Acherontas

[Christos Xanthakis @ChristosXanthak]

ΗΡΩΕΣ (χωρίς 12 ζωές)

Τα καλοκαίρια των τελευταίων ξέρωγω 10-20 ετών συνηθίζεται να χαρακτηρίζουμε τους πυροσβέστες «ήρωες».
Ομολογώ ότι είναι κάτι που δεν μου αρέσει και πάρα πολύ. Όχι επειδή είμαι ΄μαδούρος΄ και ΄ανθέλληνας' αλλά γιατί οι ήρωες, συνήθως, κάνουν κάποιες ατομικές πράξεις ανδρείας, γενναιότητας και παλικαριάς, υπεισερχόμενοι εκεί που δεν αρκεί η κοινωνική, μαζική, συλλογική ή κρατική προσπάθεια. Κι αυτό σε όλως εξαιρετικές περιστάσεις, όχι συνεχώς και συστηματικά, έτσι;
Οι πυροσβέστες δεν είναι υπεράνθρωποι, δεν είναι άγιοι, δεν είναι ήρωες - τουλάχιστον όχι με την ιδεολογικοποιημένη και εθνικά φορτισμένη έννοια του όρου. Οι άνδρες και οι γυναίκες του Π.Σ. είναι άνθρωποι σαν όλους μας, είναι ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ και ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ, οι οποίοι μάλιστα ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ σε εξαιρετικά δυσμενείς, ακραίες και επικίνδυνες για τη ζωή και την σωματική τους υγεία, συνθήκες. Έχουν κι αυτοί προσωπικές ζωές (μια ζωή, όχι ήρωες με δώδεκα ζωές, που λέει και το αντάρτικο τραγούδι). Έχουν οικογένεια, παιδιά, γονείς, συντρόφους, φίλους. Έχουν φόβους και ανασφάλειες, έχουν όλα τα προβλήματα τ΄ανθρώπινα, από τα πιο μικρά κι ασήμαντα, μέχρι τα πιο μεγάλα και σοβαρά, που έχουμε κι εμείς.
Το να τους ονομάζουμε ήρωες κάθε λίγο και λιγάκι σε media και social media όχι μόνο δεν στέκει (κι ασφαλώς δεν επαρκεί) αλλά κάπου ίσως είναι και ύπουλα, έντεχνα, πονηρά υποβολιμαίο. Γιατί ξεπλένει αυτούς που έχουν ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ και ΚΑΘΗΚΟΝ να θωρακίσουν την προσπάθειά τους. Να τους συνδράμουν με πολιτικές πρόληψης των πυρκαγιών, με σύγχρονα μέσα και εφόδια, με πλήρη στελέχωση των Υπηρεσιών τους, με αξιοπρεπείς μισθούς. Για να μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους απερίσπαστοι, σωστά και με ασφάλεια. Και όχι να τους ΔΕΡΝΟΥΝ ας πούμε, στην πρώτη ευκαιρία που θα διαμαρτυρηθούν (τους κατά τα άλλα ήρωες).
Όταν πιάνει φωτιά θέλουμε να αναλάβουν το έργο της κατάσβεσης εργαζόμενοι ευάριθμοι, εκπαιδευμένοι, εφοδιασμένοι με όλα τα σύγχρονα μέσα και καλά πληρωμένοι. Όχι ο Superman και o Batman, ούτε ο Καραϊσκάκης με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο.
(Στη μνήμη των 2 πυροσβεστών που χάθηκαν σήμερα πάνω στη δουλειά τους...)

όπως ακριβώς τα έγραψε ο Διομήδης Γεωργάκης στο φέηζμπο.
τη μάνα μου πυροσβέστης έσωσε, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ.

[Chris Avramidis @chris_avramidis]

Εσείς βλέπετε στο βάθος πόσο όμορφη είναι η Μάνη.

Εγώ, όμως, βλέπω ότι έχουν στήσει μνημείο για τον πιο εγκληματια ταγματασφαλιτη της περιοχής.

Βασιλικές κορώνες και Τιμές για συνεργάτες των ναζί, που πολέμησαν το ΕΑΜ και τον λαό στο πλευρό των Γερμανών ναζί κατακτητών.

(Και μετά τους όπλισε το ελληνικό κράτος για να βιάζουν και να σκοτώνουν)

Πρώτο όνομα ο Χιτης και μετέπειτα ταγματασφαλίτης Πάνος Κατσαρεας

Ο Δωσίλογος που ψόφησε χάρη στους αγωνιστές του ΕΑΜ

Αδούλωτη Μάνη, γιατί προσκυνάς τους φασίστες;*

*Συνθημα που έγραφαν στους τοίχους αντιφασίστες της περιοχής που έδωσαν ηρωικά τη μάχη ενάντια στη Χρυσή Αυγή

Υπόκλιση για όσους έδωσαν και δίνουν τη μάχη στις δύσκολες περιοχές, ενάντια στους φασιστες

Όλα συνεχίζονται

#antinazigr

[Chris Avramidis @chris_avramidis]

🚨 Την προσοχή σας, παρακαλώ. Αυτό είναι είδηση.
Και είναι μια πολύ κακή είδηση για το δημόσιο συμφέρον. Μια κοροϊδία για τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών και για όλους μας.
Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ελέγχου Αμαξοστοιχιών, το ETCS, δεν θα ξεκινήσει να λειτουργεί μέσα στο καλοκαίρι.
**Η κυβέρνηση μάς είπε ψέματα. Η δέσμευσή της καταρρέει με πάταγο.**
🧨 Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης δεν είχε μιλήσει απλώς για εγκατάσταση.
Είχε πει καθαρά ότι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού ο άξονας Αθήνα–Θεσσαλονίκη θα λειτουργεί με:
100% σηματοδότηση.
100% τηλεδιοίκηση.
100% ETCS.
**Θα λειτουργεί.**
📅 Και μόλις στις 8 Ιουνίου, ενάμιση μήνα πριν, είχαμε ρωτήσει προσωπικά τον Παύλο Μαρινάκη αν αυτή η δέσμευση εξακολουθεί να ισχύει:
*Ο κύριος Κυρανάκης έχει δεσμευτεί ότι ως το τέλος του καλοκαιριού του 2026 η γραμμή Αθήνα–Θεσσαλονίκη θα διαθέτει πλήρως εγκατεστημένα και λειτουργικά τα κρίσιμα συστήματα ασφαλείας. Είπε συγκεκριμένα 100% σηματοδότηση, 100% τηλεδιοίκηση και συστήματα αυτόματης πέδησης ETCS. Τώρα που φεύγει από το Υπουργείο Μεταφορών και με δεδομένο ότι αυτά που ακούμε είναι ότι δεν προχωράει οπωσδήποτε και πολύ καλά όλο αυτό, αυτή η δέσμευση συνεχίζει να ισχύει ή θα χάσετε και αυτή την προθεσμία για τον σιδηρόδρομο;
Η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη:
«Η ενημέρωση που έχω είναι ότι θα υλοποιηθούν όλα όσα έχει δεσμευτεί ο Υπουργός και, δεδομένης της συνέχειας που υπάρχει στο Κράτος και στην Κυβέρνηση, ό,τι έχει πει ο απερχόμενος Υπουργός θα το συνεχίσει ο ή η διάδοχός του».
Τον ρωτήσαμε αν ισχύει μια επίσημη κυβερνητική δέσμευση.
Και ο ίδιος μας απάντησε ότι ισχύει.
⚠️ Ενάμιση μήνα αργότερα, έπειτα από επίμονες ερωτήσεις μας, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ομολογήσει τη θλιβερή αλήθεια.
Αυτό που είχε υποσχεθεί δεν πρόκειται να συμβεί.
Τώρα δεν μιλά πλέον για λειτουργία.
Μιλά για ολοκλήρωση της εγκατάστασης και, στη συνέχεια, για πιστοποιήσεις και αδειοδοτήσεις.
Δηλαδή:
Πρώτα εγκατάσταση.
Μετά πιστοποιήσεις και αδειοδοτήσεις.
Και κάποτε αργότερα —άγνωστο πότε— θα λειτουργήσει κιόλας.
🤹 Και κάπου εκεί ακούσαμε και το αμίμητο:
«Γιατί κάτι που λειτουργεί, πρώτα πρέπει να λειτουργεί, να εγκατασταθεί, να λειτουργεί και μετά να ελεγχθεί για να μπορεί να δοθεί η απαιτούμενη άδεια. Άρα μάλλον κάποιες λέξεις πρέπει να τις διαβάσετε ξανά».
Μάλιστα.
Αν ο αντιπρόεδρος του Εδεσσαϊκού έπρεπε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
Για να λειτουργεί, πρέπει πρώτα να λειτουργεί. Μετά να εγκατασταθεί. Ύστερα να ξαναλειτουργεί. Και στο τέλος να ελεγχθεί για να πάρει άδεια.
Και μάθημα κατανόησης κειμένου από πάνω.
Η λεκτική αυτή σαλάτα προσπαθεί να καλύψει κάτι πολύ απλό:
Η κυβέρνηση δεν δεσμεύτηκε ότι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα υπάρχουν κάποια κουτιά τοποθετημένα στα τρένα και στις ράγες.
Δεσμεύτηκε ότι το ETCS θα είναι πλήρως εγκατεστημένο και επιχειρησιακά λειτουργικό.
Οι έλεγχοι, οι πιστοποιήσεις και οι άδειες δεν ανακαλύφθηκαν σήμερα.
Υπήρχαν όταν ο Κυρανάκης έδινε τη δέσμευση.
Υπήρχαν και στις 8 Ιουνίου, όταν ο ίδιος ο Μαρινάκης μάς διαβεβαίωνε ότι όλα όσα είχε υποσχεθεί ο υπουργός θα υλοποιηθούν.
Τώρα που η προθεσμία καταρρέει, παρουσιάζουν τα αυτονόητα στάδια του έργου σαν απρόβλεπτο εμπόδιο και μας εγκαλούν επειδή θυμόμαστε τι ακριβώς είχαν υποσχεθεί.
**Δεν έχουμε εμείς πρόβλημα με τις λέξεις. Η κυβέρνηση έχει πρόβλημα με τις δεσμεύσεις της.**
🤯 Και μας εγκαλούν κιόλας.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μάς είπε περίπου ότι, αν το σύστημα άρχιζε να λειτουργεί, εμείς θα καταγγέλλαμε ότι τέθηκε σε λειτουργία χωρίς να έχει ελεγχθεί.
Μα ποιος έθεσε την προθεσμία;
Εμείς δεσμευτήκαμε ότι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού το ETCS θα είναι πλήρως εγκατεστημένο, πιστοποιημένο και επιχειρησιακά λειτουργικό;
Εμείς απλώς πήραμε στα σοβαρά τη δέσμευσή της και ζητήσαμε να μάθουμε αν θα την τηρήσει.
Αν οι πιστοποιήσεις και οι έλεγχοι δεν προλαβαίνουν να ολοκληρωθούν, αυτό δεν αποτελεί απάντηση στους δημοσιογράφους.
Αποτελεί ομολογία ότι η κυβέρνηση έδωσε ένα χρονοδιάγραμμα που δεν μπορούσε να τηρήσει.
Παρουσίαζαν το ETCS ως σύστημα που θα είναι επιχειρησιακά λειτουργικό μέσα στο καλοκαίρι.
Τώρα παίρνουν πίσω τη δέσμευσή τους και προσπαθούν να κατηγορήσουν εμάς που τους τη θυμίσαμε.
Εμείς φταίμε, δηλαδή, που η κυβέρνηση παραβίασε τη δική της δέσμευση;**
🟨 Τα κίτρινα κουτιά του ETCS στα τρένα και στις ράγες δεν πρόκειται να μας σώσουν αν είναι απλώς τοποθετημένα, χωρίς να έχουν μπει καν στην πρίζα.
Δεν αρκεί να υπάρχουν κουτιά εγκατεστημένα.
Πρέπει να λειτουργούν.
Γι’ αυτό δεν έχει καμία ουσία να μας λένε πού έχουν τοποθετηθεί και πού όχι, όταν δεν μπορούν να μας πουν πότε θα τεθούν πραγματικά σε λειτουργία.
🎩 Για να καλυφθεί, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατέφυγε σε μια παλιότερη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Μόνο που εμείς δεν τον ρωτήσαμε τι είχε υποσχεθεί ο Μητσοτάκης πέρυσι.
Τον ρωτήσαμε για τη σαφή, φετινή δέσμευση του Κυρανάκη ότι το ETCS θα λειτουργεί 100% μέσα στο καλοκαίρι.
Και μόλις στις 8 Ιουνίου ο ίδιος ο Μαρινάκης είχε επιβεβαιώσει ότι όλα όσα δεσμεύτηκε ο υπουργός θα υλοποιηθούν.
Αντί να απαντήσει γι’ αυτήν τη δέσμευση, μας παρέπεμψε σε μια προγενέστερη δήλωση του Πρωθυπουργού. Μην ακούτε τι είπαμε το 2026 δηλαδή, πηγαίνετε πίσω στο 2025.
Πρόκειται βέβαια για μια δήλωση που, αντί να καλύπτει την κυβέρνηση, την εκθέτει ακόμη περισσότερο.
📅 Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δηλώσει ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2025 το ETCS θα είχε τοποθετηθεί στις αμαξοστοιχίες της κεντρικής γραμμής.
Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα, όχι μόνο το σύστημα δεν λειτουργεί.
Δεν έχουν ολοκληρωθεί ούτε τα προηγούμενα στάδια που απαιτούνται για να λειτουργήσει.
Άρα η παλιά δήλωση που επικαλέστηκε για να καλυφθεί αποδεικνύει ότι ούτε εκείνο το χρονοδιάγραμμα τηρήθηκε.
🪄 Μετά άρχισαν τα γνωστά επικοινωνιακά κόλπα.
Προσπάθησε να μας μπερδέψει.
Ρωτούσαμε για ένα συγκεκριμένο σύστημα ασφαλείας, το ETCS, και μας απαντούσε για άλλα συστήματα.
Μας μίλησε για σηματοδότηση.
Μας μίλησε για τηλεδιοίκηση.
Μας πέταξε ποσοστά.
Μας μίλησε για πέντε διαφορετικές δικλείδες ασφαλείας.
Μόνο στο αν θα λειτουργήσει το ETCS, όπως δεσμεύτηκε η κυβέρνηση, δεν απάντησε.
📼 Και δεν είναι η πρώτη φορά.
Τον Φλεβάρη του 2025, όταν είχαμε ρωτήσει ξανά για το ETCS, ο Παύλος Μαρινάκης μάς είχε πει:
**«Ό,τι έχει εγκατασταθεί, λειτουργεί».**
Όταν αποχώρησε, όμως, προστέθηκε στην επίσημη απομαγνητοφώνηση διευκρίνιση που ουσιαστικά αναιρούσε την απάντησή του.
Το σύστημα δεν ήταν πλήρως εγκατεστημένο στα τρένα.
Βρισκόταν ακόμη «σε φάση υλοποίησης».
💣 Τώρα ο ίδιος ο διευθύνων σύμβουλος των Σιδηροδρόμων Ελλάδος παραδέχτηκε στη Βουλή:
«Το ETCS σήμερα δεν λειτουργεί».
Τριάμισι χρόνια μετά τα Τέμπη.
Επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία.
🧱 Και όταν όλα αυτά αποκαλύφθηκαν, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έκανε αυτό που κάνει συνήθως όταν δεν μπορεί να απαντήσει.
Επιτέθηκε στους δημοσιογράφους.
Μίλησε ξανά για δημοσιογράφους που κάνουν «καριέρα πάνω στα Τέμπη» και χρησιμοποιούν τον πόνο των νεκρών.
Επειδή κάναμε μια ερώτηση.
Επειδή ζητήσαμε λογοδοσία για μια κυβερνητική δέσμευση.
Επειδή του υπενθυμίσαμε τη δική του απάντηση της 8ης Ιουνίου.
Επειδή αποδείχθηκε ότι η δέσμευση δεν υλοποιείται.
🎯 Αυτό που έκανε ο Μαρινάκης δεν ήταν ξέσπασμα. Ήταν τακτική.
Όταν δεν μπορείς να απαντήσεις στην ερώτηση, επιτίθεσαι σε αυτόν που την κάνει.
Όταν δεν μπορείς να διαψεύσεις την είδηση, επιτίθεσαι στον αγγελιοφόρο.
Όταν δεν μπορείς να τηρήσεις τη δέσμευση, προσπαθείς να αλλάξεις εκ των υστέρων το περιεχόμενό της.
🚨 Η είδηση, όμως, παραμένει:
Η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί ότι το ETCS θα λειτουργεί 100% μέσα στο καλοκαίρι.
Ο Παύλος Μαρινάκης επιβεβαίωσε στις 8 Ιουνίου ότι η δέσμευση ισχύει.
Τώρα παραδέχεται ότι απομένουν εγκαταστάσεις, πιστοποιήσεις και αδειοδοτήσεις.
Το ETCS δεν θα λειτουργήσει όπως είχε υποσχεθεί.
Η κυβέρνηση μάς είπε ψέματα.
Και αντί να απολογηθεί, επιτίθεται στους δημοσιογράφους που το αποκάλυψαν.

#Τεμπη #Τεμπη_εγκλημα

[The ArTLoVeR @TheArTLoVer_17]

🧵 Περί δεικτών ο λόγος.
Τόσο στη χάραξη πολιτικών,όσο και στον χωροταξικό σχεδιασμό, είναι απαραίτητη η χρήση δεικτών για την καλύτερη πρόβλεψη,αλλά και την παρακολούθηση των αποτελεσμάτων. Τόσο ποσοτικών όσο και ποιοτικών δεικτών. Η ΕΕ παρέχει πλούσια εργαλειοθήκη δεικτών ⬇️

[Χριστοφ. Ζαραλικος @zaralikos]

Λοιπόν @kmitsotakis ή μαζεύεις τα κομματόσκυλα ή αμολάω τον γιό μου.
Εσύ αποφασίζεις.

[Sotiropoulos @Sotiropoulos]

Ακούστε στο Spotify τις 12 δίκες που άλλαξαν την Ελλάδα:

- η δίκη του Σωκράτη
- η δίκη των 6
- η δίκη της χούντας
- η δίκη του σκανδάλου Κοσκωτά
- η δίκη του Μπελογιάννη
- η δίκη του Κολοκοτρώνη
- η δίκη της «17 Νοέμβρη»
- η δίκη της «Χρυσής Αυγής»
- η δίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου
- η δίκη της υπόθεσης Πολκ
- η δίκη των τόνων
- η δίκη του Αμβρόσιου

https://t.co/CWglPghaQm

[Η όρεξη του eater @horexitoueater]

Εκεί απέναντι, αναγνωρίζετε πώς έφτασε ο εαυτός σας να είναι αυτό που περιγράφει στο βίντεο
ή
έχει "ποτίσει" ανεπιστρεπτί το μυαλό σας με Αφροδίτη, Βελόπουλο, Νατσιό, Κασιδιάρη, Τζήμερο, Φαήλο, Πορτοσάλτε, Πλεύρη κ μπαρμπα Πλεύρη, Αδωνη, Μπογδάνο και λοιπή "σοβαρή (ακρο)δεξιά";

[Areti Athanasiou @AretiAthanasiu]

"Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου..."

Είναι το πιο συγκλονιστικό κείμενο που διάβασα, μετά την εκτέλεση του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή στο Άργος από τους δύο αστυνομικούς.

Η Vasiliki Kostopoulou ξέρει από πρώτο χέρι τον πανικό που βίωσε ο Θοδωρής πριν πεθάνει, κυνηγημένος από τους διώκτες του.
Είναι και η ίδια Ελληνίδα αυτιστική και μένει στο Άργος, "την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό", όπως λέει.

Άκουσες βλαχοδήμαρχε;

"Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου.
Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη.
Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο.

Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί».

Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ:

Δεν αντέχω το τηλέφωνο.
Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ .
Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους.
Έχω μισοφωνία.
Δεν αντέχω το δυνατό φως.
Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου .
Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο .
Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου.
Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε.
Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες, πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο.
Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα . Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου.
Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται.
Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου.
Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα.
Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα.

Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου.
Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός.
Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός, συνέβη στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής.

Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά, μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της.
Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει.
Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα .
Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη.
Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει.
Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού.

Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη.

Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει.
Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη .
Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά.
Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ.

Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανώς- " μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά ... Όπως ίσως και εκείνος ο " ναρκομανής " ο " κλέφτης " που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο ... Ο Ζακ...

Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό."

📍Το έργο της φωτογραφίας είναι της Βασιλικής και το δανείστηκα από την σελίδα της Facebook.

[Kostas.Vaxevanis @KostasVaxevanis]

Στις 22:00 συντονιστείτε όπως τον παλιό καλό καιρό

Κάντε εγγραφή εδώ 👇

https://t.co/QEUmuNzwmx

#Kouti_Pandoras

[Kostas.Vaxevanis @KostasVaxevanis]

Όταν πριν από 14 χρόνια αποχώρησα από την τηλεόραση κλείνοντας «το Κουτί της Πανδώρας» ήταν μια συνειδητή επιλογή. Μια εκπομπή έρευνας , δεν είχε θέση στην Ελληνική τηλεόραση. Δεν μπορούσα να κοροϊδεύω κανέναν, ούτε τον εαυτό μου. Το να μείνω στην τηλεόραση και να αναπαράγω την παρακμιακή εικόνα της, για να εξασφαλίζω απλώς το «μεροκάματο», ήταν ενάντια στη φύση μου, τη λογική, την ηθική μου και τις δεκαετίες που υπηρέτησα τη δημοσιογραφία. Ακολούθησα άλλο δρόμο. Για την ακρίβεια δεν υπήρχε, τον άνοιξα. Σε άλλους άρεσε και σε άλλους όχι. Στόχος του δημοσιογράφου όμως δεν είναι να αρέσει, αλλά να λέει αυτό που πιστεύει ως αληθινό. Δεν είχα πάντα δίκιο, αλλά είχα δίκιο στην επιλογή του άλλου δρόμου και της αξιοπρέπειας.
Ολα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν αποσυνδέθηκα από την έρευνα αλλά και «το Κουτί της Πανδώρας». Ήταν πάντα το παιδί μου και ήξερα πως θα έρθει η ώρα να βρεθούμε ξανά . Η επιτυχία αυτής της εκπομπής δεν αποδεικνύεται ούτε με νούμερα τηλεθέασης, ούτε με τη φήμη που είναι ακόμη ζωντανή. Η πιο μεγάλη και τιμητική απόδειξη της επιτυχίας της είναι το γεγονός ότι με σταματάνε στο δρόμο νέοι άνθρωποι, που όταν διακόπηκε το Κουτί της Πανδώρας ήταν σχεδόν μωρά και μου εξομολογούνται ότι βλέπουν την εκπομπή στο διαδίκτυο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή από το να είσαι παρών όχι γιατί το δηλώνεις αλλά γιατί κάποιοι και μάλιστα νέοι άνθρωποι, εκτιμούν αυτό που έκανες.
Τώρα που έχει περάσει ο χρόνος και η εμπειρία αποδεικνύει πόσο πολύτιμη είναι κυρίως γιατί σε κάνει να μπορείς να πετάξεις πράγματα αντί να κρατήσεις, είμαι περήφανος που ανακαλύπτω πως εκπομπές που γυρίστηκαν πριν 25 χρόνια είναι επίκαιρες. Έχουν κάτι να πουν.
Κάπως έτσι ήρθε η ώρα της απόφασης να επιστρέψει το Κουτί της Πανδώρας. Το χρωστάω σε εμένα, στην δημοσιογραφία που επέλεξα να εκπροσωπήσω αλλά κυρίως στον κόσμο που επιμένει και περιμένει χρόνια. Την Τρίτη λοιπόν, στις 22:00, πρεμιέρα. Επειδή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται

[Thomas Mavrofides 🇵🇸 @blacktom1961]

Όσοι, νεώτεροι υποθέτω, δεν έχετε δει το The Sting, να το δείτε στο Netflix. Οι (λίγο) παλιότεροι το είδαμε στους κινηματογράφους (εγώ σε θερινό). Να μάθετε επιτέλους από τον Paul Newman και τον Robert Redford πώς στήνονται οι σωστές κομπίνες, όχι ΟΠΕΚΕΠΕ κι αηδίες.

[Χριστοφ. Ζαραλικος @zaralikos]

Σήμερα είναι Τρίτη…#zaraleakstv

[Άραχθος ★ @limboart]

Ποταμάκι κάνε ξέρα θέλω να περάσω πέρα
Να πάω να δω τον Γιώργο μου
Τον πολυ αγαπητό μου που ειν’ τα μάτια και το φως μου
Το Γιώργο τον επιάσανε και στην φυλακή τον πάνε, Ελενιώ δεν σε ρωτάνε
Όσα καλέ όσα φλουριά καζάντισα
Εις τους Τούρκους θα τα δώσω και τον Γιώργο μ’  θα γλυτώσω

[Φερμίνα @ferminadas85]

Το έργο αυτό είναι ένα μνημείο αφιερωμένο
στα θύματα της χημικής επίθεσης στην πόλη Χαλάμπτζα του Ιράκ το 1988.
Η αρχική φωτογραφία λήφθηκε από τον Τούρκο πολεμικό ανταποκριτή Ramazan Öztürk και απεικονίζει έναν πατέρα
να προσπαθεί να προστατεύσει το παιδί του.

[Λωτοφάγος @lotofagus]

Καλημέρα σας.
Αν αγαπάτε τη λογοτεχνία & τα ράφια σας στενάζουν από τα διαβασμένα, κάντε έναν κόπο να τα πάτε στην είσοδο του σταθμού Μετρό Σύνταγμα, όπου οι υπάλληλοι έχουν στήσει μια ραφιέρα.
Εκεί μπορείτε να τα αφήσετε & ίσως να πάρετε κάποια άλλα.

[Φερμίνα @ferminadas85]

«Δάσκαλε, έχω διαβάσει τόσα βιβλία.. κι όμως έχω ξεχάσει τα περισσότερα. Ποιο είναι τότε το νόημα της ανάγνωσης;»

Ο γέροντας δεν απάντησε. Τον κοίταξε μόνο σιωπηλά.

Λίγες μέρες αργότερα περπατούσαν δίπλα σε
ένα ποτάμι. Ξαφνικά
ο δάσκαλος σταμάτησε.

[Φινκλιν @finklin5]

Ashton και Michael Kutcher:
Το 1978, δύο δίδυμα αδέλφια ήρθαν στον κόσμο με διαφορά πέντε λεπτών, αλλά οι ζωές τους έμοιαζαν εντελώς διαφορετικές από την πρώτη τους κιόλας ανάσα. Το ένα μωρό, ο Ashton, γεννήθηκε με ένα υγιές βάρος περίπου δυόμισι κιλών. Ο αδελφός

[Διονύσης Ελευθεράτος @EleftheratosD]

Μερικές σκέψεις μου για την υπόθεση Μακάριου Λαζαρίδη και όσα αυτή αναδεικνύει. Βασισμένες στο ιλαροτραγικό χρονικό που παρακολουθήσαμε και στους ισχυρισμούς που ακούσαμε ή διαβάσαμε. (Διότι και οι "λεπτομέρειες" έχουν σημασία... )

https://t.co/NvEKaYrmcb