تفاهمنامۀ ایران و آمریکا یک سند تاریخی است.
مهم نیست این تفاهم عملی شود و توافق نهایی اتفاق بیفتد یا نه؛ اصلِ امضای چنین توافق یکطرفهای توسط آمریکا، سند پیروزی مقاومت یک ملت و شکست ذهنیت استعماری زورگویان و جنگطلبان است.
آیندۀ ایران با شعار و هیاهو در کف خیابانهای مونیخ و تورنتو ساخته نمیشود؛ همانطور که با سالها شعار و هیاهو در راهپیماییهای کف خیابانهای تهران ساخته نشد.
آیندۀ ایران را جریانی میسازد که بتواند با «همۀ» ایرانیها با «هر» عقیدهای، «همدلی» بیشتری کند.
فرقی نمیکند موافق یا مخالف چیزی هستید؛
به هر میزان که قطعیت، سادهسازی یا خودبرحقپنداری در تحلیلها و کنشهایتان بیشتر باشد، به همان میزان احمق به نظر میرسید.
@sfiyehh فارغ از این بحثها و دستهبندیها، دغدغۀ همۀ ما ایرانه؛ و من با هر چیزی که به نظرم موجودیت ایران رو تهدید کنه مخالفم و از هر طریقی که بتونم و فکر کنم اثرگذاره برای مخالفت باهاش و دفاع از ایران اقدام میکنم.
تغییر اساساً امری تدریجی است و البته گریزناپذیر.
یعنی تغییر حتماً اتفاق میافتد، اما هرگونه تغییر ناگهانی و مبتنی بر تخیلات و تصورات - آن هم در شرایط پیچیدۀ کنونی - خساراتی جبرانناپذیر به بار خواهد آورد.
@sfiyehh امام سوم قصدش نه تغییر حکومت بود، نه اصلاح ناگهانی؛ هدفش آگاهیبخشی اجتماعی از طریق یک شوک بزرگ بود؛ و البته جز اون کار، هیچ راه عزتمندانهای برای تغییر نمیدید.
حتماً قبول داری که به کار بردن لفظ مردم و یکپارچه دونستنشون چقدر غلطه؛ وقتی میگی مردم باید حواست به تکثرشون باشه.
@sfiyehh قیاس معالفارق میکنی صفیه عزیز؛
ممکنه بخشی از اون شرایط قابل تطبیق باشه، اما به وضوح تفاوتهای جدی بین شرایط ما و حسین (ع) وجود داره.
مگه قصد او گرفتن حکومت بود؟ مگه اصلاً مسئله ملی و تمامیت ارضی مطرح بود؟ مگه عامل سوم خارجی غیر از مسلمانان هم نقش مؤثر داشت توی اون شرایط؟
شرایط ایران امروز حقیقتاً پیچیده است.
در چنین شرایطی، هرگونه راهحلهای تکخطی، سادهسازیشده و هیجانمحور، فقط و فقط فرار از واقعیت و مانعِ حل مسائل واقعی است.
بعضی رفقا بعد از ماجرای رأی اعتماد، متعجب یا
منتقد شدهاند؛ به نظرم وقتی رویه در همه این
سالها همین بوده، حالا دیگر برای تعجب و
انتقاد خیلی دیر است.
البته در وضعیت کنونی ما، نمیشود دموکراسی را
از طریق دموکراسی حاکم کرد؛ در دوران گذار،
گریزی از دخالتهای مصلحانه نیست.
مهمانکشی در شب تحلیف،
نشانگر ترس و خشم جنایتکارترین تروریستِ
جهان از بروز نشانههای وحدت ملی در ایران است.
راهی جز پاسخ سخت و کوبنده وجود ندارد،
تا حیثیت ملی بیش از این خدشهدار نشود.
#اسماعيل_هنية
کسانی که به فرایند انتصابات فردمحور، حلقهای و
پنهانی عادت کردهاند، حق دارند نتوانند یک فرایند
راهبری مشارکتی، نخبگانی و شفاف را درک کنند!
#شورای_راهبری
حالا و پس از نجات ایران،
ما حاميان مسعود #پزشکیان،
اولین منتقدان او خواهیم بود!
او پاداش شرافت و صداقتش را گرفت و حالا باید با جسارت و کارآمدی آن را امتداد دهد.
عهد ما با او تا آنجا پابرجاست که از حق و عدالت دم بزند و برای تحقق آن تلاش کند.
#برای_ایران