Sana kalbim sıcacık başkasına olur buz
Her seferinde sen oldun benim dualarımın konusu
Saçını okşarken yumuşak ellerim başkasına olur taş
Kalbim sana aitse gözüm başkasına bakamaz
Sözüme güven, dönmem ben, kahpelik etmem
Bu yola bi' baş koydum, seni kimseye yedirmem
İçini rahat tut, başını hep dik tut
Sabret, bu duvarları bir gün yıkacağız elbet.
Aldırma, güzel günler bekler seni
Odaklan ufka, boş ver gitsin enseni
Kandırma kendini, bilirim ben seni
Varsın bi' müddet daha, desinler "Serseri"
Aslında kafaya takmazsın yenmeyi
Anlamsız bulursun tüm dünyevi her şeyi
Bilsen ne fark eder hakikati, gerçeği.
Şimdi merhaba İstanbul
Sen benim izlediğim bu beyaz bulutlarsın
Ya beni kirli denizinde boğucaksın
Ya da yaralı gönlüme merhem olucaksın
Yeniden merhaba İstanbul
Sen benim dokunmadığım pahalı oyuncaksın
Ya senin karmaşana kurban olucam
Ya da beni hak ettiğim yere koyucaksın..
Baslamışken ölümler bu takvimlere karışmaya
Tek bi′ cümle duyuyordum, bu sancı geçer alış dayan
Ben de çocukken basladım hayatla küsüp barışmaya
Yani ben de sizler gibiyim, zeki ama çalışmayan.
Benim en büyük Korkum
Hiç söylemediklerim
Söyleyemediklerim
Benim en derin Korkum
Hiç hissetmediklerim
Benim en saf Korkum
Hiç bilmedikleriniz
Benim en ağır Korkum.....
Benim en saf Korkum, sevilmeyi hissetmek
Geberesi her bi' gün için içimi yiyerek ecelime dövünerek iç çekmek
Tamir edemeyecek kadar kırmak, Lal'in kokusunu kaybetmek
Hem korkularımı şarkımı yapacağım sanki bu kör duaları kim bilecek.
Benim en büyük Korkum bi' gün bitecek olması
Birisinin yanıma gelipte dokunup iyi görünmüyorsun nasılsın diye sorması
Olur hani bıçak açmayan ağzımın, bu soruya yanıtı gülerek orda kusması
Gelecekte bi' gün bulunabilecek olan antidepresanların uyutması.
Sen varsın ya kıyamet kopsa güneş tersinden doğsa umrumda olmaz
Canım o gözlere fedadır en temiz duygularla sadece
Dün gece ay yine kapkara dehlize sapladı kendini aklıma düşünce
Sen tahtını kurdun kalbimin en fakir kenar mahallesine
En başında anlamıştım her şeyden daha ötede bi durumdu bu
Hastalığım herkesden ayırmıştı, ayrıcalıklı umut kuruntudur
Bahçelerde sıra bekler bulut, bu durum hayli zordu ve de kan kusup
Devam etmek zorunda kalmasaydı belki de doktoru deva bulurdu