کنترلپذیری: عیب بقیه رو دیدن حس «من بهترم» میده، حتی اگه واقعیت نداشته باشه.
عادت مقایسه: مقایسه بیرونی راحته، مواجهه با خود سخت.
نتیجه: سو رفتار بعضیا ممکنه ناشی از رفتار خودمون باشه که به چشم ما نیومده.
چرا ما همیشه ایرادات بقیه رو بیشتر از ایرادات خودمون میبینیم؟
نقطه کور خودآگاهی: ما نیتهامون رو میدونیم، ولی بقیه فقط رفتارمون رو میبینن؛ برای خودمون توجیهه، برای بقیه قضاوت.
محافظت از عزتنفس: دیدن ایراد خودمون دردناکه، پس ذهن ناخودآگاه ایراد رو هل میده سمت دیگران.👇