Kendi olarak sana gelen-
Sana gerkesinimi olmadan, seni isteyen-
Sensizde olabilecekken, senin ile olmayı seçen-
Kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan-
O işte…
İnsan yalnızlıktan korkuncamı arkadaşlık edinir,
Yoksa yalnız kaldığı için mi bağ kurmak ister?
Ben yalnızlıktan korkmuyorum, ama senin gözlerine baktığımda
Kaybolmaktan korkuyorum.
Bütün kameralar kaliteli oldu ama, ben hala 144p de takılı kaldım. Mutlu değilim, üzgünde değilim, aslında hiçbirşey değilim, hiçbir şey hissetmiyorum ve hiçbirşeyle artık bağ kurmuyorum.
Belki bir gün…
Bir el uzanır sana.
Kendini anlatmak zorunda kalmazsın.
Ne yaşadığını bilmez ama ne yaşattırmayacağını hissettirir sana.
Sarılır, ve sen ilk kez korkmadan sarılırsın.
Belki bir gün…
Bir sabah uyanırsın.
Yastığa iz bırakmamış bir uykudan,
Boğazında düğüm olmayan bir sessizlikten geçerek.
Aynaya bakarsın, ve ilk kez kendine kızmadan gülümsersin.
Cahrles bukowski;
Sabahları kimse sizi uyandırmadığında geceleri sizi kimse beklemediğinde ve ne dilerseniz yapabildiğinizde buna ne derdiniz özgürlük mü, yalnızlık mı?