İnsanlara hakettiği gibi davranmaya başladığınızda sen eskiden böyle değildin olursunuz. Değildim tabi aq neden böyle olduğumu da konuşmak ister misin?
Hayat bazen öyle dönemler çıkarıyor ki karşına; kim olduğunla değil, ne kadar dayanabileceğinle ilgilenmeye başlıyorsun. Sonra herkes seni güçlü sanıyor. Oysa sadece yorulmaya vaktin olmuyor.
Hayatta her sorumluluğu tek başına göğüsleyen insanların omuzlarında anlatamadıkları ağır yükler var.O dik duruşların arkasındaki yorgunluğu fark edip,omuzlarındaki ağırlığı artırmak yerine her adımda sessizce ve sadakatle yanlarında durabilmek en güzel sevgidir.
Bazen hayatın bana sunduğu seçeneklerin hepsi yanlışmış gibi hissediyorum, ama yine de birini seçmek zorundayım. Bu yetişkinlik dedikleri şey gerçekten bu kadar sıkıcı mı?