Olivia
Online
عبدالله
@AThmany63401
Joined June 2023
339 Following
176 Followers
575 Posts
تأثیر عطر ترامپ
سوریه‌ای که سال‌ها با خون و فداکاری برای اسلام ایستاد، امروز شاهد برگزاری کنسرت در دمشق است.
سؤال روشن است: علمای ربانی در برابر چنین برنامه‌ای چه موضعی گرفتند؟ آیا مسئولان را نهی از منکر کردند که برگزاری جنین برنامه جایز نیست؟
و خطاب به احمد الشرع و مسئولان: اگر قرار نیست سخن علما را بشنوید، پس این همه احترام و تکریم برای چیست؟
آیا فرهنگ غرب شما را شیفته کرده؟ یا عطر ترامپ مسیرتان را تعیین می‌کند؟
آیا حزب‌التحریر اشعری به شمار می‌رود؟
به جواب ریاض ابومالک
سؤال:
السلام علیکم ورحمت الله وبرکاته!
شیخ صاحب گرامی! الله متعال به شما برکت دهد و درهای خیر و معرفت را به روی‌تان بگشاید! سوالی دارم، اگر جواب آن را لطف کنید: آیا حزب‌التحریر در موضوع عقیده، اشعری به شمار می‌رود یا در این زمینه فهم و برداشت خاص خود را دارد؟ تشکر از شما.
جواب:
وعلیکم السلام ورحمة الله وبرکاته!
پیش از آن‌که به‌گونهٔ مستقیم به سوال شما پاسخ دهم، لازم می‌دانم به نکات زیر اشاره و تأکید کنم:
نخست:واقعیت حزب‌التحریر
1- حزب‌التحریر خود را چنین معرفی کرده است: «حزب‌التحریر یک حزب سیاسی است که مبدأ آن اسلام است. فعالیت آن سیاسی و اسلام مبدأ آن است. این حزب در میان امت و همراه با آن فعالیت می‌کند تا امت، اسلام را قضیه اساسی خود قرار دهد و حزب بتواند آن را برای بازگرداندن خلافت و حاکمیت بر اساس آنچه الله سبحانه وتعالی نازل کرده است، رهبری کند. حزب‌التحریر یک کتله سیاسی است، نه یک کتله روحی، علمی، آموزشی یا خیریه. اندیشه اسلامی، روح پیکره، هسته و راز حیاتش است».
بنابراین، حزب‌التحریر بر اساس این تعریف، نه یک مکتب فکری، نه یک فرقهٔ کلامی و نه یک مذهب فقهی است؛ بلکه حزبی سیاسی است که قضایای امت را بر عهده می‌گیرد، از آن‌ها دفاع می‌کند و برای برپایی اسلام در عرصهٔ زندگی و پاسداری از آن پس از برپایی‌اش فعالیت می‌نماید. این حزب به عقیدهٔ اسلامی ایمان دارد و هر کسی را که به عقیدهٔ اسلامی باور داشته باشد، برادر خود می‌داند:
﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ﴾ [حجرات: ۱۰]
ترجمه: همانا مؤمنان با یکدیگر برادرند.
همچنین، دربارهٔ هر مسئله اختلافی با او به بهترین شیوه گفت‌وگو می‌کند.
2- حزب‌التحریر مجموعه‌ای از افکار، احکام و دیدگاه‌هایی را که برای انجام فعالیتش لازم بوده، تبنی کرده و آن‌ها را در کتاب‌ها و نشریات خود گنجانده است. با این حال، این حزب هر مسئله و هر اندیشه‌ای را مورد بحث قرار نداده و در بسیاری از مسائل، به‌ویژه در مباحث مربوط به عقیده و عبادات، دیدگاه مشخصی را تبنی نکرده است؛ زیرا چنین اموری برای فعالیت آن، به‌عنوان یک حزب سیاسی که برای بیدارسازی امت، برپایی دولت خلافت و حرکت بر پایه اندیشه و احساس امت تلاش می‌کند، ضرورتی ندارد. برای نمونه، حزب در موضوع عصمت انبیاء و رسولان و نیز درباره اجتهاد رسول الله صلی الله علیه وسلم دیدگاه مشخصی را تبنی کرده است؛ زیرا این مسائل بر فهم تشریعی اثر می‌گذارند. اما در بسیاری از مسائل دیگری که متکلمان درباره آن‌ها به بحث پرداخته‌اند، دیدگاهی را تبنی نکرده است.
3- حزب‌التحریر همواره خود را به قوت دلیل پایبند دانسته است. این امر در اهتمام پیوسته آن به بازنگری فرهنگ حزبی، دیدگاه‌های تبنی‌شده و اعتماد بر دلیل قوی آشکار شده است. بر همین اساس، کتاب‌های خود را به‌گونه‌ای تکاملی تصحیح و تعدیل کرده است. حزب هرگز بر دیدگاهی که ضعف دلیل آن برایش ثابت شده و دلیل دیدگاه دیگری را قوی‌تر یافته، پافشاری نکرده است؛ بلکه رأیی را که ضعف دلیلش ثابت شده، کنار گذاشته و دیدگاهی را پذیرفته است که قوت دلیل آن برایش روشن گردیده است. این موضوع در شماری از تصحیحات و تعدیلات کتاب‌های حزب و نیز در بازنگری‌های همه‌جانبه‌ای که هر از گاهی در آثار خود انجام می‌دهد، به‌روشنی دیده می‌شود.
دوم:برخی از مسلمانان، برای مکاتب و گرایش‌های فکری‌ای که در مباحث مربوط به فروع عقیده و مسائل کلامی با یکدیگر اختلاف داشته‌اند، نام‌های ویژه‌ای به کار برده‌اند؛ مانند اشعریه، منسوب به امام اشعری رحمه الله؛ ماتریدیه، منسوب به امام ماتریدی رحمه الله؛ سلفیه و دیگر مکاتب. همچنین، آنان دیدگاه‌های این مکاتب را با واژهٔ «عقیده» نام‌گذاری کرده و گفته‌اند: عقیدهٔ اشعری، عقیدهٔ ماتریدی، عقیدهٔ سلفی و مانند آن. حتی برخی متون و کتاب‌های عالمان مشخص را نیز «عقیده» نامیده‌اند؛ چنان‌که گفته‌اند:
«عقیدهٔ طحاویه»، منسوب به امام طحاوی رحمه الله و «عقیدهٔ واسطیه»، منسوب به رساله‌ای که امام ابن‌تیمیه رحمه الله برای مردم واسط نوشته است و مانند آن. اما حقیقت این است که اطلاق واژه «عقیده» بر همه این موارد، دقیق و بجا نیست؛ زیرا سبب ابهام و تفرقه میان مسلمانان می‌شود. موضع مذاهب در مسائل مرتبط با مباحث اعتقادی، خودِ عقیده نیست؛ بلکه عقیده، همان عقیدهٔ اسلامی است که با دلایل قطعی در شرع ثابت شده و اختلاف در آن جایز نیست. بر این اساس، چیزی به نام «عقیده اشعری»، «عقیدهٔ سلفی» یا «عقیدهٔ طحاوی» وجود ندارد؛ بلکه تنها یک عقیدهٔ اسلامی وجود دارد که همه مسلمانان را، در هر مکان و با وجود اختلاف مذاهب و دیدگاه‌های‌شان، گرد هم می‌آورد.
در کنار آن، میان مذاهب و مکاتب فکریی مانند اشعریه، ماتریدیه، سلفیه و دیگران، در برخی مباحث مربوط به مسائل فرعیِ بیرون از اصل عقیدهٔ اسلامی، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد و هر گروه در این مسائل رأی خاص خود را دارد، بدون آن‌که این اختلاف، آن را از دایره عقیده اسلامی بیرون سازد.
سوم:روشی که حزب در تبنی افکار، احکام و دیدگاه‌ها در پیش گرفته، پذیرش رأی بر اساس قوت دلیل آن بدون توجه به گویندهٔ آن است؛ خواه دلیل عقلی باشد یا نقلی. ازاین‌رو، حزب‌التحریر در برخی مسائل مربوط به فروع اعتقاد، دیدگاه‌هایی را تبنی کرده است که اشاعره نیز به آن‌ها قائل بوده‌اند و در برخی مسائل دیگر، دیدگاه‌های را پذیرفته است که دیگران مطرح کرده‌اند. همچنین در مسائل شرعی، از آرای مذاهب مشهور فقهی و نیز دیدگاه‌های بیرون از آن مذاهب بهره گرفته، بدون آن‌که خود را به مذهب معینی مقید سازد. بنابراین، دربارهٔ حزب‌التحریر گفته نمی‌شود که برای مثال شافعی یا حنفی است؛ همان‌گونه که گفته نمی‌شود اشعری، سلفی، ماتریدی یا معتزلی است. همچنین گفته نمی‌شود که به مکتب رأی یا مکتب حدیث تعلق دارد و مانند آن.
حزب‌التحریر هیچ‌یک از این‌ها نیست؛ بلکه حزب سیاسی‌ای است که مبدأ آن اسلام است و دیدگاه‌ها را بر اساس قوت دلیل آن‌ها و مطابق روش استواری که در کتاب‌های خود تبنی کرده، می‌پذیرد؛ بدون آن‌که گویندهٔ آن دیدگاه را در نظر بگیرد. ازاین‌رو، در میان آرای حزب، برخی دیدگاه‌هایی وجود دارد که اشاعره نیز به آن‌ها قائل بوده‌اند، برخی دیدگاه‌هایی که سلفیه مطرح کرده‌اند و برخی آرایی که دیگر مکاتب گفته‌اند. پذیرش همه این دیدگاه‌ها صرفاً بر اساس قوت دلیل آن‌ها صورت گرفته است، نه از روی التزام به آرای یکی از آن مکاتب و نه به معنای پیروی از روش، اندیشه یا دیدگاه‌های آن‌ها.
حزب همچنین اختلافاتی را که در گذشته میان مسلمانان پدید آمده است، به رسمیت نمی‌شناسد؛ بلکه مسلمانان را با وجود اختلاف مذاهب و گرایش‌های‌شان، امت واحده می‌داند و آنان را فرامی‌خواند تا دعوتش را بپذیرند و همراه آن برای برپایی اسلام، حمل دعوت و وحدت‌بخشیدن به امت زیر پرچم خلافت اسلامی فعالیت کنند.
امیدوارم این پاسخ، برای روشن‌شدن موضوع کافی باشد. و الله متعال داناتر و حکیم‌تر است.
برادرتان عطاء بن خلیل ابوالرشته
امیر حزب التحریر
برای مطالعه کامل این مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗https://t.co/BYJIHn5qsq
یا به کانال تلگرام ما بپیوندید:
📷 https://t.co/7o7vUYMVEn
![HizbutTahrirCMO's tweet photo. آیا حزب‌التحریر اشعری به شمار می‌رود؟
به جواب ریاض ابومالک
سؤال:
السلام علیکم ورحمت الله وبرکاته!
شیخ صاحب گرامی! الله متعال به شما برکت دهد و درهای خیر و معرفت را به روی‌تان بگشاید! سوالی دارم، اگر جواب آن را لطف کنید: آیا حزب‌التحریر در موضوع عقیده، اشعری به شمار می‌رود یا در این زمینه فهم و برداشت خاص خود را دارد؟ تشکر از شما.
جواب:
وعلیکم السلام ورحمة الله وبرکاته!
پیش از آن‌که به‌گونهٔ مستقیم به سوال شما پاسخ دهم، لازم می‌دانم به نکات زیر اشاره و تأکید کنم:
نخست:واقعیت حزب‌التحریر
1- حزب‌التحریر خود را چنین معرفی کرده است: «حزب‌التحریر یک حزب سیاسی است که مبدأ آن اسلام است. فعالیت آن سیاسی و اسلام مبدأ آن است. این حزب در میان امت و همراه با آن فعالیت می‌کند تا امت، اسلام را قضیه اساسی خود قرار دهد و حزب بتواند آن را برای بازگرداندن خلافت و حاکمیت بر اساس آنچه الله سبحانه وتعالی نازل کرده است، رهبری کند. حزب‌التحریر یک کتله سیاسی است، نه یک کتله روحی، علمی، آموزشی یا خیریه. اندیشه اسلامی، روح پیکره، هسته و راز حیاتش است».
بنابراین، حزب‌التحریر بر اساس این تعریف، نه یک مکتب فکری، نه یک فرقهٔ کلامی و نه یک مذهب فقهی است؛ بلکه حزبی سیاسی است که قضایای امت را بر عهده می‌گیرد، از آن‌ها دفاع می‌کند و برای برپایی اسلام در عرصهٔ زندگی و پاسداری از آن پس از برپایی‌اش فعالیت می‌نماید. این حزب به عقیدهٔ اسلامی ایمان دارد و هر کسی را که به عقیدهٔ اسلامی باور داشته باشد، برادر خود می‌داند:
﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ﴾ [حجرات: ۱۰]
ترجمه: همانا مؤمنان با یکدیگر برادرند.
همچنین، دربارهٔ هر مسئله اختلافی با او به بهترین شیوه گفت‌وگو می‌کند.
2- حزب‌التحریر مجموعه‌ای از افکار، احکام و دیدگاه‌هایی را که برای انجام فعالیتش لازم بوده، تبنی کرده و آن‌ها را در کتاب‌ها و نشریات خود گنجانده است. با این حال، این حزب هر مسئله و هر اندیشه‌ای را مورد بحث قرار نداده و در بسیاری از مسائل، به‌ویژه در مباحث مربوط به عقیده و عبادات، دیدگاه مشخصی را تبنی نکرده است؛ زیرا چنین اموری برای فعالیت آن، به‌عنوان یک حزب سیاسی که برای بیدارسازی امت، برپایی دولت خلافت و حرکت بر پایه اندیشه و احساس امت تلاش می‌کند، ضرورتی ندارد. برای نمونه، حزب در موضوع عصمت انبیاء و رسولان و نیز درباره اجتهاد رسول الله صلی الله علیه وسلم دیدگاه مشخصی را تبنی کرده است؛ زیرا این مسائل بر فهم تشریعی اثر می‌گذارند. اما در بسیاری از مسائل دیگری که متکلمان درباره آن‌ها به بحث پرداخته‌اند، دیدگاهی را تبنی نکرده است.
3- حزب‌التحریر همواره خود را به قوت دلیل پایبند دانسته است. این امر در اهتمام پیوسته آن به بازنگری فرهنگ حزبی، دیدگاه‌های تبنی‌شده و اعتماد بر دلیل قوی آشکار شده است. بر همین اساس، کتاب‌های خود را به‌گونه‌ای تکاملی تصحیح و تعدیل کرده است. حزب هرگز بر دیدگاهی که ضعف دلیل آن برایش ثابت شده و دلیل دیدگاه دیگری را قوی‌تر یافته، پافشاری نکرده است؛ بلکه رأیی را که ضعف دلیلش ثابت شده، کنار گذاشته و دیدگاهی را پذیرفته است که قوت دلیل آن برایش روشن گردیده است. این موضوع در شماری از تصحیحات و تعدیلات کتاب‌های حزب و نیز در بازنگری‌های همه‌جانبه‌ای که هر از گاهی در آثار خود انجام می‌دهد، به‌روشنی دیده می‌شود.
دوم:برخی از مسلمانان، برای مکاتب و گرایش‌های فکری‌ای که در مباحث مربوط به فروع عقیده و مسائل کلامی با یکدیگر اختلاف داشته‌اند، نام‌های ویژه‌ای به کار برده‌اند؛ مانند اشعریه، منسوب به امام اشعری رحمه الله؛ ماتریدیه، منسوب به امام ماتریدی رحمه الله؛ سلفیه و دیگر مکاتب. همچنین، آنان دیدگاه‌های این مکاتب را با واژهٔ «عقیده» نام‌گذاری کرده و گفته‌اند: عقیدهٔ اشعری، عقیدهٔ ماتریدی، عقیدهٔ سلفی و مانند آن. حتی برخی متون و کتاب‌های عالمان مشخص را نیز «عقیده» نامیده‌اند؛ چنان‌که گفته‌اند:
«عقیدهٔ طحاویه»، منسوب به امام طحاوی رحمه الله و «عقیدهٔ واسطیه»، منسوب به رساله‌ای که امام ابن‌تیمیه رحمه الله برای مردم واسط نوشته است و مانند آن. اما حقیقت این است که اطلاق واژه «عقیده» بر همه این موارد، دقیق و بجا نیست؛ زیرا سبب ابهام و تفرقه میان مسلمانان می‌شود. موضع مذاهب در مسائل مرتبط با مباحث اعتقادی، خودِ عقیده نیست؛ بلکه عقیده، همان عقیدهٔ اسلامی است که با دلایل قطعی در شرع ثابت شده و اختلاف در آن جایز نیست. بر این اساس، چیزی به نام «عقیده اشعری»، «عقیدهٔ سلفی» یا «عقیدهٔ طحاوی» وجود ندارد؛ بلکه تنها یک عقیدهٔ اسلامی وجود دارد که همه مسلمانان را، در هر مکان و با وجود اختلاف مذاهب و دیدگاه‌های‌شان، گرد هم می‌آورد.
در کنار آن، میان مذاهب و مکاتب فکریی مانند اشعریه، ماتریدیه، سلفیه و دیگران، در برخی مباحث مربوط به مسائل فرعیِ بیرون از اصل عقیدهٔ اسلامی، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد و هر گروه در این مسائل رأی خاص خود را دارد، بدون آن‌که این اختلاف، آن را از دایره عقیده اسلامی بیرون سازد.
سوم:روشی که حزب در تبنی افکار، احکام و دیدگاه‌ها در پیش گرفته، پذیرش رأی بر اساس قوت دلیل آن بدون توجه به گویندهٔ آن است؛ خواه دلیل عقلی باشد یا نقلی. ازاین‌رو، حزب‌التحریر در برخی مسائل مربوط به فروع اعتقاد، دیدگاه‌هایی را تبنی کرده است که اشاعره نیز به آن‌ها قائل بوده‌اند و در برخی مسائل دیگر، دیدگاه‌های را پذیرفته است که دیگران مطرح کرده‌اند. همچنین در مسائل شرعی، از آرای مذاهب مشهور فقهی و نیز دیدگاه‌های بیرون از آن مذاهب بهره گرفته، بدون آن‌که خود را به مذهب معینی مقید سازد. بنابراین، دربارهٔ حزب‌التحریر گفته نمی‌شود که برای مثال شافعی یا حنفی است؛ همان‌گونه که گفته نمی‌شود اشعری، سلفی، ماتریدی یا معتزلی است. همچنین گفته نمی‌شود که به مکتب رأی یا مکتب حدیث تعلق دارد و مانند آن.
حزب‌التحریر هیچ‌یک از این‌ها نیست؛ بلکه حزب سیاسی‌ای است که مبدأ آن اسلام است و دیدگاه‌ها را بر اساس قوت دلیل آن‌ها و مطابق روش استواری که در کتاب‌های خود تبنی کرده، می‌پذیرد؛ بدون آن‌که گویندهٔ آن دیدگاه را در نظر بگیرد. ازاین‌رو، در میان آرای حزب، برخی دیدگاه‌هایی وجود دارد که اشاعره نیز به آن‌ها قائل بوده‌اند، برخی دیدگاه‌هایی که سلفیه مطرح کرده‌اند و برخی آرایی که دیگر مکاتب گفته‌اند. پذیرش همه این دیدگاه‌ها صرفاً بر اساس قوت دلیل آن‌ها صورت گرفته است، نه از روی التزام به آرای یکی از آن مکاتب و نه به معنای پیروی از روش، اندیشه یا دیدگاه‌های آن‌ها.
حزب همچنین اختلافاتی را که در گذشته میان مسلمانان پدید آمده است، به رسمیت نمی‌شناسد؛ بلکه مسلمانان را با وجود اختلاف مذاهب و گرایش‌های‌شان، امت واحده می‌داند و آنان را فرامی‌خواند تا دعوتش را بپذیرند و همراه آن برای برپایی اسلام، حمل دعوت و وحدت‌بخشیدن به امت زیر پرچم خلافت اسلامی فعالیت کنند.
امیدوارم این پاسخ، برای روشن‌شدن موضوع کافی باشد. و الله متعال داناتر و حکیم‌تر است.
برادرتان عطاء بن خلیل ابوالرشته
امیر حزب التحریر
برای مطالعه کامل این مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗https://t.co/BYJIHn5qsq
یا به کانال تلگرام ما بپیوندید:
📷 https://t.co/7o7vUYMVEn](https://pbs.twimg.com/media/HPvRZA5akAAXbwP.jpg)
پیروزی واقعی، تنها فتح سرزمین نیست؛
ساختن قدرت، برپایی عدالت و حفظ آرمانِ پیروزی است.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د طالبانو پنځه کلنه واکمني؛ له لاسه تللي فرصتونه
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د دولت تر تاسیس پنځه کاله وروسته؛ هغه څه چې رسول الله ﷺ وکړل، خو امارت ونه کړل
د هر قوم او ټولنې د ثبات، یووالي او پرمختګ تر ټولو مهم لامل ګډ هویت دی. هغه ټولنې چې خلک یې د یوې ګډې عقیدې، واحد دولت او راتلونکي رسالت پر محور راټول شوي وي، کولای شي چې له داخلي اختلافونو تېرې او د یوه منظم ځواک په توګه راڅرګندې شي. برعکس، هغه ټولنې چې اړیکې یې یوازې د حزبي، ژبني او قومي هویت پر اساس تعریفېږي، د دوامداره اختلاف، بې‌باورۍ او کمزورۍ له خطر سره مخ وي.
د رسول الله ﷺ د مدني دولت یوه ستره ځانګړنه دا وه، چې هغه صلی الله علیه وسلم د یوه نوي اسلامي هویت «امت» د جوړولو لپاره بنسټیز کار وکړ. هغه خلک چې تر دې وړاندې د قبیلې، نسل او وینې پر بنسټ سره تړل شوي وو، د اسلامي عقیدې، واحد دولت او ګډ رسالت پر محور یو امت وګرځول شول، داسې امت چې مهاجرو، انصارو او نورو مسلمانانو پکې ځانونه د یوه بدن غړي وبلل.
که سیرت ته په دقت وکتل شي، د امت هویت د جوړولو لپاره ګډه عقیده، واحد دولت او راتلونکی رسالت له خورا مهمو عناصرو څخه دي.
تر بعثت وړاندې د عربو ټولنیز جوړښت تر ډېره د قبیلوي اړیکو پر محور ولاړ و. د انسان عزت، ملاتړ او مقام د هغه د قبیلې له ځواک سره تړلی و. همدا د قریشو هویت و، خو رسول الله ﷺ اسلامي عقیده د هغه ځایناستې کړه. د اسلامي عقیدې پر اساس یوازې خلک مسلمانان نه شول او نه یې یوازې عقیدوي تړاو وموند، بلکې اسلامي عقیده له ځانه د یوې نوې پېژندګلوئ، واحد دولتي چتر او د دوست او دښمن د تعریف لپاره اصلي معیار وګرځېده. د هجرت په لومړي کال رسول ﷺ د مدینې میثاق رامنځته کړ او په هغه کې یې مسلمانانو ته د نورو په مقابل کې د واحد دولت تر چتر لاندې د واحد امت خطاب وکړ:
«وَإِنَّ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَثْرِبَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ وَلَحِقَ بِهِمْ وَجَاهَدَ مَعَهُمْ أُمَّةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ دُونِ النَّاسِ.»
ژباړه: له شک پرته د یثرب او قریشو له خلکو څخه مومنان او مسلمانان او هغه کسان چې له دوی سره دي، ورسره یو ځای دي او له دوی سره یې جهاد کړی دی، د نورو خلکو په مقابل کې یو واحد امت دی.
تر دغه میثاق وروسته نور نه څوک مهاجر و او نه انصار، نه اوس و او نه خزرج، نه د مکې و او نه د مدینې، بلکې هر مسلمان د رسول الله ﷺ امتي و. په دې ډول اسلامي عقیدې مسلمانانو ته د پېژندګلوئ او له نورو سره د توپیر نوی هویت ورکړ او هغه امت و.
په دویم پړاو کې د دغه امت د چارو د سرپرستۍ لپاره واحد رهبر او واحد دولت د بنسټ په توګه تعریف شول. د مدینې میثاق دا روښانه کړه، چې د مومنانو ترمنځ پرېکړه به یوازې الله تعالی او د هغه رسول ﷺ کوي، ترڅو له هر ډول تفکیک پرته پر ټولو یو ډول د الله تعالی احکام پلي شي. خلک شخصي او قبیلوي غوښتنې پرېږدي او ټول د الله تعالی حاکمیت ته غاړه کېږدي.
په درېیم پړاو کې رسول الله ﷺ د اسلامي عقیدې پر بنسټ د نوي راټوکېدلي امت لپاره راتلونکی رسالت تعریف کړ. لکه څنګه چې الله تعالی فرمایلي دي: ﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ﴾ موخه یې دا ده چې په نورو ټولو دینونو د الله تعالی دین غالب شي. ټول اصحاب، هغه که مهاجر وو او که انصار، په دغه ماموریت پوهېدل او هر یوه هڅه کوله چې په دغه ماموریت کې یې ژوند او امکانات مصرف شي. رسول الله د امت د مفهوم پر اساس د الولاء او البراء په چوکاټ کې بهرنی دښمن تعریف کړ. دا دښمن د امت د هر فرد دښمن و، نه دا چې د مهاجرو لپاره دښمن وي او د انصارو لپاره دوست او یا هم برعکس.
په دې ډول رسول الله ﷺ د امت هویت د ټولو مسلمانانو لپاره د ګډې اسلامي عقیدې، واحد حاکمیت او واحد رسالت په تعریف سره رامنځته کړ. د هر مسلمان لپاره د دوستۍ او دښمنۍ یعنې الولاء او البراء معیار واضح شو. په کور د ننه د خلکو ترمنځ د چلند، د رعیت او حاکمیت ترمنځ د اړیکو او له نړۍ سره د دوستۍ او دښمنۍ کرښې ترسیم شوې او مسلمانان د خپل رسالت لپاره، چې نړۍ ته د اسلام لېږد و، په یوه واحد او تعریف شوي صف کې ودرېدل.
خو کله چې امارت یو ځل بیا قدرت ته ورسېد، د اسلامي عقیدې پر اساس د امت د هویت د بیا را ژوندي کولو هڅه ونه شوه. که څه هم نن ورځ تقریبا د ټول رعیت عقیده اسلامي ده او اړتیا نه لیدل کېږي چې د خلکو عقیدې اسلامي شي، خو د تعامل، اړیکو او دوستۍ او دښمنۍ معیار اسلامي عقیده نه ده. پر ځای یې دا اړیکې د ملي او قومي هویت پر اساس پالل کېږي. ان په ډاګه ویل کېږي، چې قومي ګټې پالي او په ملي ګټو سیاست کوي. له هېچا سره دښمني نه لري او د اقتصاد محوره سیاست له مخې له ټولو سره یو ډول اړیکې غواړي. دغو ټولو وښوده چې امارت د ټولو مسلمانانو دولت نه دی، کله څنګه چې د رسول الله ﷺ دولت د ټولو مسلمانانو لپاره و او نه هم امت د ګډ هویت اساس ګڼي، لکه څنګه چې رسول الله ﷺ اساس تعریف کړی و.
ان په کور دننه خو د امارتي او غیرامارتي ترمنځ د بېلتون څپرکی پرانیستل شوی دی. د جهادي مخینې لرلو او نه لرلو ټولنه له لویې بې‌هویتۍ سره مخ کړې ده. رعیت یې له دولت څخه جلا کړی او دولت پر رعیت مشکوک کړی دی.
همدارنګه امارت د اسلامي عقیدې پر بنسټ خپل راتلونکی رسالت تعریف نه کړ، هغه چې نورې نړۍ ته د اسلام لېږد دی، بلکې پر ځای یې د اقتصاد محوره پالیسۍ پر بنسټ ټولو ته د دوستۍ دروازې پرانیستې. پایله دا شوه چې رعیت او ان دولت بې‌مسیره پاتې شي. د لویو قدرتونو لکه؛ امریکا او چین د سیالۍ ښکار شي او په ملي او قومي لومو کې له ګاونډیانو سره ښکېل پاتې شي. ان یو شمېر هغه مجاهدین چې تر پرون پورې یې پر نړۍ د الله تعالی د کلیمې د حاکمیت لپاره جهاد کول یوازینی ارمان و، نن ورځ د اسلام د لېږد د رسالت په نشتون کې فکر کوي، چې واک ته تر رسېدو وروسته اصلي موخه ارامي، سهولت، دنده، لوړ معاش، کاروبار او پروژې دي.
پنځه کاله پوره شول، خو دا چې د اسلامي عقیدې پر بنسټ امت د ګډ هویت په توګه نه دی تعریف شوی او د امت پر اساس دوست او دښمن او راتلونکی رسالت نه دی واضح شوی، نو ورځ تر بلې د دولت او خلکو ترمنځ فاصله ډېرېږي او باور کمېږي. دولت او خلک په خپلو کې پر یوې بې‌مسیره سرګردانۍ اخته دي. هېڅوک نه پوهېږي چې څه وکړي او مکلفیت یې څه دی؟
اسلامي دولت یوازې د زور نوم نه دی؛ بلکې هغه وخت یې ریښې ټینګېږي، چې د ټول امت لپاره د ګډ هویت مرکز وګرځي او ټول مسلمانان د امت د هویت له مخې ځانونه پکې شریک، مسوول او د یوه لوی هدف برخه وګڼي.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
رسول الله ﷺ په مدینه کې د دولت تر تاسیس وروسته د اسلامي عقیدې، واحد دولت او ګډ رسالت پر محور، د مسلمانانو لپاره د امت تر مفهوم لاندې یو نوی هویت رامنځته کړ او هغه خلک چې پخوانی هویت یې قوم او قبیله و، د ګډ اسلامي هویت تر چتر لاندې یو واحد امت وګرځېدل.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
په تېرو پنځو کلونو کې، د یوه واحد اسلامي دولت (خلافت) د تاسیس او د امت د یووالي پر محور د افغانستان د بدلولو لپاره یو تاریخي فرصت رامنځته شو؛ خو دغه فرصت په سمه توګه مدیریت نه شو او هغه هیله چې د سیمې پهمسلمانانو، اسلامي او جهادي ډلو کې پیدا شوې وه، جدي ونه ګڼل شوه.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
در پنج سال گذشته، فرصتی تاریخی برای تأسیس یک دولت واحد اسلامی (خلافت) و تبدیل افغانستان به محور وحدت امت فراهم شد؛ اما این فرصت به‌درستی مدیریت نشد و امیدی که در میان مسلمانان، گروه‌های اسلامی و جهادی منطقه شکل گرفته بود، جدی گرفته نشد.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
اعلامیه مطبوعاتی:
پنج سال پس از سقوط جمهوریت؛ فرصت‌هایی که از دست رفتند و عبرت‌هایی که باقی‌اند
پنج سال قبل، در ۲۴ اسد ۱۴۰۰هـ.ش، جمهوریتی سقوط کرد که بر بنیاد عقیده و ارزش‌های مردم مسلمان افغانستان بنا نشده بود، بلکه در سایه اشغال شکل گرفته و طی بیست سال، زمینه نفوذ سیاسی و فکری غرب، فساد گسترده و حاکمیت ارزش‌های بیگانه را فراهم ساخته بود. سقوط این نظام، نتیجه سال‌ها مبارزه، قربانی و ایستادگی مردم مسلمان و مجاهد افغانستان در برابر اشغال و نظام برخاسته از آن بود.
دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر ـ ولایه افغانستان، پنجمین سالگرد این تحول تاریخی را به مردم مسلمان افغانستان، مجاهدین، دعوتگران و تمام کسانی که در برابر اشغال و جمهوریت ایستادگی کردند، مبارک می‌گوید.
اکنون، پس از پنج سال، زمان آن است که با جدیت پرسیده شود: آیا سقوط جمهوریت به یک تغییر بنیادی انجامید، یا بخش بزرگی از چارچوب فکری و سیاسی نظام گذشته همچنان باقی ماند؟
این درست است که اسلام در برخی از بخش‌ها تطبیق شد، اما واقعیت تلخ این است که ما جمهوریت را ساقط کردیم، اما هنوز نتوانسته‌ایم به همان اندازه، میراث فکری و سیاسی آن را نیز ساقط کنیم. چارچوب دولت‌ـ‌ملت، ساختار سیاسی و اداری، تفکر سیاسی، محور قرار دادن «منافع ملی»، نگاه اقتصادمحور به موفقیت، مرزهای استعماری و بسیاری از مفاهیمی که فضای سیاسی و اجتماعی دو دهه گذشته را شکل داده بودند، همچنان بر طرز تفکر و سیاست‌گذاری امروز سایه افکنده‌اند.
سقوط جمهوریت در زمانی رُخ داد که جهان وارد مرحله‌ای از تحولات بزرگ شده بود. نظم بین‌المللی بیش از گذشته دچار رقابت و کشمکش گردید و ضعف‌ها و شکاف‌هایی که سال‌ها در پس هیبت قدرت‌های بزرگ پنهان بود، آشکارتر شد. امریکا تمرکز اصلی سیاست خارجی خود را به سوی چین معطوف ساخت، جنگ اوکراین ضعف روسیه را آشکار کرد و جنگ غزه و ایران، توهم شکست‌ناپذیری امریکا را افشا نمود. چنین فضایی می‌توانست برای مردم مجاهد افغانستان فرصتی تاریخی باشد تا افغانستان را از یک جغرافیای محصور در چارچوب دولت‌ـ‌ملت، به نقطه آغاز یک تحول بزرگ در جهان اسلام، یعنی تأسیس خلافت راشده ثانی، تبدیل کنند؛ اما با تأسف، از این فرصت استفاده نشد.
بلی، اِعداد و قدرت از شرایط تطبیق، حمل و اظهار دین است؛ زیرا سرزمینی که صنایع سنگین و ماشین‌سازی نداشته باشد، در وابستگی اقتصادی باقی می‌ماند. اما در این پنج سال، نه‌تنها گام جدی در مسیر اِعداد نظامی و استقلال صنعتی برداشته نشد، بلکه به تقویت نهادهای تعلیمی، تحصیلی و تحقیقاتی که زیربنای تولید علم و پرورش نخبگان اند، نیز توجه کافی صورت نگرفت.
بزرگ‌ترین فرصتی که پس از سقوط جمهوریت در برابر حاکمیت جدید قرار گرفت، تنها بازسازی اقتصاد، جمع‌آوری عواید، ساخت سرک و تأمین امنیت نبود؛ بلکه دستیابی به استقلال فکری بود؛ استقلالی که اساس تمام استقلال‌هاست اما با تأسف از آن استفاده نگردید.
افغانستان می‌توانست پس از بیست سال اشغال، یک هویت سیاسی و اجتماعی جدیدی را بر اساس عقیده اسلامی ایجاد کند؛ هویتی که فکر اسلامی را اساس دولت، سیاست و تفکر سیاسی حکام قرار دهد و مفهوم عظیم «امت» را بار دیگر زنده سازد. در چنین فضایی، مسلمانان نه بر محور قوم، زبان، ملی‌گرایی و منفعت مادی، بلکه بر محور عقیده اسلامی گرد می‌آمدند؛ حاکمیت مشروعیت خود را از امت و از طریق بیعت شرعی به‌دست می‌آورد؛ مردم بر اساس اسلام حکام را نصیحت و محاسبه می‌کردند و دولت نیز پاسبان و حامل این هویت اسلامی می‌بود.
اما به جای حرکت قاطع در این مسیر، احساسات وطنی، قومی و مفاهیم ملی تقویت گردید و به جای این‌که دروازه‌های نصیحت، امر به معروف و نهی از منکر و محاسبه سیاسی گشوده‌تر شود، فضای فشار و سانسور افزایش یافت. چنین رویکردی فاصله میان دولت و مردم را زیاد نمود؛ در حالی‌که جامعه‌ای که با مشکلات هویتی، فقر و بیکاری روبه‌رو است، به‌آسانی آماده ترک این سرزمین می‌شود.
پس باید دانست که حاکمیت و قدرت نه امتیاز شخصی است و نه ملک یک قوم، تنظیم یا حلقه مشخص؛ بلکه امانتی شرعی است که مسئولان در برابر الله سبحانه‌و‌تعالی درباره آن بازخواست خواهند شد.
از آنان پرسیده خواهد شد که آیا این قدرت را برای هدایت مردم بر اساس اسلام به‌کار گرفتند یا برای حفظ چارچوب‌های موجود؟ آیا مردم را به سوی هویت امت سوق دادند یا هویت‌های قومی، زبانی و وطنی را دست‌نخورده باقی گذاشتند؟ آیا جامعه را برای رسالت بزرگ اسلام آماده کردند یا نه؟ آیا جامعه بر اساس عقیده اسلامی به تعریف دوست و دشمن می‌پردازد یا بر اساس مصالح وطنی؟ آیا مردم موفقیت را در محدوده امنیت، تجارت، پروژه‌های انکشافی و پذیرش در نظم بین‌المللی تعریف کردند، یا موفقیت را بر اساس رسالت اسلامی و اظهار دین می‌سنجیدند؟
اگر سقوط جمهوریت در همان روز نخست به تأسیس خلافت و تغییر بنیادی جامعه نینجامید، دست‌کم لازم بود که پنج سال گذشته به یک مرحله گذار روشن، هدفمند و تعریف‌شده برای تأسیس خلافت راشده بر منهج نبوت تبدیل می‌شد. اما با آن‌هم ما باورمندیم که فرصت‌ها هنوز باقی‌اند؛ و خیر، امید و اخلاص هنوز در میان رهبران نظام حاکم وجود دارد، به شرط آن‌که به آن‌ها با چشم عبرت و فرصت نگریسته شود. در غیر آن، کسانی که مبارزه کردند و احساس اسلامی دارند، روزبه‌روز از رسالت اسلامی خود دور خواهند شد و فساد جای این رسالت را خواهد گرفت؛ نتیجه آن نیز جایگزین شدن آنان با دیگرانی خواهد بود تا آنان امتحان خود را در این مسیر بدهند.
﴿وَإِن تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ﴾ (محمد: ۳۸)
«و اگر روی برتابید، الله سبحانه‌و‌تعالی گروه دیگری را به جای شما می‌آورد که آنان همانند شما نخواهند بود.»
دفتر مطبوعاتی حزب التحریر - ولایه افغانستان
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د دعوت خبر:
په کریمیه کې د حزب التحریر پنځه ځوانان په اوږدمهاله بند محکوم شول
د روسیې د جنوبي حوزې پوځي محکمې د کریمیه ټاپووزمې د حزب التحریر پنځه ځوانان په اوږدمهاله بند محکوم کړي دي. د راپورونو له مخې، له هغوی څخه یو تن په ۲۰ کاله بند محکوم شوی، چې د خپلې سزا لومړني څلور کاله به په سیمه‌ییز زندان کې تېروي. څلور نور هم له ۱۴ څخه تر ۱۵ کلونو پورې په هغو زندانونو کې د بند په سزا محکوم شوي چې سخت امنیتي تدابیر پکې نافذ دي.
دغه کسان د ۲۰۲۴م کال د مارچ په میاشت کې د کریمیه د جانکوی ولسوالۍ په سیمه کې د روسیې د فدرالي امنیتي ادارې له خوا نیول شوي وو. روسي چارواکي ادعا کوي چې دوی د اسلامي افکارو د خپرولو فعالیت کاوه او هڅه یې کوله چې مسلمانان خپلو فعالیتونو ته راجلب کړي.
په کریمیه کې د حزب التحریر د غړو نیول په وروستیو کلونو کې دوام لري. د روسیې فدرالي امنیتي ادارې تر دې وړاندې هم په ورته عملیاتو کې د حزب د یو شمېر ځوانانو د نیولو خبر ورکړی و. د ۲۰۲۳م کال د اګست په میاشت کې د حزب شپږ ځوانان د فدرالي امنیتي ادارې او د روسیې د ملي ګارد په ګډو عملیاتو کې ونیول شول او د هماغه کال د جنورۍ په میاشت کې هم ورته عملیات ترسره شوي وو.
په داسې حال کې چې د اسلام دښمنان هڅه کوي د زندان، فشار او درنو حکمونو له لارې د دعوت غږ چُپ کړي، تاریخ شاهد دی چې له عقیدې راټوکېدلي افکار د زندانونو په دېوالونو نه درول کېږي. نن په کریمیه کې ځوانان د خپلو باورونو پر ټینګښت د کلونو کلونو بند بیه پرې کوي؛ خو عزت بالآخره د هغو کسانو په برخه دی چې د حق په لاره کې استقامت کوي.
﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾
ژباړه: «او الله پر خپل کار او فرمان برلاسی دی، خو ډېری خلک نه پوهېږي.»
مکاتب، مدارس و پوهنتون‌ها مراکز تربیت رهبران و علما اند و در جنگ فکری، سنگرهای اصلی شکل‌دهی و هدایت روایت‌ها به شمار می‌روند. پس چگونه حاکمان خود را از این عرصه مهم غافل ساخته‌اند؟
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
تعلیم بی‌کیفیت، جامعه‌ی بی‌کیفیت، دولت بی‌کیفیت
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
که د اعلاء کلمة الله لپاره فکري او نظامي اعداد یوه وجیبه وي، نو تعلیمي نظام ته پاملرنه او دغه هدف ته د رسېدو لپاره د نسل چمتو کول هم یوه شرعي وجیبه ده.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
اگر اعداد فکری و نظامی برای اعلاء کلمة الله یک وجیبه است، پس توجه به نظام تعلیمی و آماده‌سازی نسل برای تحقق این هدف نیز یک وجیبه شرعی است.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
دولت مکلف دی چې د اسلامي عقیدې په اساس واحد تعلیمي منهج جوړ کړي، څو داسې نسل وروزي چې عقل او نفس یې د شریعت تابع وي. د یوه واحد تعلیمي منهج پلي کول د دې لپاره اړین دي چې د امت فکري وحدت خوندي او د مسلمانانو بچیان له پردیو او منحرفو افکارو څخه وژغورل شي.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
د ښوونځي او مدرسې ترمنځ د یوې پېړۍ ټکر لاملونه څه دي؟
یوسف ارسلان
په افغانستان کې د تعلیم او تربیې بحران، د عامو انګېرنو خلاف، نه د وروستیو سیاسي بدلونونو ناڅاپي پایله ده او نه یوازې د اوسني حکومت د تګلارې زېږنده؛ بلکې دا یو جوړښتي او تاریخي بن‌بست او ستونزه ده، چې ریښې یې په وروستیو پېړیو کې د ديني بنسټ «مدرسې» او عصري بنسټ «ښوونځي» ترمنځ تقابل ته ورګرځي. زموږ د معاصر تاریخ تریخ حقیقت دا دی چې په دې ټوله دوره کې هېڅ حکومت داسې نظام بنسټیز نه کړ، چې پکې «د اصیل اسلامي شخصیت جوړښت» او «پر معاصرو علومو واکمني» په عضوي او بنسټیز ډول رامنځته شي. همدغه ژور واټن د دې خاورې معارف په دوو ګوښه ټاپوګانو وېشلی، چې پایله یې یوازې او یوازې د بشري ځواک استهلاک او په پردیو پورې اوږدمهاله تړاو دی.
د افغانستان په معاصر تاریخ کې ديني مدرسه، د دې پر ځای چې د اسلام د تمدني میراث پر بنسټ د فکر د تولید، اجتهاد او د هغو متخصصینو د روزنې مرکز وي چې مادي واقعیتونه تحلیل او اداره کړي، ورو ورو د کلاسیکو متنونو د ساتنې او د پخوانیو رایو او نظرونو د تکرار پر مرکز بدله شوه. دغه بنسټ، چې د خپل عصر اړتیاوو ته د ځواب ورکولو دنده یې لرله، د پخوانیو رایو یا لیدلورو او نظرونو په دایره کې د راګېرېدو او له عیني واقعیتونو څخه د لرې پاتې کېدو له امله، د نړۍ د علمي بدلونونو او مادي پرمختګونو له درک څخه پاتې شو. په دغو مدرسو کې حاکمه فضا داسې وه چې د کنجکاوۍ او پوښتنې روحیې - چې د علم محرکه قوه ده - خپل ځای وچ تقلید ته پرېښود. په دې توګه مدرسه د معاصر ژوند او صنعتي عصر له اړتیاوو سره سم د اسلامي مفاهیمو له توضیح څخه عاجزه پاتې شوه. همدې ګوښه‌توب مدرسه د هرې نوې راټوکېدلې پدیدې - که به د اسلامي امت د اقتدار لپاره حیاتي وسیله هم وه - پر وړاندې په سنګر بدله کړه.
په مقابله جبهه کې یې، د عصري ښوونځي بنسټ د یوې داخلي اړتیا په توګه نه، بلکې یوې وارداتي وسیلې او د غرب د دولت‌جوړونې د اړتیاوو د محصول په توګه راڅرګند شو. اساسي ستونزه هغه مهال پیل شوه چې د اسلامي نړۍ ازادي‌غوښتونکو خوځښتونو د غرب علمي لاسته‌راوړنې د غرب له فرهنګي ارزښتونو او ژوندانه له سبک سره وتړلې. د عثماني قلمرو ازادي‌غوښتونکي او د هغوی په پیروۍ په افغانستان کې مشروطه‌غوښتونکي، چې محمود طرزي او کورنۍ یې له مخکښو استازو څخه وو، دغه ناسم باور ته ورسېدل چې د ټولنې پرمختګ هرو مرو د غرب د فرهنګ او ظاهري بڼو د تقلید له لارې ترلاسه کېږي.
شاه امان‌الله خان د همدغه لیدلوري تر اغېز لاندې او د اروپا د پرمختګونو تر لیدلو وروسته، د افغانستان د پرمختګ چاره د خلکو د ارزښتونو او ژوندانه د سبک په بدلون کې ولټوله. دا تګلاره یوه تاریخي تېروتنه وه؛ ځکه ښوونځي ته د علم او مادي ځواک د ترلاسه کولو د یوه اسلوب په سترګه و نه کتل شول، بلکې د خلکو په ذهن کې د «پردۍ ایډیولوژۍ د نفوذ مرکز» او د اسلامي هویت لپاره د یوه ګواښ په توګه تعریف شو. د ټولنې له اعتقادي جوړښت سره د «روڼ‌اندو» دغه پردیتوب د دې لامل شو چې ان خالص تجربوي علوم هم د عامو خلکو په نظر کې د «کفر» رنګ او بوی واخلي او د ښوونځي او مدرسې تقابل پر یوه هویتي جګړه بدل شي.
په افغانستان کې د تعلیمي برخې له تر ټولو سترو ننګونو څخه یوه د «دیني چارو» او «دنیوي چارو» پر مفهوم بحث دی. پر «دیني» او «دنیوي» باندې د تعلیمي مرکزونو وېشل او د مدرسې او ښوونځي جلا جوړول، خپله د عملي سېکولرېزم؛ یعنې له ژوند څخه د دین د بېلولو، تر ټولو لویه بېلګه ده. د اصیلو اسلامي بنسټونو له مخې، علم یو واحد امر دی؛ او هره پوهه چې د امت د بقا او تمدني پرمختګ لپاره اړینه وي، د شرعي مکلفیت برخه ګڼل کېږي. د غربي پانګوالې نړۍ او کمونېستي نړۍ په نظامونو کې د ساینسي علومو او ایډیولوژۍ د زده‌کړې لپاره جلا بنسټونه جوړ نه شول؛ نو موږ ولې ښوونځی او مدرسه له یو بل څخه جلا کړي دي؟
سنتي علمي او فکري جریانونو پر واقعیتونو د فکر او تدبر موضوع د شرعي وجوب له دایرې وایستله او د ساینس ځای یې د مباح یا غیرضروري امر تر کچې راټیټ کړ. په مقابل کې، د ساینسي تفکر پلویانو هم شرعي علوم د حقیقي پوهې له دایرې وایستل. د دغه بېلتون پایله دا شوه چې نن زموږ د عصري علومو متخصص له اسلامي شخصیت څخه بې‌برخې دی او زموږ د مدرسې فارغ د هېواد د فني مسایلو له درک او د طبیعي سرچینو له مدیریت څخه عاجز پاتې دی. دغه تضاد نه یوازې د ټولنې وحدت زیانمن کړی، بلکې په افغانستان کې د صنعتي کېدو او استقلال ته د رسېدو اصلي خنډ هم پاتې شوی دی.
نن باید دا حقیقت په څرګند ډول ومنل شي چې د ټکنالوژۍ په عصر کې ښوونځی او پوهنتون کوم اختیاري یا سلیقوي انتخاب نه، بلکې د امت د بقا له اساسي اړتیاوو څخه دي. دا چې صنعتي کېدل، د مسلمانو د نخبه متخصصینو روزل، د خاورې د خپلواکۍ لپاره فکري او نظامي چمتووالی او په نړیواله کچه د دین اقامه او اظهار، له یوه عصري تعلیمي نظام پرته ناشوني دي؛ نو د «ما لا یتم الواجب إلا به فهو واجب» فقهي قاعدې له مخې د دغه نظام پیاوړتیا پخپله یو «شرعي واجب» ګڼل کېږي.
د افغانستان د وروستیو پېړیو د بحران وروستی حل دا نه دی چې یو لوری د بل په ګټه حذف شي؛ بلکې حل یې د «ښوونځي او مدرسې په هوښیارانه ادغام» کې نغښتی دی. موږ داسې نظام ته اړتیا لرو چې ساینس پکې د ځواک وسیله وي او عقیده عقل ته جهت ورکړي. د دغه هدف د تحقق لپاره عملي وړاندیز دا دی چې تر نهم ټولګي پورې یو واحد تعلیمي نظام رامنځته شي؛ داسې چې ټول زده‌کوونکي په منسجم ډول داسې ګډ نصاب زده کړي چې د اسلامي علومو بنسټونه او عصري علوم دواړه پکې شامل وي. له دې پړاو وروسته، زده‌کوونکي د خپل استعداد او د ټولنې د اړتیا پر بنسټ، په ساینسي یا شرعي تخصصي څانګو کې ووېشل شي.
دغه بدلون یوه ځواکمن او بصیر دولت ته اړتیا لري؛ داسې دولت چې معاصر تعلیم له پامه غورځېدلي حالت څخه راوباسي او د یوه شرعي مکلفیت په توګه یې بیا تعریف کړي. حقیقي استقلال هغه مهال ترلاسه کېدای شي چې زموږ فارغ‌التحصیل، د یوه تکړه انجینر یا ماهر ډاکټر ترڅنګ، په اسلامي عقیده سمبال شخصیت او د اعلای کلمة الله لپاره لوړ اسلامي آرمانونه او موخې هم ولري. یوازې د دین او دنیا د علم، یا د مدرسې او ښوونځي ترمنځ د دغه مصنوعي دوه‌قطبیت په ماتولو او د دې شخړې په پای ته رسولو سره کولای شو، چې د بشري تمدن له کاروان څخه وروسته پاتې نه شو او د یوه واحد امت په توګه خپل تاریخي رسالت ترسره کړو. د اوسني وضعیت دوام یوازې د راتلونکو نسلونو د فرصتونو د سوځولو په معنا دی؛ دغه فرصتونه د داسې تقابل په اور کې ایرې کېږي، چې ریښې یې په تاریخي ناسم‌پوهاوي او د پردیو په فرهنګي وارداتو کې دي.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
یک قرن است که افغانستان میان «مکتب» و «مدرسه» سرگردان مانده است. نه عالم دینی با علوم عصر آشتی می‌شود و نه متخصص عصری با هویت اسلامی تربیت می‌گردد. راه نجات، جنگ میان این دو نیست؛ بلکه پیوند علم و ایمان در یک نظام تعلیمی واحد است.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
Trends for you
Most Popular Users
Elon Musk 
@elonmusk
240.8M followers
Barack Obama
@barackobama
118.7M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
114.5M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.9M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
98.7M followers
NASA
@nasa
92.2M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91.8M followers
KATY PERRY
@katyperry
90M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
84M followers
Lady Gaga
@ladygaga
75.5M followers
Virat Kohli
@imvkohli
73.4M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
70.8M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Neymar Jr
@neymarjr
66.4M followers
Bill Gates
@billgates
65.2M followers
Selena Gomez
@selenagomez
63.1M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.2M followers
CNN
@cnn
61.7M followers
X
@x
60.6M followers