Kleine reminder dat ik mezelf een jaar geleden had willen geven:
Het lijkt alsof je leven volledig uit elkaar valt, maar eigenlijk valt nu eindelijk alles op zen plek.
Een kind van 2,5 moet naar de oogarts (lijk mij iets vrij dringend).
“Goh ja, misschien da we volgend jaar wel ergens een plaats hebben.”
SINDS WANNEER IS DIT EEN NORMAAL IETS?????