فردوسیپور که بعد فیلتر شدن سایتش با گریه جلو دوربین گفت تا حالا جلو کسی سر خم نکردم تو مراسم ختم اکبر عبدی خم شد و دست وزیر ارشاد جمهوری اسلامی را بوسید
خلاصه که اره
باید تاریخچه صفحه اینها چک بشه و اگر علیه اعدام افرادی نظیر قاتل الهه حسین نژاد واکنشی نداشتند، مشخص میشه که با اعدام مشکل ندارن و صرفا دارن از خشنترین شکل تروریسم حمایت میکنند و باهاشون بعنوان حامی تروریسم برخورد بشه. مملکتی که دی و اسفند 404 رو دیده فضا برای مسخرهبازی نداره.
اصلاحطلب جماعت استاد رنگ کردن کلاغ و فروختش به جای قناری است.
پس اقلیت نوکیسه، تازه به دوران رسیده، بدون حجاب و مخالف حکومت را «اکثریت» جا می زند.
دغدغه این اکثریت که عبارت از بستن کافه، تاپ پوشیدن، الواطی و دور دور زدن در فرشته و اندرزگو باشد را هم به عنوان درد مردم می فروشد.
برنامهی فوتبال ۳۶۰ دیروز رو چند دقیقه دیدم.
شروع برنامه صدای فردی روب تصاویر فوتبالی پخش میشد «عادل دوست داریم اوووهههه»
سپس برنامه با تصاویری از طرفداران انگلیس و آرژانتین در درون و بیرون از استادیوم شروع شد. شادی طرفداران آرژانتین که بالا و پایین میپریدند و از فینال رفتنشان خوشحال بودند پررنگ بود.
بعد به استودیوی فوتبال ۳۶۰ آمدند و فردوسی پور شروع کرد:
«به نام خدا، سلام و وقت بخیر عرض میکنم حضور همه شما بینندگان عزیز…»
«تصاویر رو دیدید و چقدر آدم احساس دلتنگی میکنه برای شادی های دست جمعی»
…
«یک عالمه دختر و پسر و زن و مرد [آرژانتینی]… گل اول، گل دوم… این شادی با تمام وجودشون… خیلی رشک برانگیزه…»
و من نتوانستم بیشتر تحمل کنم. خیلی ناراحتم.
مدت زیادی نگذشته از روزی که عوامل برنامه فوتبال ۳۶۰ در همین توییتر، معمای ذهنی طرح میکردند. راههای حذف تیم ملی از جام جهانی رو بررسی میکردند و برای تیم ملی شکست آرزو میکردند.
شاید شما فراموش کرده باشید که چگونه همین عادل خان فردوسیپور، شکست ایران در برابر آرژانتین رو بعنوان یک دستاورد بزرگ به خورد ملت داد.
ولی همین چند هفته پیش را انشالله فراموش نکردهایم که عوامل، میهمانان و خود همین آقای فردوسیپور، پس از تساوی غرور آفرین ایران در برابر بلژیک، چقدر علیه تیم ملی بد و بیراه گفت.
جایی که حتی تساوی را نه دستاورد تیم ملی ایران، که به بیلیاقتی تیم ملی بلژیک و مربیاش نسبت. انتقاد کرد چرا لوکاکو غیر آماده را فیکس گذاشته؟!
دوستان و هموطنان عزیز، وقتی صحبتاز ناملت ایران میکنم، منظورم همین افراد هستند. که شادی خود را در غم، و غم خود را در شادی ملت ایران میبینند.
دارد می شود نزدیک پنج ماه هرشب کنش مداوم خیابانی، پنج ماه هرشب موکب داری، پنج ماه هرشب يک نقطه را مرکز عالم دیدن و ایستادن و پرچم چرخاندن،تا جایی که موکب هایی درست شود برای تعمیر پرچم هایی که مندرس و نخ کش شده اند،پنج ماه هرشب بدون انقطاع.... فکر کردن بهش هم اعجابانگیز است.
ناملتی درون ملت ایران متولد شده که همه هست و نیستش در ضدیت با ملت ایران تعریف میشه.
خودش تیم ملی نداره. طرفدار تیمیست که ضد تیم ملی ایران بازی کنه.
خودش سرباز نداره. پشتیبان سربازیه که با سرباز ایران بجنگه.
حتی پرچم هم نداره، نگهدار پرچمیه که علیه پرچم ایران افراشته بشه.
@PH_HERMS@Dr11l1ngEng این پفیوز منتقد بازی بود کلا هم فازش اینه که همه عنن من خوبم
یه آدم عیاشه، چند سال پیش که رفته بود آلمان نصف عکساش پر و پاچه دخترای آلمانی بود
جمهوری اسلامی خودش بده پولش خوبه
دوستانی که از روی ولایتمداری و به دلیل عدم موافقت علیالاصول رهبری با امضای تفاهمنامه فحش و ناله و حمله را شروع کردند، لطفاً درباره جمله مهم دیگر این نوشته هم درنگ کنند: «ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز منتظر تحقق شروط گفته شده خواهیم بود».
هر قدم مذاکرات، هر زبان بدن (!)، هر اظهارنظر و هر کمپین مجازی را رصد کنیم. سپس در صورت مشاهده عدول از هر یک از شروط یا القای اینکه خواست مردم چیزی غیر از این شروط است، به صورت مستدل و به کمک پشتوانه مردمی مطالبه کنیم.
این رویه لعن و نفرین، عجز و تکرار بدون استدلال موضع بارها موجب پیشدستی جریانات غربگرا در کشور شده.
رهبری خود را با ملت «ما» تعریف کرده. بر مبنای ولایتمداری خود وظیفه پیگیری تحقق شروط ایران را جدیتر بگیرید!
مطمئن باشید مذاکرات جاری، ضعیف پیش نخواهد رفت. من چندان نگران این نیستم که اتفاق فاجعهآمیزی بیفتد. رهبر معظم انقلاب، نظارت جدی دارند و تذکرات جدی میدهند و صحنه را کنترل میکنند. یکی از تفاوتهای فضای مذاکراتی امروز هم این است که تیم مذاکرهکننده، با تیمهای قبلی متفاوت است.
۱/۳
با کسانی که در جهانهای موازی سیر میکنن کار ندارم، ولی از هر زاویهای که به این جنگ و خروجیش نگاه کنی، بزرگترین پیروزی برای ایران در قرنهای اخیر (از بعد از صفویه تابحال) رقم خورده.
نذارید تروماهای تاریخی و خودکمبینی این پیروزی رو که حقمونه به کام همه تلخ یا میدل به شکست کنه.
آقا مجتبی خامنهای بزرگوار، اگر من بدانم که شما از صمیم قلب با این توافق موافق هستید، تا پای جان از آن حمایت میکنم و در مقابل اگر بدانم که با آن از عمق جان مخالف هستید، تا جایی که توان دارم در برابر آن ایستادگی میکنم.
اگر هرچیزی به جز دین و استقلال میلیونها نفر را ١٠٠ شب در خیابان می آورد تا الان هزاران مقاله، کتاب، پایان نامه، مستند، فیلم، داستان و جشنواره کن سولقون ساخته بودند و دنیا رو پاره میکردند.
اما این مردم محروم با پرچم الله اکبر شبیه انسان سفید غربی نیستند، پس اصلا نیستند.
بهروز رهبریفر از همون روزهای اول در اجتماعات دیده شد. و هر سه چهار باری که دیدم همینطور با صراحت و شجاعت و افتخار از رهبر شهید یاد کرد.
دمش گرم بابت این ارادتش به آقای شهید.
و دمش گرم بابت این شجاعت در اظهار ارادت.