همه كسب و كارها زمانى توسعه پيدا مىكنند كه مدير ارشد اون سازمان روى خودشناسى خودش كارِ متمركزِ چند ساله بكنه و هر يك گره درونى كه باز ميشه، يه گره بيرونى در سازمان باز ميشه.
اين در مورد فقط كسب و كارها نيست.
٢ بار بخون.
كاش به مسافر خانهاى مىرفتم.
رختخوابى تميز كاش برايم آماده مىكردند.
همه چيز را، حتى نامم را
كاش فراموش مىكردم
و به خواب مىرفتم.
و همه چيز را فراموش مىكردم.
ما تو فارسی میگیم نا امیدی.
اما عربی چند مدل نا امیدی داره.
مثلا یکیش «یأس» که معنيش رو مىدونيم.
اما یه کلمه برای نا امیدی داره كه بهش میگن «خِذلان».
يعنى: نا امیدی ناشی از رها شدن به وقت نیاز.
يا ترک یاریِ کسی که انتظار یاری دارد.
يا رها شدن زمانی که هیچ پشت و پناهی نداری.
@hadinik سوالم اينه گزينه ي سونى به دليل بالا بودن قيمت توي ليست انتخابيتون نيست ؟
چون سونى بهترينه و الجي رو ميذاره توي جيبش.
البته كه با پول يه ميان رده ي سونى ميتوانيد يه الجي خيلي خوب بخريد.
شايد قشنگ اينجورى باشه موقع خداحافظى حرف بزنى، در آغوش بگيرى، لمس كنى، نگفته ها رو بگى و...
اما شايد بهترين كار، يا شايد كارِ از روى اجبار اين باشه كه تصميم بگيرى ديگه نبينيش، حتى واسه خداحافظى، كه نه در آغوش بگيرى نه لمس كنى نه چيزى رو بگى حتى به قيمت حبس اون حرفا توى قلبت.
@solitudedays@sh8moalleman7 ضمن اينكه شما به نظرم كاربرد لايك رو هم نمي دونيد، وقتي با من هم نظر نيستيد، نبايد من رو لايك كنيد.
اما لايك ميكنيد.
مشكل دقيقا اينجاست.
@solitudedays@sh8moalleman7 بخث اين نيست كه كسى رو كنار بذاري، بحث اينه كه تو نگاهت به اون آدم از دايره ي رفيق خارج ميشه و ميره در دايره ي دوست.
كسى كه از يه لايك ساده ميگذره، هيچ هزينه اي هم براش نداره و باعث دلگرمي و ايجاد انگيزه ي تو واسه ادامه دادن ميشه اما نميكنه اين كار رو، يعني توي قلبش يه خبراييه.