Tekrar günahsız olabilir miyim? Geçtiğim yollardan dönebilir miyim? Tenimden dökülen kan canımı ilk günkü gibi acıtabilir mi? Demir atmadan bir kuyuya, perdeler gözlerime inebilir mi? Sondan önceki kapının ardı savaştan bir başka kapılı sağ çıkabilir mi?
Biz ki ölümle kol kola
Yaşama bir çiçek severcesine sarılmış
Ve burada seni ararken bir ömrü geçirmişleriz
Kaybolduğumuz günleri af edesin
Razı olanlardan razı gelesin
Kapına geldik, başka kapı yoktan değil
Senin kapını gönlen bildik.
Ey gönülleri yaratan!
Dua ederim, dua ederim, dua ederim.
Nedir beni ben yapan, duasızı dualıdan ayıran?
Sana teslim olmaya geldik,
Aynı mezar taşına adımızı kondurmaya geldik,
Aradığın şeyi dağıtasın.
Tanrı gönlünden aldığını eline kondurmuş.
Gönlünde olanlar bilmedi.
Gönülsüzler yoksa da hissetmedi.
Tanrı sana buruk ve eksik bir gönül verdi.
İnsan en çok olmayanı anlar idi.
Dağıtacağın, eksik diyeceğin ve hakikatiyle anlayacağın şeyler, birdir.