Aucune histoire d’amour ne finit jamais ; si elle finit par se terminer, c’est qu’il n’y a jamais rien eu entre vous. Que faire de ce sentiment d’exclusion ? Qu’advient-il de nos valeurs ? De nos poèmes ? De notre littérature ? De nos rêves ? Qu’advient-il de ce moi assassiné ?
او قلبی را شکست که روزی خانهاش را در وجود او یافته بود، و سپس با تعجب پرسید چرا بیهدف و سرگردان شده است. نورِ جانش را خاموش کرد و بعد او را به خاطر زندگی در تاریکی سرزنش نمود. چه تناقض عجیبی در ذات انسان است؛ زخمی را خودت بیافرینی و سپس زخمی را به خاطر خونریزیاش ملامت کنی.