کاش کوسه بودم
هم انسان نبودم که انقدر زجر بکشم
هم زیاد عمر میکردم
هم اینکه همیشه توی آب بودم و شنا میکردم
هم اینکه موقع گشنگی لر بازیمو در میووردم و فوکی، پنگوئنی چیزیو جر میدادم
پنجاه و خورده ای روز قطعی اینترنت بهم یاد داد تقریبا ۹۹ درصد محتوا ها در هر رسانه اجتماعی کسشر هست و هیچ ارزشی برای وقت گذاشتن نداره. ارزش واقعی اینترنت گردش آزاد اطلاعات و دسترسی بدون محدودیت به داده های به روز جهان برای ایجاد بیزنس قوی تر و زندگی سالم تر هست.
من در ظرفیت حرفهایام هرگز حامی هیچ چهره سیاسی خاصی نبودهام و آگاهانه کوشیدهام چنین بمانم. بهایش را هم دادهام؛ از همه طرفها هم نقد شدهام و هم ستایش. درباره رضا پهلوی نیز همین بوده. میدانم همسرش از من دلخور است، برخی اطرافیانش به من بدبیناند و خود او تاکنون به درخواستهای مصاحبهام پاسخ مثبت نداده. اما هیچکدام از اینها مجوز بستن چشم بر واقعیت نیست، و نه توجیه بغض و کینه.
نفرت، عقل را معیوب میکند. دیروز میگفتند توان رهبری ندارد، حمایتها ساختگی است و اگر راست میگوید فراخوان بدهد. امروز که میلیونها نفر به میدان آمدهاند، همانها میگویند برنامه ندارد و مسئول جان کسانی است که جمهوری اسلامی قتلعام کرده. این وارونگی اخلاقی حیرتانگیز و شرمآور است.
با او مخالف باشید، حقتان است. نقد کنید، سؤال بپرسید، حتی ردش کنید. اما وقتی خصومت شخصی یا ایدئولوژیک شما را به جایی میرساند که جنایتکار را تطهیر و قربانی و نماد اعتراض را متهم میکنید، دیگر نامش نقد نیست؛ ایستادن آگاهانه در جبهه شر است.
If i did it once, i can do it again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again and again…
رفتم وایسادم توی بالکن و توی این هوای مرده یه نخ سیگار روشن کردم، دوره گردی توی کوچه غمگین مینوازه.
تا چشم کار میکنه موجودیت زیبایی دیده نمیشه. دقیقا مثل گم کردن مسیر در کویر بی آب و علف.
اینجا سرزمین نکبته و اگر شانسی برای رهایی باشه اون فقط عشقه.
اون شب حسین بد جوری مریض شده بود
همون شب نگهبانی داشت
وقتی دیدمش و بهم گفت نمیتونه بره سر پست بهش گفتم من جات میرم
شب شد و یادم رفته بود، توی خوابگاه اسمشو صدا زدن که چرا نرفته سر پست.
یه باره یادم افتاد به قولی که داده بودم
همه بدنم داغون بود اما از حسین داغون تر نبودم