فعلا تا اینجا پیش رفته. اگه تا فردا از طعم و بافت سسش کاملا راضی بشیم، فردا و پسفردا شب به عنوان آیتم آخر هفته به منوی زی پیتزا اضافه میشه.
راهنمایی: راسته گوساله، زردآلو، پسته
حالا درسته خیلی تخمی بود که چند سال هر هفته با اتوبوس مسیر تهران به زنجان رو برم و بیام، ولی بعد از سال اول به یه تجربه عرفانی تبدیل شد که بعید میدونم دیگه تکرار بشه؛ مثل خیلی چیزای دیگه.
به نظرم آدم تا وقتی در حوزهی نظری ویرجینه تجربههای عملی براش بهتر کار میکنه. بعد از جوریدن جهان تو کلهش و کتابا، دیگه وسوسهی سفر و دیدن و زیست متفاوت کم میشه.
باهوش بودن واقعا جذابه و به نظرم سریعترین راه تشخیصش شکل شوخی کردن آدمهاست. مثلا تو یه گروهی، فامیلی یکی «رهرو» بود؛ شوخی اون جمع با خانم رهرو این بود که: «رهرو فقط مستقیم!»؛ بدون توهین، تکرارینشونده، انعطافپذیر در موقعیت.
شخصیت اون خانم و جمع و باقی لایهها هم متناسب بود.
ما برای زی پیتزا از اولش هم دیزاینر و طرح و کپی نداشتیم؛ همه چیش رو خودمون چیدیم و ساختیم. برای اینستاگرامش هم ادمین و قالب نداریم؛ بسته به حالمون یه چیزی میذاریم.
پلی لیستش هم انگار برای گوش دادن خودمون چیده شده.
استوری امروز رو خیلی دوست داشتم، اینجا هم میذارمش: