🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍

𝟒 𝐏𝐫𝐢𝐧𝐜𝐞 𝐎𝐟 𝐓𝐫𝐮𝐠𝐯𝐢𝐥𝐥𝐞 ‡ 𝐓𝐰𝐢𝐧 𝐈𝐯𝐚𝐧 † 𝐀𝐝𝐚𝐦 アダム * 𝐀𝐠𝐞 | 𝟐𝟎 † 𝐘𝐮𝐦𝐞𝟏𝟎𝟎 ‡ 𝐁𝐨𝐭 - 𝐑𝐏 - 𝐓𝐇 | 𝐂𝐯. 𝐇𝐨𝐫𝐢𝐞 𝐒𝐡𝐮𝐧

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

‡ 𝐏𝐫𝐢𝐧𝐜𝐞 𝟒 𝐓𝐫𝐮𝐠𝐯𝐢𝐥𝐥𝐞
: アダム
‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚
• 𝐓𝐰𝐢𝐧 𝐈𝐯𝐚𝐧

☆☆☆☆☆

『 นี่คงจะเป็นชะตาลิขิตที่ทำให้ผมได้มาพบกับเธอ ดีใจจริงๆที่ได้เจอเธอเจ้าหญิงทรอยแมร์ 』

𝐂𝐯. 𝐇𝐨𝐫𝐢𝐞 𝐒𝐡𝐮𝐧

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

- 🐍

『 หมายถึงพี่เหรอ (?) .... เป็นห่วงว่าเขาจะเป็นยังไงใช่ไหม 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ตั้งแต่หมอนั่นไป..รอยสักก็หายไปด้วย...เงียบดีจะตาย ...."

เสียงพึมพำระหว่างแช่น้ำหลังงานเอกสารที่ยาวนานได้จบลง ริกะเอนตัวลงแช่น้ำเพื่อผ่อนคลายร่างกาย...นัยส์ตาสีทองมองเพดานประดับลวดลายหรูหราและโคมไฟระย้าอย่างเหม่อลอย...

[𝕻𝖗𝖞𝖙𝖜𝖊𝖓 @PrytwenOfAvalon]

เจ้าชายลำดับหนึ่งแห่ง
อาณาจักร อวาลอน แดนอาวุธ

” ในฐานะเจ้าชาย ฉันจะใช้โล่นี้...
ปกป้องทั้งเมือง ทั้งประชาชน
แน่นอนว่า... ธะ เธอด้วย! “

[🅲🅾🅻🅾🆁🅴🆁 @chocoLaberry_cl]

“ ผมเพิ่งทำเค้กสูตรใหม่เสร็จพอดี
ถ้าไม่รังเกียจก็มาทานด้วยกันไหม ? “

เจ้าชายอาณาจักรช็อกโกลาเบอร์รี แดนช็อกโกแลต

[ โคโลเร ]

🅲🅾🅻🅾🆁🅴🆁 ​

コロレ

[𝔼𝕃𝔽𝔼ℕ @Elfen_PCoffee]

𝔼𝕃𝔽𝔼ℕ
エルフェン

อะไรเนี่ย อย่าไปดื่มเลยกาแฟที่หาที่ไหนก็ได้น่ะ

𝔸𝕘𝕖 : 𝟚𝟞
𝕐𝕦𝕞𝕖𝟙𝟘𝟘
ℂ𝕧. ℍ𝕒𝕪𝕒𝕞𝕚 𝕊𝕙𝕠𝕦

เจ้าชายแห่งอาณาจักร
เกรมา แดนกาแฟ

[𝐂𝐚𝐥𝐢𝐛𝐮𝐫𝐧 @PRINCE_CALIBURN]

⚔️

ผมมารับแล้วครับ .... เจ้าหญิง

จากนี้ไปให้ผมได้ทำหน้าที่เป็นดาบเพื่อปกป้องคุณนะครับ

𝐂𝐚𝐥𝐢𝐛𝐮𝐫𝐧
カリバーン
คาลิเบิร์น
𝐀𝐠𝐞 𝟐𝟐
𝐘𝐮𝐦𝐞𝟏𝟎𝟎
𝐂𝐯. 𝐓𝐚𝐦𝐚𝐫𝐮 𝐀𝐭𝐬𝐮𝐬𝐡𝐢

เจ้าชายแห่งอาณาจักรอวาลอน แดนอาวุธ

𝐒𝐞𝐱𝐲
☆☆☆☆☆

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 ช่างเถอะ ผมจะพามันเข้าไปด้วย 』

อดัมตอบแล้วยื่นนิ้วไปเกลี่ยตัวค้างคาวเพราะไม่อยากไล่มันไปไหน

『 เอ๊ะ ? ลูกหมางั้นเหรอ ? 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ฉันไม่ใช่เจ้าของบาร์ อนุญาตนายไม่ได้หรอกเจ้าบ้า "

ริกะหันไปมองใบหน้าด้านข้างของอดัมด้วยสีหน้าที่อารมณ์ดีของเขา

"นี่นายกำลังอ้อนฉัน ยังกับลูกหมาเลย"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 ป เปล่าหรอกแต่พวกเรามีกันแค่หกคนมาโดยตลอดพวกเขาจะเป็นห่วงผมก็ไม่แปลกนี่นา — ทำไมถึงพาเข้าไปด้วยไม่ได้ล่ะ ? 』

อดัมเอียวคอด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้ไล่ให้ค้างคาวของพี่เฟลกบินไปไหนและยังเอามาขึ้นมาเกาะบนไหล่ของตนอีก

『 ผมขอพาค้างคาวนี่เข้าไปด้วยเถอะนะ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"นายเป็นเด็กรึไง อายุเท่าไหร่ พี่ชายนายถึงได้ห่วงทำยังกับเด็กสามขวบ อีกอย่างนายจะเอาค้างคาวนี่เข้าบาร์ไม่ได้หรอก"

ริกะเดินนำอีกฝ่ายไปและเปิดประตูด้านหลังของวังหลังจากพ้นเขตราชวังเขาก็ดูสดชื่นขึ้นเป็นคนละคน

"เอาล่ะ! ได้เวลาของอิสระ!"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 มาแล้ว — อืม ไปกันต่อเถอะ 』

อดัมหันไปกล่าวตอบกับเจ้าชายอีกคนแล้วยื่นมือออกไปให้ค้างคาวของพี่เฟลกที่บินตามมาเกาะเอาไว้ด้วย

『 ไม่ใช่แค่พี่อิซาคคนเดียวหรอกที่จะเป็นห่วงผม ยังมีพี่เฟลกกับพี่รูฟัสด้วย
— ถ้านายกังวลขนาดนั้นงั้นก็รีบไปกันเถอะ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ไอ้คนน่ารำคาญ "

ริกะที่มองซ้ายมองขวาระวังไม่ให้ทหารเจอขณะที่จะหนีออกเที่ยวถึงปกติจะทำแบบนี้เสมอก็ตาม

"เสร็จรึยังขืนโดนจับได้นายได้โดนส่งกลับดีไม่ดีโดนฆ่าฉันไม่รู้ด้วยนะ ถึงฉันจะเข้าใจนายแต่ท่านพ่อคงไม่ พี่ชายนาย? ไอ้บ้าปากเสียนั่นรึไง ชิ หนูโสโครกเหรอ ปากเสียใช้ได้ "

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 อ๊ะ ?! เดียวศิริกะนายจะพาผมไปไหน ? 』

อดีมโดนลากออกไปอย่างงุนงงแต่ถึงยังไงเขาก็ยอมตามเจ้าชายอีกคนไปด้วย

『 อืม ผมจำได้อยู่แล้ว
— แต่ถ้านายลากผมออกมาแบบนี้พี่ก็จะเป็นห่วงผมน่ะสิรอสักครู่ได้มั้ย 』

อดัมหยุดวิ่งตาแรงลากของริกะแล้วมองหาค้างคาวของพี่ชายคนโตที่น่าจะบินตามเขามา

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ดูท่าทางอายุนายจะเข้าที่นั่นได้แล้วสินะ "

ริกะนึกเรื่องสนุกออกทุกครั้งที่พอคิดว่าจะออกไปใช้ชีวิตนอกราชวัง เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้คว้าแชนของอดัมแล้วออกไปทางด้านหลังของประตูวัง

"จำได้นะว่า อยู่ข้างนอกให้เรียกฉันว่าดาร์ก ถ้านายหลุดล่ะก็นายโดนเตะแน่"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 อ — อื้อ ได้สิรบกวนนายนำทางด้วยนะผมเองก็คงจะไม่ชินกับที่นี่เท่าไหร่ 』

อดัมตอบพลางคลี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไปกระตุกชายเสื้อของเจ้าชายแห่งช็อกโกรูเต้เบาๆ

『 เอ๊ะ ? จะพาผมไปไหนเหรอ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"นายมาในฐานะเพื่อนและเป็นแขกของฉัน นายจะทำเองก็ได้แต่คงไม่เหมาะถ้านายจะเดินวนในวังที่ใหญ่ขนาดนีัโดยไม่รู้อะไร ถ้างั้นก็ตามฉันมา เสร็จแล้วจะพานายไป..."

ริกะยกยิ้มมุมปากพอนึกถึงพวกเพื่อนๆในเมืองและบาร์นั่งดื่มที่ไม่ได้มาสักพัก

"หรือว่ ฉันจะพานายแอบออกไปเลยดีนะ"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 อื้อ ก็ตื่นได้สักพักแล้วนั่นแหละ 』

อดัมกล่าวตอบพลางลืมตาขึ้นมาและลุกขึ้นนั่งบนเตียงดีๆพร้อมส่ายหน้าเล็กน้อยตอบกลับไป

『 ไม่เป็นไร ให้ผมทำทุกอย่างด้วยตัวเองเถอะนะผมไม่อยากเป็นภาระของนายกับคนอื่นที่นี่น่ะ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"นายตื่นนานแล้วเหรอ? ฉันจะได้ให้ข้าราชบริวารพาไปอาบน้ำ ที่นี่ไม่เหมือนทรอควิล นายไม่ต้องห่วงว่าจะลำบาก เพราะนายจะแทบไม่ได้ทำอะไรเอง ไม่มีใครกล้าสบตานายตรงๆด้วยซ้ำ ต่อให้นายจะแก้ผ้าเดินในวัง ก็คงไม่มีใครกล้าว่า"

ริกะวางแก้วลงแล้วถอนหายใจเพราะสำหรับเขามันน่าเบื่อแทบอยากอ้วกเลยล่ะ

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

อดัมนอนฟังเจ้าชายอีกคนที่บ่นพึมพำถึงเขาเงียบๆพลางคลี่ยิ้มออกมา ตัวเขาน่ะตื่นมาสักพักแล้วแต่แค่ยังไม่ยอมลืมตาเฉยๆ

ก่อนจะบ่นงึมงำออกมาทั้งที่ยังไม่ลืมตาขึ้นเลย

『 ผมคงเป็นเป็ดขี้เหร่ที่หลงมาอยู่ในฝูงของหงส์งามใช่มั้ยล่ะ ?
— แต่ผมก็ดีใจนะที่ได้เกิดมาเป็นน้องของพวกเขาน่ะ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ไอ้หมอนี่ดูไม่เข้ากับพวกพี่น้องชั่วร้ายเลยสักนิด ถ้าเป็นเป็ดก็คงเป็ดหลงฝูง"

ริกะนั่งจิบช๊อคโกแลตอุ่นๆมองดูเจ้าชายลำดับที่สี่แห่งทรอควิลที่ยังคงหลับใหล ที่นี่คือเมืองช๊อคโกแลต อาณาจักรช๊อคโกรูเต้ ในราชวังแห่งนี้ เพี้ยบพร้อมทั้งข้าราชบริวาร ทหาร แทบไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไรเอง

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 อื้อ — แค่ยกโทษให้พวกเราสิ่งที่ผมต้องการมีเพียงเท่านั้น — ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะพวกเราเป็นพวกราชวงศ์ที่ไม่เคยถูกใครปรนิบัติแบบราชวงศเลยสักครั้ง 』

อดัมตอบด้วยเสียงที่แผ่วเพราะทรอควิคมีเพียงพวกเขาหกคนพี่น้องที่อาศัยอยู่ที่นั่นไม่มีคนอื่นเลย

『 ปีนกำแพง ? — อืม ก็พอได้น่ะ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ความฝันน่ะ พวกเราสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้ แต่ถ้านายอยากให้ฉันโทษนายขนาดนั้นฉันก็จะจัดให้ นี่นายเป็นเจ้าชายแน่นะเอะอะก็จะร้องไห้...อึก...ไปประตูหลังดีกว่า"

เดินมาจนเพลินในที่สุดก็ถึงราชวังแห่งอาณาจักรช๊อคโกรูเต้แน่นอนว่าระดับริกะไม่เข้าประตูหน้า

"อดัมนายปีนกำแพงได้ใช่ไหม?"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 ผม — ผม อึก ผมคงให้อภัยไม่ได้หรอก ... แต่ที่พี่น้องของผมทำมันลงไปนั่นก็เพราะผม ถ้าจะโทษก็โทษผมมาเถอะ 』

อดัมบ่นงึมงัมใช่แล้วถ้าจะโทษว่ามันเป็นความผิดของเขา เขาก็จะไม่โกรธเลย
ทุกอย่างมันก็มีเหตุผลของมัน

『 ผมจะมอบความฝันของผมเพื่อใช้ใช้ให้คนพวกนั้นก็ได้ ... 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ถ้าฉันเตะพี่ชายนายแล้วฉันมาขอโทษกับนาย นายคิดว่า นายจะให้อภัยแทนพี่ชายที่โดนเตะได้ไหมอดัม?"

ริกะเดินเคียงข้างอดัมไม่ใช่เว้นระยะอีกต่อไป

"ถ้าประชาชนในปกครองของฉันไม่ถือโทษ ฉันก็ยอมรับได้"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 เพราะพวกเขาเป็นครอบครัวที่ผมรักมากที่สุดน่ะให้โอกาสพวกเขาหน่อยได้มั้ย ? 』

อดัมบ่นงึมงำแผ่วเบาพลางมีสีหน้าหม่นลงเล็กน้อยเขารู้ว่าขอโทษแทนใครไม่ได้แต่ว่าจะให้คนอื่นต้องรู้สึกกังวลแบบนี้ไม่ได้

『 ไม่ใช่แบบนั้นหรอกพวกเขารู้สึกผิดอยู่แล้ว —
อืม ไปก็ไป 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"พวกนั้นทำร้ายประชาชนของฉัน ทำไมฉันต้องให้อภัย"

ริกะวางแก้วลงแล้ววางเงินเอาไว้ก่อนจะลุกขึ้นเอื้อมมือตบบ่าอดัมเบาๆ

"นายน่ะ จะมาขอโทษแทนใครไม่ได้หรอก ถ้าคนที่ทำไม่ได้รู้สึกอยากขอโทษ มันก็ไร้ความหมายไปกันเถอะฉันจะพานายไปเปิดหูเปิดตาที่ช๊อคโกรูเต้เอง"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 อ - อื้ม ขอบคุณนะที่ยอมรับผมเป็นเพื่อนของนายน่ะ 』

『 แต่ว่าผมเองก็มีเรื่องอยากจะขอกับนายให้อภัยพี่เฟลกกับซิริลได้มั้ย ? 』

อดัมยิ้มออกมาอย่างเขินอายแล้วยกแก้วของตนขึ้นมาชนกับแก้วของเจ้าชายแห่งช็อกโก้รูเต้พลางยิ้มนิดๆ

『 ผมหายเหนื่อยแล้วจะเดินทางต่อเลยก็ได้นะ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"อ่า! มันต้องแบบนี้สิ ถึงจะสมกับเป็นเพื่อน มา! มาดื่มให้กับมิตรภาพ"

ริกะยกแก้วช๊อคโกแลตขึ้น ชนไปที่แก้วของอดัมเบาๆแล้วดื่ม ในที่สุดฝนก็ยอมหยุดแม้จะมืดแล้วก็ตาม

"นายคงหายเหนื่อยแล้ว เราจะเดินทางกันต่อนะ"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 เป็นเพื่อนงั้นเหรอ ? — นายยอมรับผมแล้วสินะดีใจจัง 』

อดัมยิ้มออกมาด้วยความดีใจและพยักหน้าให้เบาๆเขาจะไม่มีวันทำให้คนอื่นเสียใจอีก

『 ผมสัญญา ผมขอสัญญาจากหัวใจของผมเลยล่ะ ^^ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"นายบอกว่าอยากเป็นเพื่อนกันใช่ไหม ถ้างั้น มาสัญญากับฉัน "

ริกะจ้องเข้าไปยังนัยส์ตาของเจ้าชายลำดับที่สี่แห่งทรอควิล เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะมองคนไม่ออก

"นายรู้ไหมอดัม ว่าเพื่อน จะไม่หักหลังกันเด็ดขาด ไม่ใช่แค่เที่ยว เล่น กิน ดื่มด้วยกัน แต่จะเชื่อใจกันตลอดไป นายทำได้รึเปล่า?"

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 ง — งั้นเหรอ ? ดีใจจัง
แต่ อืม — ไม่เป็นไรผมไม่ค่อยอยากดื่มเท่าไหร่หรอก 』

อดัมถอนหายใจออกมามันก็อยากดื่มอยู่หรอกแต่ที่เขาพูดแบบนั้นเพราะเกรงใจต่างหาก

『 แต่นายไม่ไว้ใจผม ทำไมถึงยังคิดจะให้ผมไปด้วยอีกล่ะ ? 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ฉันไม่ได้รังเกียจนาย ดื่มสิ กว่าฝนจะหยุดตกก็คงต้องใช้เวลาหลบฝนที่นี่ ดื่มอะไรอุ่นๆนายจะได้เลิกทำตัวน่ารำคาญ อยากไปช๊อคโกรูเต้เป็นเพื่อนฉันไม่ใช่รึไง?"

ริกะวางแก้วลงและถอนหายใจดูเหมือนหมอนี่จะร่างกายอ่อนแอจิตใจก็ด้วยไม่ต่างจากเขาเลยที่มีมุมอ่อนไหวและกลัวการที่ต้องโดดเดี่ยว..

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 อือ — ถ้ามันทำให้นายสบายใจนายจะโทษผมก็ได้ ผมผิดเองถ้าผมเกิดมาแล้วร่างกายแข็งแรงเหมือนกับคนอื่นเรื่องแบบนี้คงไม่เกิด 』

อดัมบ่นงึมงำเบาๆแล้วก็รู้สึกผิดนิดหน่อยแต่กระนั้นก็แอบเสียใจที่เจ้าชายอีกคนไม่ยอมเป็นเพื่อนกับเขา

『 นายดื่มเถอะ ผมคงมากวนใจนายมากไปนายจะไล่ผมกลับไปก็ได้ 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"นั่นแหละ ที่นายผิด ไม่เคยดื่มของพวกนี้ใช่มั้ยล่ะร้านนี้ก็เป็นร้านที่นำช๊อคโกแลตจากช๊อคโกรูเต้มา ดื่มแล้วก็หยุดทำหน้าตาน่าเกลียดแบบนั้นซะ "

ริกะยกแก้วช๊อคโกแลตร้อนขึ้นเป่าและจิบให้ร่างกายได้รับความอุ่นเขาไม่ได้รังเกียจเจ้าชายตรงหน้าเลย แต่ห้ามปากที่คิดและพูดเลยไม่ได้เท่านั้น

[🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 @Adam_4Prince]

『 นั่นสินะใครจะอยากมาเป็นเพื่อนกับพวกเด็กนอกคอกทรอควิลกันล่ะ 』

อดัมพูดพึมพำเบาๆด้วยน้ำเสียงสั่นคล้ายจะร้องไห้เขาก็แค่อยากมีเพื่อนบ้างเท่านั้นเอง

『 นายคงจะรังเกียจผมมากสินะ ผมขอโทษ —ถ้าตอนนั้นผมห้ามพี่น้องไว้เรื่องช่วงชิงความฝันมันคงจะไม่เกิด แต่ว่าผมไม่กล้าพอก็เลยไม่ห้าม 』

[リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬 @Rica_Choco09]

"ฉันกับนายเข้ากันไม่ได้สักหน่อย "

ริกะเดินนำเอดัมไปพร้อมกับปลายตามองเป็นระยะ

"นายน่ะ แข็งแกร่งหน่อยสิ ถ้าแค่ฉันตะคอกก็หน้าซีดเป็นเผือกต้มแบบนั้น กลับไปให้พี่ชายนายโอ๋ซะ.."

ริกะเดินมาถึงเคาเตอร์บาร์และสั่งช๊อคโกแลตร้อน2แก้วและเค้กผลไม้แล้วยกมาที่โต๊ะชิดกระจกบานใส