Afghanistan Observer provides insights, analysis, and updates on Afghanistan’s politics, society and global affairs. Our goal is to share reliable info|
به سلسلهٔ افتخارات #امنیت ملی افغانستان که هرگز توسط رسانهها بهدرستی به آگاهی مردم نرسیده است:
در روزگاری که بزرگترین سازمانهای استخباراتی جهان با پیشرفتهترین امکانات در جستجوی رهبران گروههای تروریستیاند و اغلب به نتیجهای نمیرسند، ادارهٔ امنیت ملی افغانستان در زیر رهبری شایسته و هوشمندانهٔ سالم، موفق شد رهبر داعش خراسان، اسلم فاروقی (عبدالله اروکزی) را در سال ۲۰۲۰ میلادی شناسایی، بازداشت و به پنجهٔ قانون بسپارد.
همچنین، در همان سال، یکی دیگر از سران برجستهٔ این گروه، ابو عمر خراسانی نیز توسط نیروهای دلیر امنیت ملی گرفتار شد.
فرزندان راستین این سرزمین با فداکاری و مهارت استخباراتی بینظیر خود، عملیاتی را به انجام رساندند که بسیاری از قدرتهای بزرگ جهان تا امروز از تکرار آن ناتوان ماندهاند.
Meanwhile, five years ago, the Taliban attacked a civilian hospital and gunned down unborn babies in their mothers’ wombs. Those babies had not even been born yet. They were not Americans, nor were they involved in any military activities. They were innocent babies.
You should be ashamed, and shame on those who know nothing about the true history of Afghanistan yet try to whitewash the Taliban and their crimes.
This man has become nothing but a fool. He whitewashes the Taliban—the same Taliban who have killed even innocent infants, carried out suicide attacks at weddings, schools, and hospitals, killing
girls, young women, and the elderly alike.
The girls he is seen with are all under the age of six. Today, girls and women in that country are stripped of their most basic human rights and dignity.
Shame on anyone who whitewashes the Taliban just to justify their ideological beliefs.
In August, the AUF announced the launch of a military campaign, “Operation Muharib,” against the Taliban. It has claimed 126 attacks since then. https://t.co/8zSkua6cVp
Many people around the world don’t know what is really happening in Afghanistan. They only know that it is ruled by an Islamic regime, but they are unaware of the reality behind that label. Girls are denied education, women are excluded from society, freedom of expression is suppressed, protesters face threats and arrests, and millions struggle with poverty, forced marriages, and severe psychological distress.
The Taliban invite celebrities, controversial figures, and foreign visitors to create an image of a normal, safe, and beautiful Afghanistan. But a few pictures, smiles, and promotional videos cannot hide the reality of people’s lives.
Afghanistan should not be understood through propaganda alone. The world must listen to those who have been denied the right to speak, learn, choose, and live freely.
از نگاه طالبان شیعهها رافضی هستند و یک جوان را تغیر مذهب از شیعه به سنی داده اند. ایران فعلاً گرم است، نمیفهمه فکر میکنه طالبان را کنترول کرده.
اداره طالبان کنترول دیوان و دفتر شان شاید ساده باشه اما کنترول سربازش هیچگاه. هرسرباز طالب نظر به ساختار گروپ شان خود یک رهبراست و بزودی به سمت کشور های هماسیه میروند قسمی که سمت پاکستان رفتند. در ایران هم فعلا عملا حضور دارند و ترور افراد کلیدی و سوقصد به جان هایشان هم کاری است که کردند. در فکر دیوان و دفتر طالب نباشید به فکر این باشید که این روند فکری را از بین ببرید مثل مردم ما که کمر بسته و اگر نه پشیمان میشوید.
میگفت با نشستن در کنار یک زن، تحریک جنسی میشوی! ای طالب بیعزت، حالا خودت روبهروی زن نشستهای؟!
الحق که طالبان دروغگویند و از خوارجاند. الله متعال بهزودی روی سیاهشان میکند و رسوایشان میسازد
سفر معاون نخستوزیر #روسیه به کابل؛ معامله منافع ژئوپلیتیکی با #طالبان به بهای منافع مردم افغانستان؟
سفر الکسی اوورچوک، معاون نخستوزیر روسیه، در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ به کابل و حضور هیئت بیش از ۷۰ نفره اقتصادی این کشور، نشاندهنده گسترش روابط سیاسی و اقتصادی مسکو با طالبان است. امضای ۱۵ تفاهمنامه اقتصادی به ارزش ۱۰۳ میلیون دلار نیز بخشی از نتایج این سفر اعلام شده است.
اما فراتر از تبلیغات اقتصادی، پرسش اساسی این است که روسیه از نزدیکی با طالبان چه میخواهد و مردم افغانستان چه سهمی از این همکاریها خواهند داشت؟
۱. اهداف روسیه؛ منافع ملی، نه الزاماً منافع مردم افغانستان
روسیه با بهرسمیتشناختن طالبان در جولای ۲۰۲۵، نخستین کشوری شد که حکومت این گروه را رسماً به رسمیت شناخت. اکنون مسکو تلاش میکند این رابطه سیاسی را به نفوذ اقتصادی و امنیتی تبدیل کند.
روسیه به منابع طبیعی افغانستان، بازارهای منطقهای، مسیرهای ترانزیتی و همکاری امنیتی با طالبان علاقهمند است. همچنین میخواهد از گسترش فعالیت گروههای افراطی، بهویژه داعش خراسان، جلوگیری کند.
بنابراین، نزدیکی مسکو با طالبان را باید بیشتر در چارچوب منافع راهبردی روسیه بررسی کرد، نه حمایت از توسعه سیاسی و آزادیهای مردم افغانستان.
۲. طالبان چه چیزی به دست میآورد؟
طالبان از این روابط برای کاهش انزوای بینالمللی، کسب مشروعیت سیاسی، جذب سرمایهگذاری و گسترش تجارت خارجی استفاده میکند.
اما مسئله اینجاست که گسترش روابط خارجی لزوماً به معنای بهبود وضعیت داخلی افغانستان نیست. درحالیکه زنان و دختران همچنان با محدودیتهای گسترده آموزشی و اجتماعی مواجهاند و مردم از مشارکت سیاسی واقعی محروم هستند، طالبان میتواند روابط خود را با قدرتهای خارجی توسعه دهد، بدون آنکه الزاماً در سیاستهای داخلی خود تغییر ایجاد کند.
۳. معادن افغانستان؛ چه کسی سود خواهد برد؟
یکی از محورهای مهم مذاکرات، دعوت شرکتهای روسی به سرمایهگذاری در معادن و منابع طبیعی افغانستان بوده است.
اما پرسش مهم این است: قراردادها با چه میزان شفافیت منعقد میشوند؟ درآمد معادن چگونه مصرف خواهد شد؟ و مردم افغانستان چه سهمی از این ثروت ملی خواهند داشت؟
در نبود نظارت عمومی و سازوکارهای مستقل پاسخگویی، خطر آن وجود دارد که منابع طبیعی کشور به ابزار معامله میان ساختار حاکم و شرکتهای خارجی تبدیل شوند.
۴. تفاهمنامههای اقتصادی؛ دستاورد واقعی یا تبلیغات سیاسی؟
امضای تفاهمنامههای ۱۰۳ میلیون دلاری اما تفاهمنامه با سرمایهگذاری عملی تفاوت دارد.
اگر افغانستان صرفاً به بازار مصرف کالاهای روسی تبدیل شود و صادرات و تولید داخلی آن رشد نکند، این همکاری اقتصادی متوازن نخواهد بود.
معیار موفقیت این توافقها باید ایجاد اشتغال، افزایش صادرات افغانستان، توسعه صنایع داخلی و بهبود زندگی مردم باشد، نه صرفاً برگزاری مراسم امضای تفاهمنامهها.
۵. پیام سفر برای قدرتهای منطقهای
این سفر برای آمریکا، چین، ایران و پاکستان نیز اهمیت دارد. روسیه میخواهد جایگاه خود را در معادلات افغانستان و آسیای مرکزی تقویت کند و از موقعیت جغرافیایی افغانستان برای توسعه تجارت و دسترسی به بازارهای جنوب آسیا بهره ببرد.
به همین دلیل، افغانستان ممکن است بار دیگر به عرصه رقابت قدرتهای بزرگ تبدیل شود؛ این بار نه لزوماً از طریق حضور نظامی، بلکه از طریق معادن، انرژی، تجارت و مسیرهای ترانزیتی.
سفر معاون نخستوزیر روسیه به کابل نشان میدهد که مسکو در حال تبدیل روابط سیاسی خود با طالبان به همکاریهای اقتصادی و امنیتی است. روسیه به دنبال منافع ژئوپلیتیکی و اقتصادی خود است و طالبان نیز از این نزدیکی برای تقویت موقعیت سیاسی و کاهش انزوای بینالمللی استفاده میکند.
اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: مردم افغانستان در این معامله چه جایگاهی دارند؟
اگر منابع طبیعی کشور بدون شفافیت واگذار شوند، قراردادها در خدمت منافع ساختار حاکم قرار گیرند و حقوق اساسی مردم نادیده گرفته شوند، نمیتوان این روابط را صرفاً یک دستاورد ملی دانست.
افغانستان متعلق به تمام مردم این سرزمین است، نه یک گروه سیاسی یا حکومت خاص.
روسیه حق دارد در افغانستان به دنبال منافع خود باشد، اما مردم افغانستان نیز حق دارند از منابع ملی، آزادی، آموزش، مشارکت سیاسی و آینده کشورشان برخوردار باشند. افغانستان نباید به بازاری برای کالاهای خارجی، منبع استخراج مواد خام و ابزاری برای رقابت قدرتهای بزرگ تبدیل شود؛ درحالیکه مردم آن از حق تعیین سرنوشت خود محروم باشند.
26 years ago Afghan women gathered in Dushanbe to declare their rights. It is a list of everything the Taliban regime has again taken from them.
https://t.co/RIABSmo5ZR
اگر یک نفس هم در سینه داشته باشیم، با طالبان بیعت نمیکنیم!
پدران ما بیعت نکردند، پدرکلانهای ما سر خم نکردند و ما هم راه تسلیم را انتخاب نمیکنیم.
ما وارثان نسلی هستیم که عزت و آزادی را به ذلت و بندگی نفروختند. این عهد ماست؛ دیروز، امروز و تا آخرین نفس!
نه بیعت، نه تسلیم، نه فراموشی!
The Taliban have held an entire nation hostage, doing whatever they please. Under their rule, Afghanistan has been left without a proper air traffic control system.
Airlines must request permission, pay $700 in overflight fees, and pilots are forced to coordinate their own separation without proper air traffic control.
This is the consequence of the Taliban’s mismanagement, and the Afghanistan people are paying the price as always.
By providing safe havens and support to around 20 terrorist groups, including Al-Qaeda, Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), the East Turkestan Islamic Movement (ETIM), and other militant organizations, the Taliban have created a serious threat to regional and global security.
Their continued support for these groups raises grave concerns for the international community. For this reason, the international community, particularly Afghanistan’s neighboring countries, may have to coordinate and cooperate with groups opposing the Taliban in response to these growing security threats.
Regional cooperation is essential to protecting stability and preventing the spread of terrorism.
China has reportedly rejected the Taliban’s claims about establishing a trade route connecting Afghanistan to China through the Wakhan Corridor. This raises further questions about the credibility of the Taliban’s claims.
Meanwhile, reports suggest that China has asked Russia to reconsider the issue of officially recognizing the Taliban.
The people of Afghanistan continue to pay the price of the country’s political and international isolation. this situation is a consequence of the Taliban’s policies and actions. Through killings, repression, beatings, and the systematic denial of people’s basic rights, the Taliban have pushed Afghanistan further into international isolation.
هر کسی کوشش کند که طالبان را عادیسازی کند، اگر زن باشد و اگر مرد، به حقش پاسخ میدهیم؛ چنانکه بوی بد کاری که کرده حتا نتواند پشههای دریای کابل را سیراب کند.
گرچند نتایج انتخابات هنوز روشن نیست که این خانم برنده شده یا نه، اما گیرم که برنده هم شود؛ کرسیاش را به دردسری برایش تبدیل میکنیم که هیچگاه از آن لذت نبرد.
این ملت خاموش نمیماند! زور داشتیم، داریم و خواهیم داشت. همین ایستادگی ماست که طالبان رسمیت ندارند؛ نه در داخل و نه در خارج.
به قرآن سوگند یاد کردند و عهد بستند، اما پیمانشکنی کردند و او را به دار آویختند
۹۷ سال گذشت، اما هنوز نام خادم دین رسولالله زنده است. مرد عزیز افغانستان را شهید کردند، ولی نامش را نتوانستند اعدام کنند!
جنرال صفی یک فرمانده تازهبهدورانرسیده نیست؛ او جوانی است که سالهای عمر خود را در راه وطن قربانی کرده است. در خط مقدم جنگ با طالبان حضور داشته و همواره برای دفاع از کشور تلاش کرده است.
امروز نیز هدفش آزادی و سربلندی وطن است.پس برایش دعا میکنیم و از خداوند بزرگ میخواهیم که حفظش کند، سلامت نگهش دارد و در مسیر خدمت به وطن یاریاش کند.
داخل شدن به حریم خصوصی افراد، نه شرعی است، نه اسلامی و نه اخلاقی؛ بلی، اما طالبان این کار را انجام میدهند. آنها وارد تیلفونهای شهروندان میشوند و عکسهای خواهران و مادرانشان را با چشم سر میبینند.
این تنها یک موضوع نیست؛ طالبان دختران را بدون اجازه خانوادههایشان، روزها در زندانهای خود حبس میکنند.
بلی، حقیقت طالبان همین است؛ ظلم، بیعدالتی و رفتارهای غیرانسانی.
Many Muslims around the world are unaware of what is happening in Afghanistan, yet they still defend the Taliban.
I challenge them all to an open debate, where I will present evidence that the Taliban’s actions contradict the true teachings of Islam.
Shame on those scholars who remain silent or fail to recognize how deeply the Taliban have damaged the image of our beloved religion, Islam. @drzakiranaik
فرار جوانان از افغانستان تحت حاکمیت طالبان عمدتاً به دلایل زیر است:
بحران اقتصادی و بیکاری: فروپاشی بازار کار، فقر شدید و نبود فرصتهای شغلی برای نیروهای جوان و تحصیلکرده.
محدودیتهای شدید اجتماعی و آموزشی: انسداد مسیر تحصیل و کار برای زنان و دختران، سرکوب آزادیهای فردی، منع تفریحات.
تهدیدات امنیتی و انتقامجویی: ترس کارمندان و نظامیان حکومت پیشین، فعالان مدنی و خبرنگاران از بازداشت، شکنجه و قتلهای هدفمند.
حذف سیاسی و تبعیض: انحصار قدرت، نادیده گرفتن شایستهسالاری و جایگزینی تخصص با معیارهای ایدئولوژیک.
ناامیدی از آینده: نبود چشماندازی برای بهبود اوضاع و رشد فردی در داخل کشور.