bütün deccaller içinde muhtemelen ona biraz da olsun sevgi gösteren tek kişi bu adamdı o yüzden onu her gördüğünde böyle sokuluyor, onu her şeyden korumak istiyorumm🥺
Ablacım senin konun hukuki bir konu değil ki lafı evirip çevirip istifa mektubu yazıyosun. Sen İBB’den burs alarak okuyan biriydin milletvekili maaşıyla sadece borsaya 165 milyon yatıracak kadar serveti nasıl edindin? Ülke bu sorunun cevabını bekliyor bize ne senin görevinden…
Sen öleceksin, aradan bir asır geçecek. Mezarına, vatanı birlikte kurtardığın köylünün torunu gelecek. Bağlılığın gücünü bir destanla değil sessiz, sözsüz, sade bir bakışla, bir duruşla ıspat edecek.
Sevdiğimiz biri bizi kırdığında aslında iki şey birden kaybederiz: Onu kaybederiz, üstüne bir de onun gözünde gördüğümüz kendimizi. Bazı hayal kırıklıklarının bir ayrılıktan uzun sürmesi bundandır.
Bizi saldım çayıra mevlam kayıra büyüttüklerini düşünüyorum. Özellikle 90 nesli kendi kendini büyüttüğü yetmezmiş gibi bir de ebeveynlerine ebeveynlik etmek zorunda kaldı.
cocugun dogum saatine kadar ezbere bilen cocuguyla ilgilenen bir ailenin cocugu, psikologa goturun dedikleri halde umursamayan bir ailenin cocugu tarafindan oldurulmesini asamiyorum asamayacagim
Mattia Ahmet Minguzzi’nin ailesi 1 sene boyunca benim çocuğumun başına gelenler başka çocuğun başına gelmesin diye uğraştı. Bizim yaşadıklarımızı başka aileler yaşamasın diye uğraştı onlara bile şovmen diyen şerefsizler oldu bu ülkede.
İnsanlar artık evlenmek istemiyor. Evlenenler de çocuk istemiyor. Çocuk isteyenler de, 1’den fazla istemiyor. Bunların nedenleri uzun. Ekonomiyle de, güvenlikle de alakalı. Ayrıca ahlakla da alakalı. İnsanlar artık birbirine de güvenmiyor. 40 sene sonra değişik bir ülke olacağız.
Rehber öğretmen rapor yazıyor, eleman ruh ve sinir hastalıklarına yatırılıyor. Ailesi gidip imza verip tekrar çıkartıyor. Sokağa salıyor, velet uyuşturucu kullanıp okula gidip öğretmen öldürüyor. Müdahale edilmese başkalarını da öldürecek. Ailenin de yargılanması gerekmiyor mu?
Bütün ömrüm boyunca biz iyi olalım, çocuklar iyi olsun, öğretmen iyi olsun, aileler iyi olsun, okullar iyi olsun diye uğraştım; ne yazık ki, ruhumuzun derinliklerinde kök salan, göstermeye çalıştıkça görmezden gelinen o devasa çürümenin altında kaldı bütün uğraşlarım, uğraşlarımız. Yine de durmadık. Biz öğretmenler hep yeniden başlarız, her yıl, her hafta, her ders yeniden başlarız. Buna alışkınız. Kolay kolay düşmeyiz, derdik. Bugün öyle olmadı. Fatmanur Öğretmenin haberini aldığımda onunla birlikte düştüm yere. Sadece ben değil, bütün öğretmenler, bütün meslektaşlarım hiçbir silginin toplumsal hafızamızdan silip atamayacağı bir yükle yüklendik, çöküp kaldık olduğumuz yere. Öğretmen kelimesi yeniden tefekkür edilmedikçe, öğrencinin tanımı yeniden yazılmadıkça, “öğretmeni say” cümlesi milyonlarca kez söylenmedikçe evlerde, okullarda, kalplerde, dudaklarda; kalkamayız ayağa. Çok üzgünüm. Bütün öğretmenler adına, bütün öğrenciler adına, bütün veliler adına çok üzgünüm.