شما حق داشتی دلخور بشی، من هم یه سری چیزها هست که خیلی دوستشون دارم، یه مگنت دارم که تو بازار دست دوم فروش ها خریدمش، ۱۰ سال از این دو تا کشور عوض کردم، ۶ تا شهر تو چمدونم همیشه با خودم دارمش، یه بار همسر جان در یخچال رو باز کرد، حواسش نبود افتاد و شکست، کلی گریه کردم، طفلک کلی جستجو چسب مناسب پیدا مرد و برام درستش کرد. مهمان شما حریم خونتون شکسته و شما حق دارید دلخور باشید
@helloitsnarbela ۴ سال؟! حیف عمر و جوونی ات نیست؟ کار درستی کردی. اگه دوست دختر صمیمی داری ازش حمایت عاطفی بگیر یا روانشناس اگه سخت تر شد تحملش، ولی واقعا پای تصمیمت وایسا!
هر لحظه میشمارد، میپرسد هر نفس را
«نگْرفته خونت آیا دامان هیچکس را؟»
انداخت با سلاحش، خود را به جوخهی دار
سرباز بود و آن شب سر باز زد ز کشتار
آن موج بازمیگشت، یک تن نمانده غایب
تا جسم دختری را پس گیرد از اجانب
با نامِ مستعارش، سرداده بانگِ عصیان:
«من مفت جان ندادم، هرگز نمردم ارزان»
زنده نگاه دارش! گرچه به رغمِ پیکار
هم ریخت نوشدارو.. هم کشته شد پرستار
زنده نگاه دارش! بر شاخههای بیبرگ
او بر فراز تاریخ.. رفته فراتر از مرگ
نور حماسهاش را در دیدگان نگه دار
از «چشم» عقده دارند پس ماندههای قاجار
فرزانه وزیریتبار در یک پرفورمنس، ۵۰ روسری را یکی پس از دیگری بر سر گذاشت تا سنگینی حجاب اجباری را به تصویر بکشد.
با اضافه شدن هر روسری، چهره او بیشتر پنهان شد و بار سنگینتری بر سرش قرار گرفت؛ نمادی از فشارها و محدودیتهایی که بر زنان تحمیل میشود و حق انتخاب و حضور اجتماعی آنان را تحت تأثیر قرار میدهد.
در پایان اجرا، تماشاگران روسریها را یکییکی از سر او برداشتند؛ حرکتی نمادین از همبستگی برای رهایی از این فشارها و محدودیتها.
این پرفورمنس، سنگینی اجبارهایی را که زنان در زندگی روزمره با آن مواجهاند، به شکلی ملموس و قابل مشاهده به تصویر میکشد.