Ο Στέφανος Μάνος (20 Δεκεμβρίου 1939-15 Αυγούστου 2026) είχε το πολιτικό θάρρος να μιλά με τη γλώσσα της αλήθειας, έστω και εάν αυτό δεν τον έκανε πάντοτε δημοφιλή. Φιλελεύθερος, ορθολογιστής και μεταρρυθμιστής, άφησε πίσω του πολιτικό έργο και στίγμα. Αιωνία του η Μνήμη.
Ο Στέφανος Μάνος υπήρξε ένας αναμφίβολα ικανότατος πολιτικός. Το αποδεικνύουν τα έργα που δρομολόγησε ή/και υλοποίησε κατά τη διάρκεια των θητειών του: το μετρό της Αθήνας, το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», η κινητή τηλεφωνία, η διάσωση της Πλάκας και πολλά ακόμη.
Ασυμβίβαστος, ικανός, συχνά πρωτοποριακός, ο Στέφανος Μάνος. Οι ιδέες του δεν συγκέντρωσαν την υποστήριξη που θα άξιζαν-ούτε στην παράταξή μας-ιδίως αναφορικά με τη μεταρρύθμιση του αναδιανεμητικού ασφαλιστικού συστήματος.
Συλλυπητήρια στους οικείους του.
https://t.co/hLZO9wkeBh
Ο Στέφανος Μάνος υπήρξε πάντα ένας ασυμβίβαστος πολιτικός. Δεχόταν κάθε προσωπική θυσία για μια πολιτική όπως ο ίδιος την πίστευε: αποτελεσματική, φιλελεύθερη, μεταρρυθμιστική, χωρίς συμβιβασμούς. Πολιτική που υπηρετούσε τη μέγιστη αξία, την ελευθερία κάθε ανθρώπου να αναπτύξει την προσωπικότητά του όπως ο ίδιος επιθυμεί.
Ενόχλησε, συγκρούστηκε, αμφισβήτησε, δίδαξε. Πολλές φορές πριν από την εποχή του. Και, έστω και αρκετό καιρό μετά, δικαιώθηκε.
Συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Ο #Στέφανος_Μάνος ηταν μια φωνή που επέμενε να λέει την αλήθεια όταν κανείς δεν ήθελε να την ακούσει. Γνήσιος φιλελεύθερος, ορθολογιστής, μεταρρυθμιστής, άνθρωπος της πράξης, πάντα με αξιοπρέπεια.
Πολέμησε το πελατειακό κράτος, τη σπατάλη, τα μονοπώλια και την αδράνεια. Πίστευε στον ρόλο του ατόμου στην ιστορία, στην οικονομική ελευθερία, στην αξιοκρατία, στη μεγάλη, ιερή ευθύνη που έχουμε όλοι μας απέναντι στο παρελθόν μας, -να τιμήσουμε τους προγόνους μας και όλα όσα έκαναν και έχτισαν για εμάς-, στο παρόν, αλλά κυρίως στο μέλλον: στις επόμενες γενιές Ελλήνων που δεν έχουν ακόμη γεννηθεί και των οποίων η μοίρα κρίνεται, από τις πράξεις μας σήμερα.
Πίστευε σε ένα κράτος μικρότερο, πού θα σταματούσε να μας περιορίζει και να μας υπερφορολογεί, που δεν θα έπνιγε τους δημιουργικούς, εργατικούς και τίμιους ανθρώπους αυτής της χώρας, αλλά θα τους άφηνε να παράγουν και να προσφέρουν στους συνανθρώπους τους. Πίστευε σε ένα κράτος αποτελεσματικό, που θα έδινε ίσες ευκαιρίες σε όλους μέσα από καλούς θεσμούς και θα επέτρεπε έναν πραγματικά ελεύθερο και επί ίσοις όροις κοινωνικό και οικονομικό ανταγωνισμό. Με ελευθερία, όχι ένα κράτος που θα επιλέγει νικητές και χαμένους, αποκλείοντας κάποιους και μοιράζοντας προνόμια σε άλλους. Ένα κράτος πλούσιο, επειδή οι πολίτες του θα είναι πλούσιοι, και όχι επειδή θα τους αρπάζει όσα με κόπο δημιούργησαν.
Η Πλάκα, οι μεγάλοι πεζόδρομοι της Αθήνα, το Μετρό, η Αττική Οδός, η αξιοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων για μεγάλες υποδομές, η απελευθέρωση των τηλεπικοινωνιών. Πράγματα που σήμερα μοιάζουν αυτονόητα, κάποτε χρειάστηκε κάποιος να τα σχεδιάσει, να βρει λύσεις και, κυρίως, να συγκρουστεί για να γίνουν.
Πολλές όμως από τις μάχες του παραμένουν ανοιχτές: εναντίον του πελατειακού κράτους, της αδιαφάνειας, της συντεχνιακής λογικής, της ατιμωρησίας και της αδράνειας. Εναντίον μιας πολιτικής που κοιτάζει τον επόμενο εκλογικό κύκλο αντί για το επόμενο εθνικό βήμα.
Ήταν "ενοχλητικός". Δεν χαϊδεύε αυτιά, έλεγε αυτό που πίστευε. Και πολλές φορές "οι πολλοί" τον απέρριψαν, για να δικαιωθούν αργότερα -σιωπηρά- οι ιδέες του από την πράξη.
Μας έδειξε ότι ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη είναι εφικτό.
Αρκεί να υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν. Ακόμη κι όταν είναι λίγοι. Ακόμη κι όταν είναι μόνοι.
https://t.co/cGZnt962yS
«Ο ίδιος, με το ιδιότυπο χιούμορ που είχε, φοβόταν ότι θα τον αδικήσει η Ιστορία, γιατί δεν έκανε επαναστάσεις ούτε πολέμους. Ένα είναι σίγουρο: αφιέρωσε όλη του τη ζωή για την Ελλάδα. Για τη χώρα του ζούσε, για αυτήν δούλευε, για αυτήν αγωνιούσε.»
— Στέφανος Μάνος
Το είπε τότε για έναν άλλον άνθρωπο.
Σήμερα, 15 Αυγούστου 2026, την ημέρα που ο ίδιος έφυγε από τη ζωή, τα λόγια αυτά ακούγονται αλλιώς. Σαν να μιλούσε, χωρίς να το γνωρίζει, για όλα όσα έμελλε ο ίδιος να αντιπροσωπεύσει.
*(Από το αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, στους «Μεγάλους Έλληνες».)
@GiorgosKyrtsos Βλέπω κύριε Κύρτσο δεν έχετε αλλάξει καθόλου από τότε που καθόσασταν στα θρανία της Κ.Ν.Ε. Άκου εκεί "επιβάλλοντας", ότι πιο αντιφιλελεύθερο έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό...Once a KNEitis, always a KNEitis!