@VVD@BartBikkers Sneu. Handhaaf eerst het bestaande verbod. Dat wil men niet, dat kan men niet, dat durft men niet. Stop eens met deze schijndaadkracht @vvd Echt zo klaar mee. Misschien kunnen jullie eens dereguleren of lasten verlagen. Maar dat is iets te moeilijk?
Kinderen verdienen een school waar ze leren zelf na te denken. Niet waar politieke ideeën aan kinderen worden opgelegd. Juist daarom vinden wij het zorgelijk dat Forum voor Democratie opnieuw een school mag openen met publiek geld.
Zaterdag aanstaande blokkeert #ExtinctionRebellion de #A12 in Den Haag.
@JJKrispijn ging bij deze klimaatdemonstranten langs.
Erg welkom was hij niet...
Kijk de hele uitzending #OngehoordNieuws:
https://t.co/U1B6zBzSzk
Handhaven van de wet zou de norm( motie)moeten zijn en niet willekeurig onderdeel ervan. Onnodig toeteren mag al sinds jaar en dag niet! Regels zijn er al #VVD
Aangenomen! Onnodig toeteren wordt harder aangepakt. Het is niet alleen gevaarlijk, maar ook heel hinderlijk.
Tweede Kamerlid @BartBikkers over zijn voorstel bij RTL. 👇
https://t.co/yz4xPzPITr
Je hebt regels dus #handhaaf. Maatregelen werken alleen maar als je handhaaft. En dan bedoel ik NIET die iodiote hardrijboetes in 30km zones. Een automobilist die 35 rijdt ipv 30 is het probleem niet.
Overal in #Utrecht zelfde probleem
Deze opening van de @volkskrant is een klassiek voorbeeld van een Argumentum ad ignorantiam. Het is nl. nooit bewezen dat elke hoeveelheid alcohol schadelijk is. Het tegendeel echter ook niet. Of alcohol niet meer normaal is, lijkt mij een ethisch/moreel oordeel.
'Zorgstages' blijken oplichterij | Gedeeld artikel van AD Hahaha. Trouwens: hoezo een tekort aan plekken. Heb jaren een plek aangeboden. Nagenoeg 0 reactie in 6 jaar tijd. Er is geen interesse denk ik dan? Of je koopt je handtekeningen? https://t.co/X4HXw9IyaZ
30 km: een snelheid die je niet mag vragen van automobilisten.Verschil met andere weggebruikers te klein. Een klein beetje gas en je zit al over de 30.Doel is weg @automobilist uit straatbeeld. Haat en afkeer is https://t.co/46isJZW4tR boetes extreem https://t.co/fP4YHMGVVp
#gevaarlijke#zwemplekken???? Iedere zwemplek@is gevaarlijk als je niet kunt zwemmen. Belachelijke omdraaiing. #AD Dit slaat nergens op https://t.co/OeWQKp1da3
A guteteguttegut. “alle moeders”
En dan de vaders? Scheelt wel als je je luchtig kunt kleden….
Gebakken peren.
Meteen weer wijzen naar anderen. Verwaarloosd groen? Beter oude flats dan gerenoveerde?
Jezus….
We moeten allemààl dealen met de hitte.
'Mag jouw vrouw met andere mannen gaan paddelen?'
De uitspraken uit de podcast The Real Talk zorgen voor discussie. Verslaggever @jasminevandijk_ ging langs bij de makers en vroeg door: waar ligt de grens tussen cultuur, persoonlijke keuze en ongelijkheid tussen mannen en vrouwen?
#NieuwsvandeDag #TheRealTalk #Vrouwenrechten
@Nieuwsvandedag_@jasminevandijk_ Het vreemde blijft, als hier een man stond van de Bible Belt met dezelfde teksten over zijn vrouw zou progressief links ontploffen, Bluesky inlogproblemen hebben en Tim Hofman al in zijn auto zitten om verhaal te halen.
"Huisartsenpost"
Vrouwelijke lezertjes onder mijn volgers zullen weten dat mannen ( of menswezens die zich als man identificeren) zich biologisch onderscheiden door wat er tussen hun benen bungelt. Nou snap ik niet wat vrouwen daar voor appetijtelijks aan vinden want er hangt daar gewoon ook veel te veel en in het algemeen ziet het er niet echt uit. Een vrouwenlichaam zit gewoon veel mooier en afgeronder in elkaar.
In de loop der jaren wordt natuurlijk onder invloed van de zwaartekracht en de leeftijd alles wat afzichtelijker, bij beide geslachten overigens, en daar komt nog bij dat mannen doorgaans wat minder moeite doen om hun lichaam nog een beetje strak te houden.
Nu ben ik 72, ik haat sport en dan kunt u zich wel een redelijke voorstelling maken.
Maar sinds een aantal maanden speelt een laatste opflakkering van het ego toch een beetje mee en heb ik mij fanatiek gestort op het e-gymmen. Trouwe volgers zullen dat weten. Maar misschien deed ik dat wel iets te fanatiek, want een reeds aanwezige breuk in mijn lies begon nu toch wel serieus op te spelen en mijn lichamelijke sportprestaties in negatieve zin te beïnvloeden.
Er moest dus een operatie ingepland worden, en wie de staat van de gezondheidszorg in Nederland een beetje kent, weet dat zoiets niet gelijk de volgende dag kan gebeuren. Gelukkig hebben we tegenwoordig de beschikking over een toenemend aantal gezondheidsappjes op je mobiel, en ook de huisartsen sturen je steeds meer in die richting - “om u nog beter en sneller van dienst te kunnen zijn gaan wij u vaker doorverwizen naar onze digitale assistent”. Al die appjes krijgen steeds meer toegang tot je medische dossier. Zo heb ik nu op mijn mobiel de Apotheek-app, Mijn ZGV ( van het ziekenhuis Gelderse Vallei ), Uw Zorg Online en https://t.co/2gY2T4sYby, en kan ik ook nog terecht op de website MINDD, wat staat voor “Moet Ik Naar De Dokter?” . Al die sites en apps lijken er op gericht om je zo lang mogelijk bij ook maar waar iets wat medisch is, weg te houden, want je moet daar overal login-codes voor bedenken, je Digi ID invoeren en geregeld moet je ter controle al die gegevens weer opnieuw opgeven. Je moet dus niet in een spoed- of stress-situatie belanden of wat al te beverig zijn bij het intikken van de diverse codes, waarbij je per ongeluk vaak ook nog de diverse schermpjes af hebt gesloten waardoor je de jou toegestuurde codes en wachtwoorden niet meer kunt vinden.
Maar goed, begin vorige week kreeg ik een telefoontje van het ziekenhuis dat er zowaar over twee dagen een plekje voor mijn liesbreuk-operatie vrij was gekomen, dus toog ik opgewekt derwaarts om mij daar onder algehele verdoving te onderwerpen aan de diverse haksel-activiteiten. “Moet ik mij van te voren nog scheren”?
“Nee. Dat doen wij ter plekke bij de operatie”.
Het bijkomen uit zo’n algehele verdoving doet mij altijd denken aan die keer dat ik in India eens 4 weken lang met zware cholera rondstrompelde en ik in wanhoop bij de ene na de andere lokale medicijnman werd behandeld, waarbij er eentje mij een enorme shot opium gaf waarna hij mijn vrouw uitnodigde om mee te gaan naar de lokale dorpsbioscoop, terwijl ik daar met 42 graden koorts en 12 kilo afgevallen lag dood te gaan op een brits van lompen, maar wel eindelijk heerlijk onder zeil als nooit eerder in mijn leven. Bij het fantastisch zwevend wakker worden bleek mijn gade niet op het aanzoek van de medische Adonis te zijn ingegaan, dus dat was dubbel feest. Hoewel de opium uiteindelijk toch niet aan herstel bijdroeg.
De eerste dagen na mijn operatie verliepen vrij voorspoedig. Men had een fikse pleister met superkleefkracht over de wond bevestigd maar het daarbij helaas niet zo nauw genomen met het beloofde scheren. Ik begrijp niet hoe een zinnig persoon ooit nog naar een Brazilian Wax-salon kan gaan.
Het verhaal wordt vanaf hier wat onsmakelijk, dus kwetsbare lieden kunnen hier maar beter afhaken.
Na een liesbreuk operatie mag je een paar weken niet persen of zo, dus de stoelgang moet met enige voorzichtigheid gebeuren. Je brengt op de plee dus wat langer dan normaal door, en als het dan nog steeds niet lukt, zit je er nog langer. Je kreeg van de chirurg ook nog de melding door dat je de eerste dagen mogelijk wat last zou kunnen hebben van bloeduitstortingen en daardoor opzwellingen bij je edele delen, en ik was helemaal vergeten aan icepacks te denken die dat direct na een operatie wat kunnen temperen. Wacht je een dag, dan ben je daar te laat mee.
Zo strompelde ik dus drie dagen lang met steeds wijdere O-benen naar het toilet, zonder resultaat, en vrijdagavond werd de nood echt serieus hoog, waardoor we genoodzaakt werden om de huisartsenpost te bellen. Zoiets gebeurt altijd in het weekend. Het ziekenhuis waar ik geopereerd was, verwees mij om 1 uur ’s nachts door naar de huisartsenpost Eemland, want het was langer dan 24 uur geleden dat ik geopereerd was. Dus belden we naar Eemland, waarbij we een heel menu moesten afluisteren waarin je uiteindelijk te horen kreeg dat de verbinding nu verbroken werd en dat je naar een website moest gaan om daar een digitaal formulier in te vullen waarna er gekeken zou worden of je daar wel of niet met spoed terecht kon. Je komt dan bij eindeloze vragenlijsten terecht waarbij je BSN-nummers, codes, SMS-codes en andere gegevens moet invullen, en waarbij je uit een lijst met ziektes tevergeefs zoekt naar “paarszwarte tot de grootte van twee meloenen opgezwollen ballen met daartussen nog een soort vormeloze reuzen-aubergine met een klein tuitje wat je goed moet zoeken waardoor je niet kunt piesen en ook niet kunt poepen na een liesbreukoperatie”. Je vult dus maar “buikklachten’ in, waarna je dat weer allemaal moet specificeren in submenu’s die je in de paniek weer hebt weggedrukt waardoor de vragenlijst van voren af aan moet worden ingevuld of alle verbindingen verbroken lijken. De mededeling "blijf aan de lijn, u wordt binnen een half uur teruggebeld" is ook niet bevorderlijk voor het herstel, zeker niet als je na een half uur ontdekt dat je mobiel 's nachts op "Niet storen" staat.
Zonder telefoon ben je dus werkelijk aan de goden overgeleverd.
Uiteindelijk zaten we, na een horror-autorit om 04:00 uur, dus 3 uur later, bij de huisartsenpost, waar je wegens drukte dan ook weer een half uur zit te knijpen te midden van een wachtkamer vol toegetakelde lieden.
De huisarts, die overigens heel lief was, ging met vingers proppen en besloot tot een klysma: “gaat binnen een half uur werken”. Dus weer een doden-race-rit naar huis, met hopelijk niet al te veel verkeersdrempels. Daar besloot de klysma tot krachtige actie, en die vond ook nog eens dat het na een uurtje niet genoeg was maar dat dit wel de rest van de dag door zou kunnen gaan, dus bracht ik opnieuw een hele zaterdag op het toilet door, met alle gevolgen voor mijn bloeduitstorting en de omliggende lichaamsdelen, die nu aanvoelden alsof er met roestige kettingzagen in gesneden werd.
Ten einde raad opnieuw na vele menu-perikelen de huisartsenpost gebeld. “Kunt u hier naartoe komen?”
Hoe stelt men zich dit voor? Ik zou dan met toilet en al de trap af en in de auto gemanoeuvreerd moeten worden, om vervolgens weer een half uur in die toestand in de wachtkamer plaats te nemen te midden van patiënten die steeds grotere afstand van je proberen te nemen.
Maar goed, uiteindelijk verscheen zo’n huisartsambulance met een medisch team, twee vrouwelijke artsen en een broeder, en die gingen ijverig – ook weer op allerliefste wijze –vergeefs met katheters in diverse diktes aan de gang om ergens tussen de opgezwollen massa iets van openingen te vinden. Je geneert je op dat soort momenten trouwens nergens meer voor, als je er maar van af bent.
Een injectie in mijn achterwerk onderdrukte de pijn zodanig, dat ik de pijn- en persgrens wat kon oprekken en er toch het een en ander gebeurde, waarna ik op veilige wijze naar de spoedeisende hulp in het ziekenhuis waar ik ook geopereerd was kon worden gebracht. Daar vertelde mij men dat ik bij mijn eerste klacht gewoon toch het ziekenhuis had kunnen bellen. Daar was dus iets fout gegaan. Onderzoekjes door de chirurg wezen geen serieuze problemen meer uit, nieuwe medicijnen en pijnstillers doen nu de rest, en zo zit ik hier voorzichtig, wijdbeens achter mijn pc dit stukje te tikken, na een haast bodemloze nachtrust die ik 72 uur lang gemist had.
Hoe nu verder met de zorg in Nederland, waar we een krankzinnig vermogen aan uitgeven maar die door allerlei langs elkaar heen werkende derde partijen onwerkbaar lijkt te worden.
Wanneer je vanuit een wat rustiger situatie naar alle zogenaamd samenwerkende medische diensten kijkt, ontdek je dat er wel degelijk rechtstreeks telefoonnummers zijn om te bellen en je niet een gekmakende digitale assistent aan de lijn krijgt die je honderd keer dezelfde of verkeerde vragen stelt. Je ontdekt ook, dat bij al die samenwerkende partijen, waar je soms via volkomen onbekend klinkende websites naartoe gestuurd wordt, dat jouw gegevens lang niet altijd blijken te kloppen of soms geheel ontbreken of op zijn minst volledig zijn: “Sorry, er is een fout opgetreden. Probeert u het nog eens”.
Ben je in de stress, en dat was ik op dat moment, dan heb je voor dat soort meuk helemaal geen tijd en ook geen puf.
Heb je geen kennis van hoe je je mobieltje handig moet gebruiken, hoe je meerdere schermen tegelijk geopend moet houden, waar je alle naar jou toegestuurde codes en wachtwoorden kunt vinden, heb je helemaal geen mobieltje, heb je geen internet of heb je geen buren die jou naar het ziekenhuis kunnen brengen, dan heb je een groot probleem. Aan de doktoren en de zusters en de ambulance-broeders ligt het niet. Het ligt wél aan de bedenkers van dit systeem, de grote zorgverzekeraars, de ict-bedrijven die een verdienmodel zien, de politici die dit steunen, het ligt aan het steeds meer verloren gaan en opofferen van een wereld waarin mensen voor elkaar zorgen zonder achterliggend verdienmodel. Het ligt aan een maatschappij zonder interesse in de mens achter de mens. Men lijkt niet meer van fouten te leren. Niet alleen op zorggebied, maar in alles.
Lang genoeg gezeten nu. Vanavond voetbal. Ik heb beeld. U hopelijk niet al te veel. Morgen weer wat smakelijker berichtjes hoop ik.
PS: elke overeenkomst met getoonde personen ( helaas ) en goederen ( niet helaas ) op de foto berust op louter toeval.