เราเพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น ADHD ตอนอายุ 25 😆
และมันเปลี่ยนชีวิตเราเลย
ตลอดชีวิตเราอยู่กับการเป็นคนที่ 'ฉลาดแต่ขี้เกียจ' 'ไม่มีความรับผิดชอบ' 'จัดการเวลาไม่ได้'
แน่นอนว่าวินัยเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิต
แต่เราก็เอาตัวรอดมาได้ตลอดด้วยการ one night miracle เหมือนกับทุกคน
แต่พอเข้าสู่โลกการทำงาน วิธีนั้นมันไม่เวิร์คอีกต่อไป บางอย่างมันต้องการมากกว่า one night เราเลยเริ่มยอมรับสิ่งที่ตัวเองเป็นมาตลอดชีวิตมามันเป็นปัญหาสักที และเราแค่อยากได้คำตอบว่ามันเกิดจากอะไรกันแน่ ไม่ว่าจะเป็น ADHD หรือไม่ ก็จะได้รู้ไว้ ถ้าไม่ใช่ก็หาทางรับมือแบบอื่น
พอเราไปหาหมอและได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น ADHD เราเลยได้รู้จักตัวเองมากขึ้น เลิกโทษตัวเองและรู้สักทีว่าจะรับมือกับมันยังไง
เราก็เหมือนทุก ๆ คนที่มีความฝัน/เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งเราเกือบล้มเลิกแล้วด้วยซ้ำเพราะคิดว่าคงไม่สามารถเปลี่ยนตัวเองให้เลิก 'ขี้เกียจ' ได้
But you know what, my brian works just fine it just need a little dopamine boost so เราแค่กินยา เราก็สามารถทำงานได้เหมือนคนอื่นแล้ว
มันเปลี่ยนโลกเราไปเลย เราเริ่มงานที่ยาก น่าเบื่อได้แบบไม่ต้องนั่งคิด นอนคิด เหมือนเมื่อก่อน แล้วเราตื่นเต้นมาก ๆ ว่าเราจะสามารถทำอะไรได้บ้างต่อไปนี้ เมื่อไม่มีข้อจำกัดเหมือนแต่ก่อนแล้ว
So don't give up on your dream, keep believing in yourself guys!!
*this is not medical advice*