bbi✿beep

𝙬𝙞𝙨𝙝 𝙞 𝙬𝙚𝙧𝙚 𝙮𝙤𝙪𝙧 𝙝𝙤𝙢𝙚

[Anu 🍁 @maomao09diaries]

૮꒰ ˶• ༝ •˶꒱ა

[jodido ruco que le sigue diciendo DF a la CDMX @caosilustrado]

One must imagine Sisyphus as a tomato

[HappydaywithFN @lalisastanpink]

นาร์เนียคือหนังที่อยากเห็นภาคต่อมากที่สุดสำหรับเรา ทั้งที่ต้นฉบับมีนิยาย 7 เล่ม แต่หนังมีแค่ 3 ภาคเอง😭 ทั้งโลกของนาร์เนีย ตัวละคร เพลงประกอบ อัสลาน และบรรยากาศมันดีมาก🦁✨ เอาจิงนี่รู้สึกว่ามันแมสเท่าแฮร์รี่ได้เลยนะ แต่แบบเสียดายที่ไม่ทำต่ออ แล้วนี่รักครอบครัว Pevensie มากกฮืออ🥹

#Narnia #นาร์เนีย

[worst pie in london @worstapplepie]

เปิดเฟสร้านไปเจอ เชื่อแล้วว่าอร่อยจริง

[The Momentum @themomentumco]

สีผิว รูปร่าง และเชื้อชาติ ชวนคุยอย่างไร ให้ลูกหลาน รู้จักความหลากหลายตั้งแต่ยังเด็ก

“หนูไม่ชอบผิวสีนี้”

“ทำไมหนูตัวอ้วน”

“หนูไม่อยากเป็นคนตาเล็ก”

คำถามของเด็กวัยไม่เกิน 10 ขวบ ที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับภาพลักษณ์ภายนอก ทั้งสีผิว หน้าตา รูปร่าง ไปจนถึงเชื้อชาติ ทั้งที่ถามถึงคนอื่น และพูดถึงตนเอง ประโยคเหล่านี้มักสร้างความลำบากใจให้ผู้ปกครองเสมอ เพราะไม่แน่ใจว่าควรอธิบายอย่างไร

ปัญหาไม่ใช่แค่การสื่อสารระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่ แต่เป็นความกังวลในใจของพ่อแม่ด้วยว่า เมื่อลูกเริ่มไปโรงเรียน เจอเพื่อนและครู อาจกำลังรับเอาแนวคิดบิวตี้สแตนดาร์ด ซึ่งมองว่าสิ่งหนึ่งดูดี แต่อีกสิ่งหนึ่งไม่สวยงามตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็ก อย่างเช่น กรณีในสหรัฐอเมริกา เด็กเอเชียเติบโตมาในสังคมตะวันตก ตอนยังเด็กรู้สึกว่าไม่อยากเป็นเด็กอินเดีย หรือไม่อยากเป็นเด็กผิวเหลืองตาเล็ก เพราะตนเองแตกต่างจากเพื่อน และไม่สวยเท่าคนอื่นในสังคมคนผิวขาว

แม้แต่ในประเทศไทยเองก็มีเด็กเล็กที่ยังไม่เข้าสู่ช่วงวัยรุ่นด้วยซ้ำ ที่ไม่พอใจในรูปลักษณ์ของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรูปร่างอ้วนท้วม สีผิวเข้ม ผมหยิกฟู หรือลักษณะที่เด็กคิดว่าไม่ตรงตามมาตรฐานความงาม อย่างไรก็ตาม เด็กๆ หลายคนไม่ได้อยากไล่ตามบิวตี้สแตนดาร์ดเสมอไป เพราะบางครั้งเพียงแค่สงสัยว่า ลักษณะเฉพาะของร่างกายตนเองมันดีหรือไม่ดีกันแน่นะ

แล้วผู้ปกครองต้องคุยอย่างไร ให้เด็กรู้จักความแตกต่าง สร้างความมั่นใจให้ลูกรู้สึกภูมิใจในตัวเอง ไปจนถึงการเคารพความหลากหลายของมนุษย์คนอื่นๆ ในสังคม

• เปิดใจรับฟัง และเน้นพูดคุยด้านความสามารถมากกว่าลักษณะภายนอก

แน่นอนว่าเด็กๆ จะเริ่มรับรู้ถึงความแตกต่าง และเรื่องบิวตี้สแตนดาร์ดเมื่อเขาไปโรงเรียนหรือเผชิญโลกนอกบ้าน ฉะนั้น เมื่อลูกกลับมาแล้วบอกว่า “หนูอยากเป็นคนเชื้อชาติอื่น” บริตทานี หว่อง (Brittany Wong) นักข่าวจาก HuffPost สื่อสหรัฐฯ แนะนำว่า วิธีการที่ดีที่สุดที่ควรทำในฐานะผู้ปกครองคือ ‘ตั้งใจฟังลูกให้จบ’ เพราะความจริงลูกอยากให้เราฟัง แล้วแบ่งปันประสบการณ์หรือความรู้สึกกับเขา

จากนั้นพ่อแม่ควรหลีกเลี่ยงคำพูดเชิงลบเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตา แต่ให้พูดถึงทักษะและความสามารถที่ไม่เกี่ยวกับลักษณะภายนอกแทน กล่าวชมลูกในข้อดี เช่น ลูกมีความคิดสร้างสรรค์ เล่นกีฬาเก่ง หรือเรียนเก่ง เพราะเมื่อเด็กรู้สึกภาคภูมิในทักษะความสามารถของตัวเอง พวกเขาก็จะมองข้ามเรื่องรูปลักษณ์ภายนอก ทั้งของตัวเองและคนอื่น

ทั้งนี้ ยังควรกล่าวชื่นชมคนอื่นรอบตัวให้ลูกฟังเป็นประจำโดยไม่พูดถึงรูปร่างหน้าตา เช่น กล่าวชมความมีน้ำใจของคนข้างบ้าน ชมคนที่พูดจาสุภาพ นอบน้อม เพื่อปลูกฝังความคิดที่ว่า มันไม่สำคัญเลยว่าใครจะมีหน้าตาแบบไหนหรือเชื้อชาติอะไร

• สื่อคืออาวุธสำคัญ

หากใครปล่อยให้ลูกเล่นโซเชียลมีเดียตั้งแต่ยังเด็ก ย่อมมีแนวโน้มที่เด็กจะรับเอาแนวคิดบิวตี้สแตนดาร์ดได้รวดเร็วกว่าในอดีต อย่างไรก็ตาม การไปโรงเรียนแล้วได้คุยกับเพื่อน หรือเห็นการเลือกปฏิบัติจากคุณครู ลูกก็อาจซึมซับค่านิยมเกี่ยวกับร่างกายมาโดยไม่รู้ตัว

ดังนั้น ผู้ปกครองควรต่อสู้โดยใช้สื่อเป็นอาวุธ

จากกรณีของ ไซ เซชาดริ (Sai Seshadri) ชาวนิวยอร์กเชื้อสายอินเดีย ได้พิสูจน์ว่าสื่อมีอิทธิพลต่อความภูมิใจของเธออย่างมาก

“ตอนเด็ก ฉันมักคิดว่าฉันไม่อยากเป็นคนอินเดีย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสื่อและสภาพแวดล้อมที่ฉันอยู่ทำให้ฉันเชื่อว่า หากอยากถูกมองว่าสวย ป็อปปูลาร์ หรือประสบความสำเร็จ คุณต้องเป็นคนผิวขาว” เธอกล่าวกับ HuffPost

แต่การได้เห็นใบหน้าของคนอินเดียและชาวเอเชียใต้บนหน้าจอโทรทัศน์มากขึ้น เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตวัยเด็กของเธอ ที่ทำให้รู้สึกภูมิใจในสีผิวและเชื้อชาติของตัวเอง

“แค่นั้นก็สร้างความแตกต่างอย่างมากในการต่อสู้กับความเกลียดชังตนเองทางเชื้อชาติแล้ว” เซชาดริระบุ

หน้าที่ของพ่อแม่ คือการหาทั้งหนังสือ ภาพยนตร์ และรายการโทรทัศน์ ซึ่งนำเสนอความหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นคนพิการ คนต่างศาสนา ต่างวัย และทักษะที่แตกต่างกัน อาจยกตัวอย่างความสามารถของเหล่านักกีฬาหรือนักดนตรี เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนว่า ทักษะต่างๆ ไม่เกี่ยวข้องกับลักษณะภายนอกเลย

สุดท้ายนี้ การบ่มเพาะเกี่ยวกับความหลากหลายควรเริ่มต้นตั้งแต่ยังเด็ก อาจชวนลูกสังเกตผู้คนในจอทีวี หรือการ์ตูน แล้วเริ่มชวนคุยด้วยประโยคง่ายๆ ว่า “แต่ละตัวละครไม่มีใครเหมือนกันเลย แต่ก็เป็นเพื่อนกันได้”

ภาพ: ชมพูนุท สะราคำ

#TheMomentum #FamilyTips #ความหลากหลาย #BeautyStandard

[WeComics TH @WeComicsTH]

ให้คะแนนสิ่งที่พันตรีกวักซูฮวานทำ:
#WeComics #RainbowCity #เรนโบว์ซิตี้

[두니부 ( 홍대점 ) @dooniboo_ani]

𝘂𝗽𝗱𝗮𝘁𝗲

＜ 우호우호 고릴군 오마모리 구루미 ＞ 입고 .ᐟ

고릴라 부적인형입니다 ! 🦍◝✩

• 고리군 (빨간색) : 어떻게든 될 거야!
• 고리탄 (분홍색) : 곁에 있어 ♡
• 고리타 (흰색) : 고릴럭키! 초최강
• 고리스케 (노란색): 괜찮아!

#고리군 #고릴군 #ウホウホゴリくんおまもりぐるみ #오마모리 #お守り

[‎יִ @bemeryx]

อ่านเม้นเจอว่าน้องเป็นจรอยู่ตรงแยกนี้ ชอบมามุงเวลามีอุบัติเหตุ เค้าตั้งชื่อให้ว่าน้องยักษ์ น่ารักมาก55555

[TigerMum🐯 @dameanonyme]

ตั้งแต่เจอฮีทเวฟชอบสุดที่อ่านเจอคือ “พระเจ้าคงส่งบททดสอบนี้มาชาวยุโรปรู้จักการอาบน้ำ”555555555555555555555555555555555555555555555รีพลายเสียงไม่แตก:มั๊นนนก็ไม่อาบอยู่ดี55555555555555555555555555555555555

[Whimsy 🍵🐰 @Whimchy]

ไอเหี้ย(อุทาน) ตบเข่าฉาดเลย ลืมคิดได้ไง อีแอคนั้นมันขายรถมือสอง

[pukul @ppoundhatesyou]

อร่อยจริงงงงงงงงง ขอบคุณที่ป้ายยา ซื้อให้ผชชีชอบเลยล่ะ สมราคา รักนะคะขอบคุณที่แบ่งปันร้านอร่อย🥺❤️

[The Noize Magazine @MagazineNoize]

เมื่อ #ธงรุ้ง ถูกใช้เป็นแค่เครื่องมือฟอกขาวทางการตลาด 30 วัน จาก 365 วัน

ผ่านไปครึ่งทางกับ Pride Month ที่หันไปทางไหนก็เจอแต่ #ทุนนิยมสีรุ้ง เต็มไปหมด คำถามน่าคิดคือ แบรนด์เหล่านั้นสนับสนุนชุมชน LGBTQIAN+ อย่างจริงจัง หรือแค่เปลี่ยนโลโก้เป็นสีรุ้งเพื่อหวังโกยเงินจากพวกเรากันแน่?

[bbi✿beep @ARMINduky]

อยากเข้าวงการสกุชชี่บ้างอ่ะ

[bbi✿beep @ARMINduky]

ปรบมือ

[yn @yaninvssk]

หนังสือเป็นเรื่องของปัจเจก นั่นเป็นเรื่องจริง คนหนึ่งชอบ อีกคนไม่ชอบ เป็นสิทธิของผู้อ่านทั้งนั้น คุณเสียเงินซื้อ เสียเวลาในชีวิตเพื่ออ่านมัน เมื่ออ่านจบแล้วพบว่าไม่ชอบ คุณมีสิทธิ์จะพูดออกมาตรง ๆ ว่าไม่ชอบ ไม่มีใครควรห้าม

แต่ในขณะเดียวกัน งานศิลปะก็มีภาษาของมันเอง นักเขียนแต่ละคนมีวิธีเล่าเรื่อง มีวิธีสื่อสาร และมีโลกที่เขาสร้างขึ้นด้วยภาษาเฉพาะตัว หากเราอ่านแล้วไม่เข้าถึง หรือไม่สามารถเชื่อมต่อกับภาษานั้นได้ บางทีสิ่งที่ควรทำที่สุดอาจเป็นเพียงการวางมันลง แล้วเดินผ่านไป ไม่ต้องอ่านงานของเขาอีก

แต่การตัดสินว่าหนังสือเล่มนั้น ดี หรือ ห่วย โดยสิ้นเชิง อาจเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะหลายครั้งมันอาจไม่ใช่ปัญหาของคุณภาพงาน แต่อาจเป็นเพียงการที่ผู้อ่านกับผู้เขียนกำลังสื่อสารกันคนละภาษา

เว้นเสียแต่ว่าหนังสือเล่มนั้นจะมีปัญหาในเชิงศีลธรรมหรือเจตนาที่ควรถูกวิพากษ์วิจารณ์ นอกเหนือจากนั้นแล้ว เราควรระลึกไว้เสมอว่าหนังสือทุกเล่มเกิดขึ้นจากจินตนาการและความตั้งใจของผู้เขียน เขาเลือกจะเล่าเรื่องแบบนั้น ใช้ภาษาแบบนั้น และนำเสนอโลกแบบนั้น เพราะนั่นคือเรื่องที่เขาต้องการเล่า

ดังนั้นการวิจารณ์ว่า นักเขียนเบียว โชว์ภูมิ อวดอ้าง หรือพยายามทำตัวเหนือกว่าใคร เพียงเพราะสำนวนหรือวิธีการเล่าเรื่องไม่ถูกจริตเรา ก็ดูจะเป็นข้อสรุปที่รีบเกินไปอยู่บ้าง

บางครั้งก่อนจะวิจารณ์งาน ลองถามตัวเองสักนิดว่า ที่เราไม่ชอบนั้น เราไม่ชอบหนังสือจริง ๆ หรือเราไม่ชอบตัวนักเขียนกันแน่

[🆕 Jeans 🐰 @lovmimi112]

ชอบมาก นโยบาย เดินทางก่อน 06.30 น. จะช่วยลดราคาค่าโดยสายขนส่งสาธารณะ แทนที่คนจะได้มีเวลาอยู่กับบ้าน อยู่กับครอบครัวนานๆขึ้น นี่เหมือนตบหน้ากลางป้ายรถเมลล์ ละบอกว่า ก็มึงจนอ่ะ มึงก็ต้องตื่นเช้ามารับตั๋วราคาถูกนะ เหนื่อยกว่าคนอื่นหน่อยนะ เหอๆ คิดได้สุดยอดดด

[aweken gangstar 404 @lamourlin444]

ข้าสงสารแวนโก๊ะ นางไม่มีทางรู้ได้เลยว่างานที่ตัวเองทำมัน impact ต่อวงการศิลปะขนาดไหน.. ชีวิตอาภัพตัดหูตัวเอง จนไม่น่าเชื่อว่าเป็นศิลปินที่สรรสร้างผลงาน impressionism ที่เน้นความสดใส มีชีวิตชีวา..

[เก้ว 🍭 @MOu505]

ในโควทนี้จะมีคนอยู่ 3 ประเภท
1.คนที่งง นี่มุกอะไรคะ ขำตรงไหน
2.คนที่เก็ท ขำ
3."เล่นของยากเหมือนกันนะเนี่ย"

[หมูมะนาว @moomanoww]

เล่นของยากเหมือนกันนะเนี่ย

[bbi✿beep @ARMINduky]

@thefourthofjun แล้วชอบเหมือนกันทั้ง3เรื่องเลยค่ะ rereadอยู่อย่างนั้น🤣