06 J 1744 plakalı minibüse bindim. Ne kadar dedim. 55 TL dedi. Bozuk 55 çıkmadı 200 lira uzatacaktım.
- Ver o bozuklukları, bu yaşa kadar bir şey sahibi olamadım bu saatten sonra mı olacağım dedi.
Verdim. Sonra lisenin orada öğrenciler bindi. Öğrencilerin kiminden 5 eksik aldı kiminden 10 eksik kaldı kimden tam aldı.
Yola çıkmaya çalışan bir transportera yol verdi.
Sonra bir arkadaşı bindi Erdoğan abi ne yapıyorsun dedi güldü böyle. Erdoğan abiden para da almadı Erdoğan abi eski minibüsçüymüş.
Dikmen kavşağında başka bir minibüsle denk geldik. O minibüs bekleyen birkaç yolcuya kapı açtı. Ama yolculardan bir iki tanesi bizim olduğumuz minibüse doğru yürüdüler.
Kapıyı açmadı. Eliyle o minibüs işaret etti.
Erdoğan abi dedi ki niye almadın?
Adam dedi kapıyı açtı bizim minibüste dolu sayılır onunki boş dedi o alsın dedi bize yakışmaz dedi.
Erdoğan abi ile başladılar minibüsçülük konuşmaya Erdoğan abi: yenilerin ellerinde bir telefon insanların yüzüne bile bakmıyorlar dedi.
Bizim şoför abi dedi ki ben hayatta yolda telefonu elime almam. Hakikaten bir düşündüm yol boyunca telefon eline bir kere bile almadı.
İnerken adını sordum, Ahmetmiş... Teşekkür ederim Ahmet abi dedim elini sıktım.
Muhtemelen o benden az para aldığı için teşekkür ettiğimi falan sandı ama ben adamlığı için teşekkür ettim.