Bizim ordunun psikiyatri kısmı çok iyidir; zorunlu 18 ay iken çok kişiyi iyi etti.
Daha evvel de devletin okullarda yapamadığını Ordu, Ali Okulu ile yaptı okuma yazma öğretti yüz binlere.
Türk Ordusu iyidir hayatında alaturka hela görmeyen ile alafranga hela bilmeyeni denkler.
Dün İslam tarihçisi bir arkadaşla buluştuk. Konu Arapların ihanetine geldi. "Arapların tümü ihanet etmedi bizi seviyorlar, geçmiş geçmişte kaldı, ilişkilerimizi düzeltmemiz lazım" diye güzelce anlattı. Eve geldim, konuyu unuttum. Gece rüyamda Cemal Paşa beni urganla dövdü awk.
Kes sesini de, İ. melih gökçek'in Ankara'yı cemaate nasıl peşkeş çektiğini anlat. Martaval okuma millete. Ya da ''bana süikast düzenleyecekler'' ayağına Kozmik Oda'yı nasıl açtırdığını, ülkenin ordusunun yatak odasına o sikik cemaati nasıl soktuğunu anlat. Hiçbirini yapamıyorsan şu yorumları aç da millet bi içini döksün.
Siz bizi geri zekalı mı sanıyosunuz amk ya? Delirmemek elde değil gerçekten.
Hiçbir Türk, konuşmasına dikkat etmek zorunda değildir. Yasalarda neyin suç olduğu belli, Türklerin iktidarı ve yardakçılarını memnun etme vazifeleri yoktur.
Türklerin vergi ve askerlik vazifesi var. Birini çalıyor, diğerini öldürüyorlar. Üstüne bir de konuşma diyorlar.
Mustafa Kemal Atatürk öldüğü gün düşman tekrar gelecek korkusuyla evini kilitleyen bir halkın varlığı söz konusuyken ben sizin o yeni modanız olan Atatürk'ün de yanlışları vardı propagandanızı da yemem bu arada
>31 IQ sahil muhalifi: İç Anadolulular itaatkar ve tutucu, asla politize olamazlar.
Ossurada tarihin en protest, satirik ve sarkastik sanat eserini icra eden sıradan bir Çankırılı:
Ben çocukken Türk düşmanlarını yalnızca topraklarımızı işgale gelen yabancılardan ibaret zannederdim.
Meğer televizyonda izlediğimiz oyuncudan şarkılarını dinlediğimiz sanatçılara kadar birçoğu, maske arkasına gizlenmiş Türk düşmanlarıymış.
bi insanin ankaraya sonradan geldigi nasil anlarsiniz? ankaranin en eski binalarinin oldugu ve trafik sıkıntısı hic bitmeyen semtlerinde yasama heveslerinin hic gecmeyisinden
Mehmet Akif'in savaşın kanlı günlerinde Ankara'daki eski bir evde "acaba para için yazıyor derler mi" endişesi eşliğinde yazdığı dizelerin günün birinde tüm dünyada star wars çağrışımıyla yorumlanması yaşamdaki belirsizliğin güçlü bir örneği gibi.
Teyze sınırı aşınca dilediğin dili konuşursun. Bedelini ödemediğin vatan toprağında katlanacaksın artık.
Tehcir kaçınılmaz kılınmak isteniyor.
Bizim de tepemiz atıyor artık!