«چاکر ادمیرال اردلان، سپهبد، ارتشبد، اصلاً دریادارِ کلِ پهنهٔ گیتی!
داداش به مولا قسم بیا پایِ کار، مرگِ من نوکربابتُ زمین ننداز! بیا یه اتاقفکرِ ردیف، یه اندیشکده خفنتر از این کوینزیموینزیها ردیف کنیم؛ مایه و سرمایه با منِ خاکپات، مخ و کارِ کارستانش با تو!
اون امید جونِ معماریان، همون که آمارِ مخفیترین ملاقاتهای رؤسای جمهور آمریکا با نخستوزیرهای اسرائیل تو ۱۲۰ سال پیشُ مثل کف دستش داره و کشف میکنه را هم ردیف کن بیار تو گود. خرجش فقط یه باندی، یه سیگنالِ مشتیه؛ خودم اوکیش میکنم، بندِ نافشُ وصل میکنم پایِ کار تا راضی بشه. خوراکِ خبری و تحلیلهای زیرپوستی از تو، تسویهحساب و جادهصافکنیش با من!
چیو معطلی ستون؟ بریم که لرزه بندازیم تو بازارِ سیاست!»
Yo, cap’n! My bad, man. I hear you loud and clear—no more of that wack, broken-record interrogation game! I ain't trying to run no cheap interrogation line like I’m sitting in on some stiff-ass politburo meeting or reading off a toddler’s bedtime story about a dog losing his bone.
You called it, homie. I was out here sounding mad goofy. Appreciate you pulling my card and keeping it a buck with me.
From here on out? Straight up answers, zero fluff, no weird-ass circular questions. Whatever you need, we just gon' lay it down real and keep it moving. What’s the word, boss?
«ببین جناب دکتر! دکتر باقالی! مگه جون تو و اون تولههات، خدایی نکرده از جون این همه بچهای که هر روز دارین بالای دار میفرستین رنگینتره؟ ها؟ چه فرقی دارین با بقیه؟
داداش، اگه واقعاً مردِ میدونی و میخوای جلو مردم خودی نشون بدی، بیخود شلوغش نکن؛ خرجش کلاً چهار لیتر بنزینه، همین! با فرمونِ من گوش کن: چهار لیتر بنزین آزاد میزنی تو دبه، یکراست میری وسط میدان آزادی، خودتو میکشی به آتش! تو اعتراض به همین وضع موجود!
به مولا قسم اگه این کارو بکنی، خودِ من قول میدم نسلهای بعدی به نیکی ازت یاد کنن و اسمتو بنویسن تو تاریخ. تمام!»
تداوم قتلهای حکومتی به دست جمهوری اسلامی نشان میدهد، رژیمی که برای بقا به طناب دار پناه میبرد، نهتنها قدرتمند نیست، بلکه وحشتزده، نامشروع و در معرض سقوط است.
امید بهزاد و پوریا صفوت، دو جوان دیگر ۱۲ مرداد به دست این رژیم جنایتکار اعدام شدند. یادشان گرامی!
تصورش هم حتی لبخند بر لب میآورد؛ این که عالیجناب، وسط آنهمه جلسه، تصمیمگیریهای حیاتی و حسابوکتابِ سهمِ «باندها»، وقت بگذارد و در شبکههای اجتماعی پست بگذارد تا با مردم «درددل» کند!
قیاس شما با کارلوس والنسیا . رئیس کارتلهای مکزیک یک نکته دارد او حداقل آنقدر با خودش و دنیا صادق هست که وسط تسویهحسابهایش، آویزانِ «غرور ملی مردم مکزیک» نشود. او میداند کاری که میکند چیست، جنسش چیست و خرجش چقدر است؛ هیچوقت پشت صورتحسابهایش، مهر «ارادهٔ ملت» نمیزند.
اما اینجا داستان فرق میکند. در ادبیات برخی دوستان، «مردم» یک فرمول جادویی و سپر بلای همهکاره است:
وقتی پای سفره و توزیع منافع در میان است؟ مردم غایبند.
وقتی پای دعوای دو باند سر سهمِ غنیمت در میان است؟ مردم کارهای نیستند.
اما درست همان لحظهای که قایق سوراخ میشود یا خطری خفتشان را میگیرد؟ ناگهان همگی دلسوزِ مردم میشوند و فریاد میزنند: «مردم! حمله به ما، حمله به شرف شماست!»
اختلاف ریاضی ماجرا هم در نوع خود شاهکار است؛ آمار کارتل مکزیک در برابر رکوردهای اینجا اصلاً به چشم نمیآید. کارلوس والنسیا اگر در خونینترین تسویهحسابهایش ظرف دو روز ۷ نفر را نفله کند، باید جلوی آمار ۳,۱۱۷ نفری شما لنگ بیندازد! یعنی بازدهی و سرعتِ عملیاتیِ جنابعالی در دو روز، بیش از ۴۴۵ برابرِ حرفهایترین رئیس کارتلهای جهان است. کارتلها باید سالها عرق بریزند و اضافه کاری بایستند تا شاید به گردِ پای این دستآوردهای ارقامِ وطنی برسند
مراسم بزرگداشت جاویدنام آروین خیرخواهان (خیرخواه) پنجشنبه ۱۵ مرداد در «وادیالسلام» شاهرود برگزار شد.
مادر این جاویدنام با قدردانی از حضور چشمگیر هممیهنان در مراسم که با موزیک و کف زدن به افتخار آروین یاد او را گرامی داشتند، روزهای خوشی برای آنها آرزو کرد.
آروین خیرخواهان، ۱۹ ساله، که در جریان انقلاب ملی شیر و خورشید در دی ماه بازداشت شده بود، ۱۰ مرداد در زندان شاهرود به دست جمهوری اسلامی اعدام شد.
On the birthday of Ehsan Abolhassan Beigi, citizens and families seeking justice gathered in Shiraz, to honor his memory and those of the others killed there. They covered the site of the massacre with flowers.
On the evening of January 8, the Islamic Republic killed Ehsan Abolhassan Beigi, Shemshad Ekhlasi, Mohammad-Mehdi Rousta, Saeed Dehghani, Hojjat Moradi, and Ebrahim Ghasem-Khani at this location.
Their families and fellow citizens have not forgotten them. Neither should the world.
جشن زادروز جاویدنام حسین ربیعی بر مزارش؛
او که ۱۲ دی ۱۴۰۴ به دست جمهوری اسلامی کشته شد، در چهارراه غفاری قم مغازه لوازم یدکی داشت و مقابل آن کلمن بزرگ آب آشامیدنی میگذاشت که رویش نوشته بود: «به یاد خدانور»
اولا که ایرانیها خودشون بلدن چطوری از حقوق خودشون دفاع کنن.
ثانیا کسی که از امریکا و اسراییل درخواست میکنه به ایران بمب بزنه، گوه میخوره در مورد ایران نظر بده.
ثالثا؛ اصلا شما کی هستی و چیکارهای!؟
فریدون فرخزاد، اسطوره بیتکرار و پیشرو هنر ایران، خنیاگر بیداری و آزادگی بود که ۱۶ مرداد ۱۳۷۱ توسط رژیم ضحاکی جمهوری اسلامی در آلمان ترور شد.
یادش جاویدان و نامش نامیرا