bu yüzden hep hassas oldum belki daha agresif oldum ama her zaman sizi/bizi/kız kardeşlerimizi düşündüğümdendi öfkem. aynı hassasiyeti beklemedim mi bekledim ama ben bu konuda sanıyorum ki yeterince şanslı olamadım.
bir şeyleri geç de olsa öğrendim. hiçbir zaman benim suçum olmadı. ya da ben hiçbir zaman bunu hak edecek biri olmadım, kimse böyle şeyleri hak etmez. keşke o gece orada ölseydim dediğim bile çok oldu ama iyi ki buradayım. birilerine yardım edebilmek istedim her zaman.
olaydan bu yana düzenli olarak antidepresan ve antipsikotik kullanıp hâlâ daha geçmeyen kabuslarla yaşıyorum. ve olaydan sonra bir yıl boyunca cinsel hastalık ile hamilelik riskine karşı her ay ağlaya ağlaya kan verdim. fakat artık bunu konuşmaktan çekinmiyorum,