اون روز صبح با آلارم گوشی بیدار شدم، فکر کردم یه کاری کردن که ساعتها به هم ریخته. خوابیدم چون فکر میکردم هنوز شبه.
دوباره آلارم زنگ زد، پاشدم ساعت دیواری رو نگاه کردم و در حالیکه ترسیده بودم به دوستام پیام دادم ببینم اونجا هم تاریکه؟
اسفند۱۴۰۳ این رو نوشتم. شومیز سفید رو پیدا کردم. عاشق هم شدم اتفاقا. روزای آخر همون اسفند باهاش رفتم نمایشگاه پیکاسوی موزه هنرهای معاصر. اسفند ۱۴۰۴ چی شد؟ با همون پسره، وقتی موشک دو تا خونه اونورتر رو زد، ما با دو تا کیف، از بین باروت و شیشه و فریاد فرار کردیم.
کانالی که تصویر و نام کشتهشدهها رو میذاره امروز ۶۰ نفر رو اضافه کرد و رسید به عدد ۱۶۳۰.
اگر هر روز بخواد همین تعداد رو بذاره، تقریبا تا زمستون ۱۴۰۶ باید ادامه بده. ۷۰۰ روز. نزدیک دو سال.
هفته دیزاین در هنرهای زیبا به دلیل استقبال پیشبینی نشده متوقف شد. حالا شما اگر فضای دانشگاه رو بلد باشی، ظرفیتش رو بدونی و ایونت رو رفته باشی، متوجه میشی این خبر، در واقع خبر شکست هفته دیزاینه که یک جنبه و نقطه شروعش در همون عبارت «پیشبینی نشده» خودش نشون میده.