Amphika

@Amphika456

เมนหลักลิซ่านะคะ ไม่ชอบดราม่า เน้นรี เอ็นดูสามสาว BP/BTS/Got7 สรุปไม่เกลียดวงไหนเลย

Joined November 2021

661 Following

212 Followers

30.7K Posts

Amphika456 retweeted

ม้าเฉียว ดูหุ้น The Future

@machao_stock

5 days ago

🐟💔 “ป้าครับ…ขอน้ำแกงเยอะ ๆ ได้ไหม ผมจะเอาข้าวกล่องนี้ไปแบ่งกินกันสามคน” แม่ค้าข้าวแกงวัย 60 ถูกกล่าวหาว่าลำเอียง เพราะตักข้าวให้เด็กชายคนหนึ่งมากกว่าลูกค้าคนอื่นทุกวัน… แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ข้าวกล่องละ 30 บาทนั้น กำลังช่วยประทังชีวิตครอบครัวชาวประมงที่แทบไม่มีข้าวกิน และไม่มีใครคาดคิดว่า วันหนึ่งป้าจะยอมขายทองที่สามีผู้ล่วงลับทิ้งไว้ให้ เพื่อช่วยครอบครัวเด็กชายคนนี้ จนกระทั่ง 15 ปีต่อมา มีชายหนุ่มสองคนกลับมาหาป้า พร้อมกล่องกำมะหยี่สีแดงหนึ่งใบ… ━━━━━━━━━━━━━━ 🍚 ข้าว 30 บาท ทำไมได้มากกว่าคนอื่น? “ป้าสมใจ! ทำไมไอ้กล้าซื้อข้าว 30 บาท แต่ได้กับข้าวเต็มกล่องทุกวัน!” เสียงลูกค้าดังขึ้นในร้านข้าวแกงเล็ก ๆ ริมท่าเรือประมงแห่งหนึ่งทางภาคใต้ ป้าสมใจ อายุ 60 ปี ขายข้าวแกงให้ชาวประมงมานานกว่า 30 ปี ใครมาซื้อข้าว 30 บาท ก็ได้ข้าวหนึ่งกล่อง กับข้าวหนึ่งอย่าง แต่มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ “กล้า” อายุ 12 ปี ทุกครั้งที่มาซื้อข้าว ป้าสมใจจะตักข้าวให้พูนกล่อง เพิ่มไข่ต้มอีกฟอง บางวันก็แถมปลาทูทอด บางวันถึงกับใส่ข้าวให้อีกกล่อง! จนลูกค้าคนอื่นเริ่มไม่พอใจ “ป้า! แบบนี้มันสองมาตรฐานชัด ๆ” ป้าสมใจหัวเราะ “เออ! ข้าลำเอียงจริง แต่ข้ามีเหตุผลของข้า!” ━━━━━━━━━━━━━━ 🐟 เด็กชายที่ไม่เคยกินข้าวต่อหน้าป้า ทุกเช้า กล้าจะเดินมาที่ร้านพร้อมธนบัตรยับ ๆ 30 บาท “ป้าครับ เอาข้าวราดแกงกล่องหนึ่งครับ” “วันนี้เอาแกงส้มปลาหรือพะโล้ดีลูก” “อะไรก็ได้ครับป้า ขอที่มีน้ำเยอะหน่อย” ป้าสมใจเริ่มสงสัย ทำไมเด็กคนนี้ชอบขอน้ำแกงเยอะ ๆ? จนวันหนึ่งเธอเห็นกล้าเดินไปที่ท่าเรือ เด็กชายเปิดกล่องข้าว แบ่งข้าวออกเป็นสามส่วน ตักน้ำแกงราดให้ทั่ว แล้วห่อแยกใส่ถุงพลาสติกสามถุง ป้าสมใจมองตาม “ไอ้หนูมันเอาข้าวไปให้ใครกินวะ?” ━━━━━━━━━━━━━━ 🌊 ความลับของเรือประมงลำเก่า วันหนึ่งฝนตกหนัก เรือประมงหลายลำกลับเข้าฝั่งช้ากว่าปกติ ป้าสมใจเห็นกล้านั่งอยู่ปลายสะพานไม้ กอดกล่องข้าวไว้แน่น “กล้า! ฝนตกขนาดนี้ ทำไมไม่กลับบ้าน!” “ผมรอพี่ครับ” “พี่เอ็งไปไหน” “ออกเรือครับ” “แล้วพ่อแม่ล่ะ” เด็กชายเงียบไป ก่อนตอบเบา ๆ “แม่เสียแล้วครับ พ่อก็ไม่กลับมาหลายปีแล้ว” ป้าสมใจนั่งลงข้าง ๆ กล้าเล่าว่าเขามีพี่ชายชื่อ “เอก” อายุ 19 ปี และน้องสาวชื่อ “น้ำ” อายุ 9 ขวบ พี่เอกต้องเลิกเรียนกลางคันเพื่อออกเรือประมง หาเงินเลี้ยงน้องสองคน บางวันออกทะเลตั้งแต่ตีสาม บางวันกลับเกือบเที่ยงคืน บางเที่ยวจับปลาได้น้อย ขายปลาแล้วหักค่าน้ำมัน ค่าอวน และค่าเรือ แทบไม่เหลือเงิน “แล้วพี่เอ็งกินข้าวอะไรบนเรือ” กล้าก้มหน้า “พี่บอกว่ากินแล้วครับ” “แล้วเอ็งเชื่อไหม” เด็กชายส่ายหน้า “ไม่ครับ…” “ผมเคยเห็นพี่เอาข้าวให้ผมกับน้องกิน แล้วตัวเองกินข้าวคลุกน้ำปลา” ป้าสมใจนิ่งไป กล้าพูดต่อ “ผมเลยเอาข้าวที่ป้าให้มาแบ่งสามถุง” “ถุงหนึ่งของผม ถุงหนึ่งของน้อง” “อีกถุงผมเก็บไว้ให้พี่ตอนกลับจากทะเลครับ” เด็กชายก้มมองกล่องข้าวในมือ “พี่ออกเรือเหนื่อยกว่าผม แต่พี่ชอบบอกว่าไม่หิว…” “ผมไม่อยากให้พี่ต้องอดข้าวอีกแล้วครับ” ป้าสมใจหันหน้าหนี น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว ━━━━━━━━━━━━━━ 💰 ทองคำหนึ่งสลึง กับเรือประมงหนึ่งลำ หลายวันต่อมา ป้าสมใจเห็นพี่เอกกำลังนั่งซ่อมอวนขาดอยู่ใต้ต้นมะพร้าว “เอก! เรือเอ็งเป็นยังไงบ้าง” “เครื่องมันเสียครับป้า” “แล้วทำไมไม่ซ่อม” “ไม่มีเงินครับ” “ต้องใช้เท่าไหร่” “หลายพันอยู่ครับ” ป้าสมใจเดินกลับบ้าน เปิดตู้ไม้เก่า ๆ หยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกมา ข้างในมีสร้อยทองเส้นเล็ก ๆ หนักหนึ่งสลึง ที่สามีผู้ล่วงลับเคยซื้อให้ เธอลูบมันเบา ๆ ก่อนหันไปมองรูปสามีที่ตั้งอยู่บนหิ้ง “ตาเอ๊ย…ทองเส้นนี้เอ็งซื้อให้ข้าตอนเรายังหนุ่มสาว” “ข้าเก็บมันไว้ตั้งหลายสิบปี” “แต่วันนี้ข้าว่ามันน่าจะมีประโยชน์มากกว่านอนอยู่ในตู้” วันรุ่งขึ้น ป้าสมใจนำทองไปขาย แล้วนำเงินส่วนหนึ่งไปช่วยค่าอะไหล่ซ่อมเครื่องเรือ พร้อมให้ช่างตรวจสภาพเรือก่อนออกทะเล เมื่อเอกทราบเรื่อง เขารีบมาหาป้า “ป้า! ผมรับไม่ได้หรอกครับ นั่นมันทองของป้า!” ป้าสมใจยิ้ม “เอ็งรู้ไหมว่าทองมันมีค่าเพราะอะไร” “เพราะมันแพงไงครับ” ป้าสมใจหัวเราะลั่น “เออ! เอ็งก็พูดถูก!” “แต่สำหรับข้า ทองที่เก็บอยู่ในตู้มันเลี้ยงใครไม่ได้” “ถ้ามันช่วยให้เรือเอ็งออกไปหาปลาได้อย่างปลอดภัย ช่วยให้น้องเอ็งมีข้าวกิน มีเงินเรียนหนังสือ…” “ข้าว่าทองเส้นนี้มันทำหน้าที่ของมันคุ้มแล้ว!” เอกน้ำตาไหล “แล้วถ้าผมหาเงินมาคืนป้าไม่ได้ล่ะครับ” ป้าสมใจตบไหล่เขา “ไม่ต้องคืนข้าเป็นเงินก็ได้” “วันไหนเรือเอ็งจับปลาได้เยอะ แล้วเห็นบ้านไหนไม่มีข้าวกิน…” “เอ็งก็เอาปลาไปแบ่งเขาบ้าง” ━━━━━━━━━━━━━━ 🚤 เรือลำหนึ่ง เปลี่ยนทั้งหมู่บ้าน หลังจากนั้น เอกกลับไปออกเรือได้อีกครั้ง เขาทำงานหนัก เก็บเงินทีละน้อย เมื่อมีปลามากกว่าที่ต้องใช้ เขาจะนำมาแบ่งให้ป้าสมใจ แต่ป้าไม่ยอมเก็บไว้คนเดียว เธอเอาปลามาทำข้าวแกงแจกเด็ก ๆ ที่ขาดแคลน ชาวประมงลำอื่นเห็นเข้าก็เริ่มช่วยกัน ลำหนึ่งแบ่งปลาทู ลำหนึ่งแบ่งปลาหมึก อีกลำแบ่งกุ้ง แม่ค้าในตลาดช่วยกันบริจาคข้าวสาร ผัก และไข่ไก่ จนเกิดเป็นครัวเล็ก ๆ ชื่อว่า ❤️ “ครัวเรือปันอิ่ม” มีป้ายติดอยู่หน้าร้านว่า “ใครหิว มากินได้ ใครมี แบ่งกัน” ไม่มีใครต้องแสดงบัตรคนจน ไม่มีใครต้องเล่าความทุกข์ของตัวเอง และไม่มีใครต้องก้มหน้ารับอาหารด้วยความอับอาย ━━━━━━━━━━━━━━ ⏳ สิบห้าปีต่อมา… ป้าสมใจเลิกขายข้าวแกงแล้ว วันหนึ่งมีรถกระบะขับมาจอดหน้าบ้าน ชายหนุ่มสองคนเดินลงมา “ป้าครับ จำผมได้ไหม” ป้าสมใจเพ่งมอง “ไอ้กล้า!” เด็กชายตัวผอมในวันนั้น กลายเป็นชายหนุ่มทำงานเป็นช่างเครื่องเรือ ส่วนพี่เอกมีเรือประมงเป็นของตัวเองแล้ว เอกยื่นกล่องกำมะหยี่สีแดงให้ป้า ข้างในเป็นสร้อยทองเส้นใหม่ “ป้าครับ ผมเอาทองมาคืน” ป้าสมใจมองสร้อยทอง “เอ็งจะซื้อให้ข้าทำไมวะ เสียดายเงิน!” เอกยิ้มทั้งน้ำตา “เมื่อก่อนป้าเอาทองไปเปลี่ยนเป็นเงินซ่อมเรือให้ผม” “วันนี้ผมเอาเงินที่หามาจากทะเล มาเปลี่ยนกลับเป็นทองให้ป้า” “แต่ผมรู้ครับ…ว่าผมไม่มีวันคืนสิ่งที่ป้าให้ได้หมด” ป้าสมใจถาม “ทำไมล่ะ” เอกตอบว่า “เพราะป้าไม่ได้ให้แค่เงิน” “ป้าให้โอกาสผมได้เลี้ยงน้องจนโต” “และทำให้ผมรู้ว่า โลกนี้ยังมีคนใจดีอยู่จริง ๆ” ป้าสมใจน้ำตาไหล เธอกอดชายหนุ่มทั้งสองแน่น ก่อนพูดติดตลกว่า “เออ! คราวนี้ข้าจะเก็บทองไว้ให้ดี” “ทองแพงขนาดนี้ ขืนเอาไปซ่อมเรืออีก ข้าคงหมดตัวพอดี!” 🤣 ทั้งสามคนหัวเราะทั้งน้ำตา ━━━━━━━━━━━━━━ 👑 ข้อคิดจากทองคำและเรือประมง ทองคำมีราคาเปลี่ยนแปลงทุกวัน วันนี้ขึ้น พรุ่งนี้ลง ไม่มีใครรู้แน่ว่าราคาจะไปถึงไหน เรือประมงก็เหมือนชีวิตคน บางวันออกเรือไปเจอฝูงปลา บางวันออกไปทั้งคืน กลับมาแทบมือเปล่า แต่สิ่งที่สำคัญไม่ใช่แค่เราหาทองได้กี่บาท หรือจับปลาได้กี่กิโลกรัม มันคือวันที่เรามีกำลังพอจะช่วยให้ใครอีกคนผ่านพายุชีวิตไปได้ เพราะบางครั้ง… ทองหนึ่งสลึง อาจมีค่ามากกว่าทองสิบบาท ถ้ามันถูกใช้ในวันที่ใครบางคนกำลังจะหมดหนทาง และเรือหนึ่งลำ อาจไม่ได้พาแค่ชาวประมงออกทะเล แต่มันกำลังแบกความหวังของทั้งครอบครัวเอาไว้ด้วย 💛 “ทองมีค่าเพราะคนยอมจ่าย แต่คนมีค่าเพราะสิ่งดี ๆ ที่เขาทำให้กัน” #ทองคำ #เรือประมง #เรื่องเล่าชีวิต #AtlasKingMidas

machao_stock's tweet photo. 🐟💔 “ป้าครับ…ขอน้ำแกงเยอะ ๆ ได้ไหม ผมจะเอาข้าวกล่องนี้ไปแบ่งกินกันสามคน”
แม่ค้าข้าวแกงวัย 60 ถูกกล่าวหาว่าลำเอียง เพราะตักข้าวให้เด็กชายคนหนึ่งมากกว่าลูกค้าคนอื่นทุกวัน…
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ข้าวกล่องละ 30 บาทนั้น กำลังช่วยประทังชีวิตครอบครัวชาวประมงที่แทบไม่มีข้าวกิน
และไม่มีใครคาดคิดว่า วันหนึ่งป้าจะยอมขายทองที่สามีผู้ล่วงลับทิ้งไว้ให้ เพื่อช่วยครอบครัวเด็กชายคนนี้
จนกระทั่ง 15 ปีต่อมา มีชายหนุ่มสองคนกลับมาหาป้า พร้อมกล่องกำมะหยี่สีแดงหนึ่งใบ…
━━━━━━━━━━━━━━
🍚 ข้าว 30 บาท ทำไมได้มากกว่าคนอื่น?
“ป้าสมใจ! ทำไมไอ้กล้าซื้อข้าว 30 บาท แต่ได้กับข้าวเต็มกล่องทุกวัน!”
เสียงลูกค้าดังขึ้นในร้านข้าวแกงเล็ก ๆ ริมท่าเรือประมงแห่งหนึ่งทางภาคใต้
ป้าสมใจ อายุ 60 ปี ขายข้าวแกงให้ชาวประมงมานานกว่า 30 ปี
ใครมาซื้อข้าว 30 บาท ก็ได้ข้าวหนึ่งกล่อง กับข้าวหนึ่งอย่าง
แต่มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ “กล้า” อายุ 12 ปี
ทุกครั้งที่มาซื้อข้าว ป้าสมใจจะตักข้าวให้พูนกล่อง
เพิ่มไข่ต้มอีกฟอง
บางวันก็แถมปลาทูทอด
บางวันถึงกับใส่ข้าวให้อีกกล่อง!
จนลูกค้าคนอื่นเริ่มไม่พอใจ
“ป้า! แบบนี้มันสองมาตรฐานชัด ๆ”
ป้าสมใจหัวเราะ
“เออ! ข้าลำเอียงจริง แต่ข้ามีเหตุผลของข้า!”
━━━━━━━━━━━━━━
🐟 เด็กชายที่ไม่เคยกินข้าวต่อหน้าป้า
ทุกเช้า กล้าจะเดินมาที่ร้านพร้อมธนบัตรยับ ๆ 30 บาท
“ป้าครับ เอาข้าวราดแกงกล่องหนึ่งครับ”
“วันนี้เอาแกงส้มปลาหรือพะโล้ดีลูก”
“อะไรก็ได้ครับป้า ขอที่มีน้ำเยอะหน่อย”
ป้าสมใจเริ่มสงสัย
ทำไมเด็กคนนี้ชอบขอน้ำแกงเยอะ ๆ?
จนวันหนึ่งเธอเห็นกล้าเดินไปที่ท่าเรือ
เด็กชายเปิดกล่องข้าว
แบ่งข้าวออกเป็นสามส่วน
ตักน้ำแกงราดให้ทั่ว
แล้วห่อแยกใส่ถุงพลาสติกสามถุง
ป้าสมใจมองตาม
“ไอ้หนูมันเอาข้าวไปให้ใครกินวะ?”
━━━━━━━━━━━━━━
🌊 ความลับของเรือประมงลำเก่า
วันหนึ่งฝนตกหนัก เรือประมงหลายลำกลับเข้าฝั่งช้ากว่าปกติ
ป้าสมใจเห็นกล้านั่งอยู่ปลายสะพานไม้
กอดกล่องข้าวไว้แน่น
“กล้า! ฝนตกขนาดนี้ ทำไมไม่กลับบ้าน!”
“ผมรอพี่ครับ”
“พี่เอ็งไปไหน”
“ออกเรือครับ”
“แล้วพ่อแม่ล่ะ”
เด็กชายเงียบไป
ก่อนตอบเบา ๆ
“แม่เสียแล้วครับ พ่อก็ไม่กลับมาหลายปีแล้ว”
ป้าสมใจนั่งลงข้าง ๆ
กล้าเล่าว่าเขามีพี่ชายชื่อ “เอก” อายุ 19 ปี และน้องสาวชื่อ “น้ำ” อายุ 9 ขวบ
พี่เอกต้องเลิกเรียนกลางคันเพื่อออกเรือประมง หาเงินเลี้ยงน้องสองคน
บางวันออกทะเลตั้งแต่ตีสาม
บางวันกลับเกือบเที่ยงคืน
บางเที่ยวจับปลาได้น้อย ขายปลาแล้วหักค่าน้ำมัน ค่าอวน และค่าเรือ แทบไม่เหลือเงิน
“แล้วพี่เอ็งกินข้าวอะไรบนเรือ”
กล้าก้มหน้า
“พี่บอกว่ากินแล้วครับ”
“แล้วเอ็งเชื่อไหม”
เด็กชายส่ายหน้า
“ไม่ครับ…”
“ผมเคยเห็นพี่เอาข้าวให้ผมกับน้องกิน แล้วตัวเองกินข้าวคลุกน้ำปลา”
ป้าสมใจนิ่งไป
กล้าพูดต่อ
“ผมเลยเอาข้าวที่ป้าให้มาแบ่งสามถุง”
“ถุงหนึ่งของผม ถุงหนึ่งของน้อง”
“อีกถุงผมเก็บไว้ให้พี่ตอนกลับจากทะเลครับ”
เด็กชายก้มมองกล่องข้าวในมือ
“พี่ออกเรือเหนื่อยกว่าผม แต่พี่ชอบบอกว่าไม่หิว…”
“ผมไม่อยากให้พี่ต้องอดข้าวอีกแล้วครับ”
ป้าสมใจหันหน้าหนี
น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว
━━━━━━━━━━━━━━
💰 ทองคำหนึ่งสลึง กับเรือประมงหนึ่งลำ
หลายวันต่อมา ป้าสมใจเห็นพี่เอกกำลังนั่งซ่อมอวนขาดอยู่ใต้ต้นมะพร้าว
“เอก! เรือเอ็งเป็นยังไงบ้าง”
“เครื่องมันเสียครับป้า”
“แล้วทำไมไม่ซ่อม”
“ไม่มีเงินครับ”
“ต้องใช้เท่าไหร่”
“หลายพันอยู่ครับ”
ป้าสมใจเดินกลับบ้าน
เปิดตู้ไม้เก่า ๆ
หยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกมา
ข้างในมีสร้อยทองเส้นเล็ก ๆ หนักหนึ่งสลึง ที่สามีผู้ล่วงลับเคยซื้อให้
เธอลูบมันเบา ๆ
ก่อนหันไปมองรูปสามีที่ตั้งอยู่บนหิ้ง
“ตาเอ๊ย…ทองเส้นนี้เอ็งซื้อให้ข้าตอนเรายังหนุ่มสาว”
“ข้าเก็บมันไว้ตั้งหลายสิบปี”
“แต่วันนี้ข้าว่ามันน่าจะมีประโยชน์มากกว่านอนอยู่ในตู้”
วันรุ่งขึ้น ป้าสมใจนำทองไปขาย
แล้วนำเงินส่วนหนึ่งไปช่วยค่าอะไหล่ซ่อมเครื่องเรือ พร้อมให้ช่างตรวจสภาพเรือก่อนออกทะเล
เมื่อเอกทราบเรื่อง เขารีบมาหาป้า
“ป้า! ผมรับไม่ได้หรอกครับ นั่นมันทองของป้า!”
ป้าสมใจยิ้ม
“เอ็งรู้ไหมว่าทองมันมีค่าเพราะอะไร”
“เพราะมันแพงไงครับ”
ป้าสมใจหัวเราะลั่น
“เออ! เอ็งก็พูดถูก!”
“แต่สำหรับข้า ทองที่เก็บอยู่ในตู้มันเลี้ยงใครไม่ได้”
“ถ้ามันช่วยให้เรือเอ็งออกไปหาปลาได้อย่างปลอดภัย ช่วยให้น้องเอ็งมีข้าวกิน มีเงินเรียนหนังสือ…”
“ข้าว่าทองเส้นนี้มันทำหน้าที่ของมันคุ้มแล้ว!”
เอกน้ำตาไหล
“แล้วถ้าผมหาเงินมาคืนป้าไม่ได้ล่ะครับ”
ป้าสมใจตบไหล่เขา
“ไม่ต้องคืนข้าเป็นเงินก็ได้”
“วันไหนเรือเอ็งจับปลาได้เยอะ แล้วเห็นบ้านไหนไม่มีข้าวกิน…”
“เอ็งก็เอาปลาไปแบ่งเขาบ้าง”
━━━━━━━━━━━━━━
🚤 เรือลำหนึ่ง เปลี่ยนทั้งหมู่บ้าน
หลังจากนั้น เอกกลับไปออกเรือได้อีกครั้ง
เขาทำงานหนัก เก็บเงินทีละน้อย
เมื่อมีปลามากกว่าที่ต้องใช้ เขาจะนำมาแบ่งให้ป้าสมใจ
แต่ป้าไม่ยอมเก็บไว้คนเดียว
เธอเอาปลามาทำข้าวแกงแจกเด็ก ๆ ที่ขาดแคลน
ชาวประมงลำอื่นเห็นเข้าก็เริ่มช่วยกัน
ลำหนึ่งแบ่งปลาทู
ลำหนึ่งแบ่งปลาหมึก
อีกลำแบ่งกุ้ง
แม่ค้าในตลาดช่วยกันบริจาคข้าวสาร ผัก และไข่ไก่
จนเกิดเป็นครัวเล็ก ๆ ชื่อว่า
❤️ “ครัวเรือปันอิ่ม”
มีป้ายติดอยู่หน้าร้านว่า
“ใครหิว มากินได้ ใครมี แบ่งกัน”
ไม่มีใครต้องแสดงบัตรคนจน
ไม่มีใครต้องเล่าความทุกข์ของตัวเอง
และไม่มีใครต้องก้มหน้ารับอาหารด้วยความอับอาย
━━━━━━━━━━━━━━
⏳ สิบห้าปีต่อมา…
ป้าสมใจเลิกขายข้าวแกงแล้ว
วันหนึ่งมีรถกระบะขับมาจอดหน้าบ้าน
ชายหนุ่มสองคนเดินลงมา
“ป้าครับ จำผมได้ไหม”
ป้าสมใจเพ่งมอง
“ไอ้กล้า!”
เด็กชายตัวผอมในวันนั้น กลายเป็นชายหนุ่มทำงานเป็นช่างเครื่องเรือ
ส่วนพี่เอกมีเรือประมงเป็นของตัวเองแล้ว
เอกยื่นกล่องกำมะหยี่สีแดงให้ป้า
ข้างในเป็นสร้อยทองเส้นใหม่
“ป้าครับ ผมเอาทองมาคืน”
ป้าสมใจมองสร้อยทอง
“เอ็งจะซื้อให้ข้าทำไมวะ เสียดายเงิน!”
เอกยิ้มทั้งน้ำตา
“เมื่อก่อนป้าเอาทองไปเปลี่ยนเป็นเงินซ่อมเรือให้ผม”
“วันนี้ผมเอาเงินที่หามาจากทะเล มาเปลี่ยนกลับเป็นทองให้ป้า”
“แต่ผมรู้ครับ…ว่าผมไม่มีวันคืนสิ่งที่ป้าให้ได้หมด”
ป้าสมใจถาม
“ทำไมล่ะ”
เอกตอบว่า
“เพราะป้าไม่ได้ให้แค่เงิน”
“ป้าให้โอกาสผมได้เลี้ยงน้องจนโต”
“และทำให้ผมรู้ว่า โลกนี้ยังมีคนใจดีอยู่จริง ๆ”
ป้าสมใจน้ำตาไหล
เธอกอดชายหนุ่มทั้งสองแน่น
ก่อนพูดติดตลกว่า
“เออ! คราวนี้ข้าจะเก็บทองไว้ให้ดี”
“ทองแพงขนาดนี้ ขืนเอาไปซ่อมเรืออีก ข้าคงหมดตัวพอดี!” 🤣
ทั้งสามคนหัวเราะทั้งน้ำตา
━━━━━━━━━━━━━━
👑 ข้อคิดจากทองคำและเรือประมง
ทองคำมีราคาเปลี่ยนแปลงทุกวัน
วันนี้ขึ้น พรุ่งนี้ลง ไม่มีใครรู้แน่ว่าราคาจะไปถึงไหน
เรือประมงก็เหมือนชีวิตคน
บางวันออกเรือไปเจอฝูงปลา
บางวันออกไปทั้งคืน กลับมาแทบมือเปล่า
แต่สิ่งที่สำคัญไม่ใช่แค่เราหาทองได้กี่บาท หรือจับปลาได้กี่กิโลกรัม
มันคือวันที่เรามีกำลังพอจะช่วยให้ใครอีกคนผ่านพายุชีวิตไปได้
เพราะบางครั้ง…
ทองหนึ่งสลึง อาจมีค่ามากกว่าทองสิบบาท
ถ้ามันถูกใช้ในวันที่ใครบางคนกำลังจะหมดหนทาง
และเรือหนึ่งลำ อาจไม่ได้พาแค่ชาวประมงออกทะเล
แต่มันกำลังแบกความหวังของทั้งครอบครัวเอาไว้ด้วย
💛 “ทองมีค่าเพราะคนยอมจ่าย แต่คนมีค่าเพราะสิ่งดี ๆ ที่เขาทำให้กัน”
#ทองคำ #เรือประมง #เรื่องเล่าชีวิต #AtlasKingMidas

120

16K

Amphika456 retweeted

LLOUD

@wearelloud

7 days ago

Tarantino OUT NOW 🎬 https://t.co/KM40RcBvzO #LISA #Tarantino #LISA_Tarantino #PRESSPLAY #LISA_PRESSPLAY

345

33K

19K

816

Amphika456 retweeted

ดอร่า แอคนางฟ้าพี่กระถางเบอร์สี่🪴🪽

@Doralovelisa

23 days ago

Queenมากกก หมุนตัวทักทายปชชรอบทิศ ยกมือไหว้และเต้นโชว์ไปหนึ่งสเตป คลิปนี้เป็นหนึ่งนาทีที่ยาวมากกกก ดูได้ถึงเช้าอะะ🫠🫠🫠 LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LVSS27 #LISAxLOUISVUITTON @wearelloud @LouisVuitton

121

46K

Amphika456 retweeted

LALICE UPDATES

@LaliceUpdates

23 days ago

🙏🏻🙏🏻🙏🏻 LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

17K

Who to follow

Lisa fan รักลิซ่า+ให้เกียรติความชอบของคนอื่น ไม่ทำร้ายความรู้สึกกันนะคะ

Bai🪷

@Pn137s

Lisa Only เล่น twitter เพราะตะยิดงับ #0327 💛💛💛

Amphika456 retweeted

alter ego

@idatelalisa

23 days ago

LISA HAS ARRIVED AT THE LOUIS VUITTON SHOW LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

739

41K

Amphika456 retweeted

💍Pinkpheak⁰³²⁷531717👰🏻‍♀️ @pinkcr77

23 days ago

So beautiful LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LVSS27 #LISAxLOUISVUITTON

114

Amphika456 retweeted

LISAxARM

@lisaxarm

23 days ago

ลิซ่ามาแล้ว ซีนใหญ่ ซีนนานสะใจมาก #LISA #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

168

110K

Amphika456 retweeted

ดอร่า แอคนางฟ้าพี่กระถางเบอร์สี่🪴🪽

@Doralovelisa

23 days ago

คุณหนูขาาาาา 😍 LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

725

418

Amphika456 retweeted

LISA INDIA

@TEAMLISAINDIA

23 days ago

La Diva on her way to @LouisVuitton LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

327

188

Amphika456 retweeted

ᴷ꼬이 ♡

@_K2IIDJY89N

23 days ago

สวยจนกูอึ้ง 😭🥵 LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

279

Amphika456 retweeted

LISA PERÚ

@LisaPeruBP

23 days ago

Lisa llegó al local donde se realizará el desfile! LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

Amphika456 retweeted

LISA INDIA

@TEAMLISAINDIA

23 days ago

Everyone's Princess y'all OMG 😍✨ LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton

216

112

Amphika456 retweeted

LILITEAM

@LILITEAMTH327

23 days ago

สวยเกินเรื่องเกินเบอร์มาก สวยแบบใจเจ็บ😭 LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton #LVSS27

966

10K

Amphika456 retweeted

crush⁹⁷⁸⁴ 🍎🌟🪽 @crushourliz

23 days ago

ลิซ่าสวมชุด Louis Vuitton Cruise 2027 ออกแบบโดย Nicolas Ghesquière สวยเหมือนหลุดจากนิยายยุโรปสมัยก่อน เลือกทรงผมเข้ากับชุด เบลนด์ไปทางเดียวกันเก่งมาก ความผมสั้นโรลๆ ตุ๊กตาเดินได้ชัดๆ 💟 LISA LOUIS VUITTON SS27 #LISAxLVSS27 #LISAxLouisVuitton