の世紀

[Mimi Yamazaki @positivenumber1]

【速報：ベッセントの経済制裁ーー制裁されたのはイランではなかったんです】

今日8月24日、米財務長官ベッセント氏が「経済的追放作戦」という名前の対イラン制裁を発表しました。

でーも、中身を読むと、これはイランを叩く制裁ではないみたい。どっちかっていうとイランから石油を買っている側と、運んでいる側を叩く制裁です。

名指しされた60近い企業の所在国は、UAE、香港、中国、シンガポール、スイス、ヨーロッパ。
イラン国内ではないです。

この企業らは、洋上で積み替え、書類上の産地を書き換え、代金を別ルートで戻す。その仲介網と「影の船団」が制裁対象なんですね。

もちろん本命は中国です。なぜならイランの原油輸出の約9割を買っているのは中国で、主役は山東省に集ま
る独立系の小さな製油所で、通称「ティーポット」っ
てアメリカ政府関係者内では呼ばれてます。

ベッセント長官は「各国には停止の期限を示した。動
かなければ財務省の権限で一方的に実行する」と言い
ました。

で、普通なら原油は跳ねます。ところが今日、WTIは85.19ドルで2.15%安。

推測すると理由は二つ。一つは、すでに上がりきっていたこと。
原油は直前の2週で週5%超の上昇を2回やっていて、恐怖はすでに織り込み済みだったんでしょうね。

もう一つ。二次制裁は、明日からすぐ効くものではありません。
期限を切って相手に選ばせる仕組みなので、船が止まるまでに時間がかかる。

しかも買い手の9割が中国です。本気で執行すればさらなる米中問題になり、でも執行しなければ看板倒れになる。

なので市場はまだ、どちらにも賭けていないです。

店頭はもっと動きません。ここニューヨークで見ているガソリンスタンドの表示は、この2週間で4セントしか動いていない。

先に動くのは店頭ではなく運賃です。影の船団が締め
上げられれば、まともな船（つまりイランからの石油を載せてないタンカー）の需要が上がる。

戦争保険料とタンカー用船料は、日本の海運と石油元
売りの決算に、店頭価格よりずっと早く出ます。

制裁の主語はイランです。
でも、請求書が回るのは、石油を買っている国と、石油のために通る船と、スタンドで給油している私たちのほうです。

[28 @28_otet]

今の阪神で安心して見ていられる中継ぎ・押さえは、神宮、木下、工藤、、、若手ぐらいか。及川もまだ不安定。もう、ファームで投げた石井待ち。エラー絡みとはいえ、5回まで投げた高橋の勝ち星が消えた。#岩崎 #湯浅

[28 @28_otet]

#映像の世紀 ワールドカップ終わってから、阪神戦かこれしか見てない。

https://t.co/auy8zjcltU

[28 @28_otet]

あと少しでマダックスやったんか #高校野球

[28 @28_otet]

今年の阪神はもう終戦じゃないかな。サードもストライク送球じゃなかったし、レフトのうっかり送球もそう。チーム全体に蔓延してる気がする。

[RBクレ41 @RBcleay]

🚨 ウナイ・エメリ監督、W杯決勝後に涙を流したエミリアーノ・マルティネスについて語る。🇦🇷💔

🗣️「試合終了の笛が鳴った後、ピッチに倒れ込み、涙を流すエミリアーノ・マルティネスの姿を誰もが目にした。

しかし、彼が本当に感じていたものまでは、誰にも見えていなかった。

彼はキャリアの中でも最も勇敢なパフォーマンスを見せたにもかかわらず、5000万人のアルゼンチン人を失望させてしまったと思っていた。

それがディブだ。

彼は誰かを責める前に、いつも自分自身を責める。」

「試合後、ロッカールームで彼と話した。

彼は僕の目を見ることさえできず、何度もこう繰り返していた。

『監督、ごめんなさい。あと一つ、国のために止めることができなかった。

レオに、最後のW杯を与えることができなかった。』

その言葉を聞いて、胸が張り裂けそうになった。

彼には、これ以上できることなど何もなかった。

すべてを出し尽くしていたからだ。」

「GKというポジションの最も残酷なところは、人々が止められなかった一つのボールを覚え、代表を生き残らせた10本の信じられないセーブを忘れてしまうことだ。

ディブは何度も何度もゴールを守り、最後の1秒まで戦い、決して信じることをやめなかった。

それでも彼の頭に残っていたのは、自分が変えることのできなかった、たった一つのプレーだけだった。」

「彼は銀メダルを逃したから泣いていたのではない。

自分が国民を失望させてしまったと思い、泣いていた。

それこそが、アルゼンチン代表のユニフォームを着るたびに彼が背負っている重みだ。

彼はあのエンブレムを心の底から愛している。

何かをあれほど深く愛していれば、敗北は耐え難いものになる。」

「彼が最も苦しんだのは、スペインの優勝を見たことではない。

振り返った先に、涙を浮かべるリオネル・メッシがいたことだった。

彼は僕にこう言った。

『もう一度だけ、レオの笑顔が見たかった。

キャプテンに、彼がふさわしい結末を贈りたかった。』

その言葉を、僕は決して忘れない。」

「これまで多くの選手を指導してきた。

しかし、エミリアーノ・マルティネスほど自分の国を愛している選手は、ほとんどいない。

彼はアルゼンチンを失望させてしまったと思いながら、ピッチを去った。

だから僕は、真実を伝えた。

『君は国を失望させていない。

もう何も残っていないところまで、アルゼンチンをその両肩で背負い続けた。

あの決勝を見た誰一人として、君の情熱を疑うことはできない。』」

「いつか人々は、試合の結果を思い出すだろう。

しかし、あの場所にいた僕たちは、それよりも遥かに大きなものを覚えている。

アルゼンチンのために魂を捧げた一人のGK。

試合に敗れたからではなく、国に最後の奇跡を贈れなかったと思い、涙を流した男の姿を。

あのような愛は、誰かに教えられるものではない。

心の中に宿っているものだ。」

[國光宏尚 クリプトおじさん (Hiro Kunimitsu) @hkunimitsu]

この図、かなり残酷です。
赤が人手不足、青が人手過多。
日本の職業マップが一発で見える。

興味深いのは、今後AIで大きく効率化されやすいホワイトカラーの仕事が、現状でもすでに青、つまり人手過多なことです。

日本では簡単にリストラできないので、企業はまず

・新卒採用を減らす
・中途採用を止める
・退職者を補充しない

という形で対応するはずです。

つまり、今でも競争が激しいホワイトカラーの仕事は、ここからさらに採用が厳しくなる可能性が高い。
当然、賃金も上がりにくい。

将来、高所得を目指したい若者は、赤の領域を狙うべき。
ただし、ただのブルーカラーではない。

「高卒×現場×資格×AI」

このルートが、かなり有望だと思っています。

詳しくは下の投稿をぜひ。
若者のキャリア戦略は、ここから大きく変わります！

[Vfynn_🥷🏼 𐙚 @Vfynn_]

🚨🗣️New: Lionel Messi on why he started crying after receiving the silver medal despite the World Cup final defeat to Spain:

“I wasn’t just thinking about losing a final. I was thinking about everything that brought me here… every sacrifice, every difficult moment, every time people doubted us, and every time this shirt gave me the strength to continue.

“When I heard the Argentina fans chanting my name after the defeat, that was the moment that broke me. We had just lost the biggest game, but they didn’t turn their backs on us. They didn’t see a silver medal… they saw the journey. They saw the heart, the fight, and the pride we gave them.

“I looked into the stands and I saw families who travelled thousands of miles, people who dreamed with us, people who cried with us. That love is bigger than any trophy. Football gives you many victories, but moments like that remind you why you play.

“I cried because I felt the weight of the shirt, the love of my country, and the responsibility of wearing this badge. A medal can be silver, but the memories, the connection with the people, and the pride of representing Argentina… those things are priceless.

“Sometimes football gives you the perfect ending, and sometimes it gives you a painful chapter. But I learned that greatness is not only measured by lifting trophies. It is also measured by how you stand when your heart is broken.

“And hearing Argentina sing my name after losing a World Cup final… that was a victory of another kind. I will carry that moment with me forever.”

—🎙️Mixed Zone

[28 @28_otet]

め、めっし？

[28 @28_otet]

いつまで「若手育成」してるんや？

[28 @28_otet]

準決の仏西戦が事実上の決勝戦かな

[28 @28_otet]

エラーからがらっと流れが変わった。昨晩と同じ。

[三井住友銀行 公式（ミドすけ） @smbc_midosuke]

＼ #ミドすけ夏の感謝キャンペーン ／
《2日目》毎日参加OK📣

VポイントPayギフト1万円分を抽選で250名さまに💚
Wチャンスの詳細はツリー投稿へ！

▼参加方法
1⃣ @smbc_midosuke をフォロー
2⃣この投稿をリポスト
3⃣当選された方にはDMにてお知らせ

[桂陸人 @rikuto10sfc]

https://t.co/UmjrFTUzDx

[Penguin X @ThePenguinBTC]

Piyasalar neden düşüyor? Sebebi ABD değil Japonya.

Piyasalar günlerdir düşüyor.

Altın, borsa, kripto, hepsi aynı anda aşağı.

Herkes aynı yeri işaret ediyor.

Fed faizi indirmiyormuş, Trump şöyle demiş, veriler böyleymiş.

Hepsi doğru ama hepsi yüzeysel.

Çünkü bütün bu varlıkları aynı anda aşağı çeken şey, Amerika'da bugün çıkan bir haber değil.

Yıllardır işleyen, kimsenin bakmadığı sessiz bir mekanizma. O mekanizmanın merkezi de Washington'da değil, Tokyo'da.

Bunu anlatabilmek için sizi önce 1980'e götürmem gerekiyor. Çünkü piyasaların bugün neden düştüğü, kırk yıl önce bir otel odasında verilen bir kararda saklı.

1980'lerin başında dünyanın fabrikası Japonya'ydı.

Arabada, elektronikte, çipte, robotta. Hemen her alanda Japonya öndeydi. Üstelik hem daha ucuza hem daha kaliteli üretiyordu.

O dönem Japonya, bugünkü Çin'den bile güçlüydü. Dünyanın en büyük çip üreticisi olmuştu. Amerika ve Avrupa şirketleri Japon rakipleriyle baş edemiyordu.

Amerika'nın ihracatı çöküyordu. Fabrikalar kapanıyordu.

Senatörler kürsüde bağırıyordu. "Japon mallarına gümrük vergisi koyun, bunlar bizi bitiriyor."

Sonunda Reagan yönetimi Japonya'nın önüne sert bir teklif koydu.

Ya paranızın değer kazanmasını kabul edersiniz, ya da bütün mallarınıza ağır gümrük vergisi bindiririz.

1985'te beş ülke New York'ta bir otel odasında, Plaza Otel'de toplandı.

Amerika, Japonya, Almanya, Fransa, İngiltere. Masada tek bir karar vardı. Doları zayıflatmak, yen'i değerlendirmek. Japonya çaresiz teklifi kabul etti.

Yen değerlenince Japon malları hem Amerika'da hem Avrupa'da pahalandı. Rekabet gücü bir anda gitti. İhracat düşmeye başladı.

Japonya telaşa kapıldı. İhracatı kurtarmak için faizleri indirdi, piyasaya bol para saldı.

Ama o para üretime gitmedi. Borsaya ve gayrimenkule gitti. Dev bir balon şişmeye başladı.

Tokyo'daki araziler akıl almaz fiyatlara ulaştı. Kâğıt üstünde Japonya'nın toprağı neredeyse bütün Amerika'dan değerli sayılır oldu. Borsa görülmemiş seviyelere çıktı. Japonya yavaş yavaş üreten bir ülke olmaktan çıkıp, parayla para kazanan bir finans ülkesine dönüştü.

Sonra balon patladı. Japonya bir daha o eski günlerine dönemedi.

Ekonomiyi canlandırmak için faizi defalarca indirdi, sonunda neredeyse sıfıra getirdi.

Hiçbiri işe yaramadı.

Ama bu kadar ucuz para dünyanın gözünden kaçmadı.

Yatırımcılar şunu fark etti. Japonya'dan neredeyse bedavaya yen borçlanırım, bu parayı getirisi yüksek başka yerlere yatırırım, aradaki farkı cebime atarım.

Çoğu da bu parayı dünyanın en büyük pazarına, Amerika'ya yatırdı.

Yıllar içinde bu yöntemle trilyonlarca dolar döndü. Japonya'nın ucuz parası, sessizce bütün dünyayı, en çok da Amerika'yı besledi.

İşte bugün piyasalarda gördüğünüz yükselişin altında, çoğu zaman bu görünmeyen Japon parası vardı.

Şimdi bugüne gelelim.

Japonya yıllarca bir şeyi istemişti. Enflasyon.

Yani fiyatların sağlıklı şekilde artmasını. Çünkü onlarca yıl tam tersiyle, düşen fiyatlarla boğuşmuştu.

Sonunda enflasyon geldi. Ama istediği kapıdan değil.

Bu enflasyon, Japon halkı çok harcadığı için gelmedi. Tamamen dışarıdan geldi. Pahalanan enerjiden ve değer kaybeden yen'den.

Çünkü Amerika ile Japonya arasındaki faiz farkı açıldıkça açıldı. Yatırımcılar, faizi düşük yen'i bırakıp faizi yüksek dolara koştu.

Yen o kadar düştü ki, dolar karşısında neredeyse kırk yılın en dibine indi.

Japonya bunu durdurmak için piyasaya girdi. Tek ayda rekor 73 milyar dolar harcayıp yen aldı. Tarihindeki en büyük müdahaleydi.

Boşa gitti. Yen birkaç gün toparlandı, sonra yine düştü.

Peki bu kadar para neden yetmiyor?

Şöyle düşünün.

Su alan bir tekneniz var. Bir kovayla suyu dışarı atıyorsunuz ama teknedeki deliği kapatmıyorsunuz. Ne kadar boşaltsanız da delik açık kaldıkça su geri doluyor.

Japonya'nın müdahalesi tam olarak bu. Dolar satıp yen alıyor, suyu bir anlığına boşaltıyor. Ama deliği, yani faiz farkını kapatmıyor. O yüzden yen birkaç günde geri düşüyor.

Deliği kapatmanın tek yolu var. Faizi artırmak.

Ama Japonya için faiz artırmak en korkulan şey. Çünkü bütün ekonomisi otuz yıldır o ucuz paranın üstüne kurulu. Yine de yen'i durduramayınca, sonunda o düğmeye basmak zorunda kalıyor.

İşte asıl sarsıntı orada başlıyor.

Japonya faizi artırdığı an, otuz yıllık ucuz para devri biter.

Japonya'dan bedavaya borçlanıp dünyaya yatıran bütün fonlar aynı anda kapıya yönelir. Borçlarını kapatmak için ellerindeki her şeyi satar. Altını, borsayı, kripto parayı, Amerikan tahvilini.

Hepsi aynı anda satışa çıkınca piyasalar düşer.

İşte piyasaların bugünkü düşüşü tam buradan besleniyor. Üstelik Japonya kendini kurtarmak için harcadığı o 73 milyar doları havadan bulmadı. O parayı, elindeki en değerli varlığı, Amerikan tahvillerini satarak buldu.

Şunu görmek lazım.

Japonya, dünyada en çok Amerikan tahvili tutan ülke. Yani Amerika'ya en çok borç veren ülke.

O ülke şimdi o tahvilleri satıyor. Amerika'ya yıllarca borç veren el, yavaş yavaş geri çekiliyor.

Şimdi geri çekilip büyük resmi görün.

Japonya ile Amerika aslında aynı ipin iki ucu.

Biri otuz yıldır ucuz parayı veren, diğeri o parayla ayakta duran.

Şimdi o ip geriliyor. Japonya ipi kendine doğru çekiyor. Ama ipin öbür ucu Amerika'nın beline bağlı.

Dünyanın en büyük alacaklısı, kendini kurtarmak için alacağını satmaya başladıysa, bu artık tek bir ülkenin meselesi değildir. Bütün sistemin ilk çatlağıdır.

Herkes düşüşe bakıp Amerika'yı konuşuyor.

Oysa o düğmeye kırk yıl önce, bir otel odasında basıldı.

Onu bugün geri çeken de Amerika değil, Japonya.

Gelişmeleri takip ediyorum. Sizi bilgilendireceğim.

[ゲキサカ @gekisaka]

本気で掲げたW杯優勝…10番堂安律は涙見せず「ここで負けてしまうのが僕らの立ち位置」

https://t.co/Uws4W3cS5c

#サッカー日本代表 #daihyo #FIFAWorldCup #FIFAWC2026 #ゲキサカ

[‏ْ @marklfcx]

Pep Guardiola on Japan's first-half performance against Brazil:

🗣️ “I don't know what Hajime Moriyasu has done with this Japanese team, but what I'm watching is extraordinary. People spent weeks talking about Brazil's stars, yet for forty-five minutes it's Japan who have looked like the real giants on this pitch.”

“Brazil have world-class players in every position. Alisson, Marquinhos, Gabriel, Casemiro, Bruno Guimarães, Vinícius Júnior... these are names that strike fear across world football. But today, Japan have completely ignored reputations and played with courage, intelligence and absolute belief.”

“Nakamura, Kamada, Sano and Doan have been fearless. Every attack looks dangerous, every press is coordinated, and every player is fighting as if this is the biggest moment of their lives. That mentality is worth more than any transfer fee.”

“What impresses me most is the discipline. Tomiyasu, Taniguchi and Ito have made Brazil's attack look ordinary. When you can silence players like Vinícius Júnior and Matheus Cunha on the biggest stage, you're doing something very special.”

“This is why football is the greatest sport in the world. Expensive squads don't win matches teams do. Right now Japan look hungrier, sharper and mentally stronger than Brazil.”

“If Brazil don't change something immediately, this could become one of the biggest World Cup shocks we've seen in years. Japan aren't just competing anymore... they're making Brazil suffer.”