“Yakışıklıyım” deme, bir kaza yeter.
“Param var” deme, bir gece yeter.
“Mutluyum” deme, bir haber yeter.
“Güçlüyüm” deme, bir tenha yeter.
Allah büyüktür, böbürlenme.
Bugün senin olan, yarın imtihanın olur.
Bir insan gittiğinde her şey onunla birlikte gitmiyor. Sesimize sinmiş sesi, bize emanet ettiği değerler, sevgisiyle biçimlendirdiği yanlarımız kalıyor. Ölüm bir hayatı noktalıyor ama bir bağı koparmıyor, yalnızca ona yeni bir suret kazandırıyor.
Bu yüzden yas, kapanması gereken bir yara değil, muhatabını yitirmiş sevginin bu dünyadaki hâli, sevginin bedeli.
Fani varlıklar olduğumuz için bağlanıp seviyoruz çünkü sonsuzluğun içinde hiçbir veda anlam taşımaz, hiçbir sıradan sabah mucizeye dönüşmez.
‘Ne kalır benden geriye/Benden sonrası kalır’. Geride kalanın güzelliği sevginin bizden sonra yaşamaya devam etmesindedir.
Sevgi insandan uzun yaşar.