یکبار برای همیشه:
شما در دو جا فقط باید از ه در هکسره استفاده کنید:
۱. برای ساختنِ معرفه: ماشینه رو ببین. (ماشینی که برا مخاطب هم شناختهشدهس.)
۲. وقتی جمله به است یا هست ختم میشه: در بازه.
هوا ابریه.
بقیهش میشه ( ِ ): اتاقِ خالی/ دوستِ خوب
@lonely_lobat چون خیلیا گفتن رحل بگیر، خواستم بگم به اون شیوه خیلی اذیت میشی. بعد از مدتی سرگیجه میگیری. ولی میتونی هم تکیه بدی، عسلی بذاری جلوت و کتابو به یه چیزی تکیه بدی.
@wwannder_r قبلترا بعدِ عروسی، چندتا از خانمای فامیل پشت در اتاق مینشستن تا دستمال خونی رو بگیرن. یعنی جدای از اینکه مردها چندان به معاشقه اهمیت نمیدادن، باید زود هم کارشونو انجام میدادن، دستمالو میفرستادن بیرون، تا اونا کل بکشن و بگن تموم.
هنوزم یه جاهایی همینه.
@loomalaoda همایی توی یکی از کتاباش حرفی با این مضمون زده بود: اگه وسط زبان فارسی واژههای یه زبون دیگه رو استفاده میکنید، یعنی هیچکدوم از دو زبونو بلد نیستین. (البته منظورش واژههایی بود که رایج نیستن، وگرنه یهسری واژهها به زبانهای دیگه کاملا جا افتاده.)
@Moeinooooo خیر. اگر قرار باشه این فیلمو به چیزی ربط بدیم، فضاش بیشتر شبیه قایقهای من و ناگهان درخته. سهتا هم از صفی یزدانیانه. فقط توی سومی، بازیگرا متفاوتن، اما نشانههای نوستالژیکش هموناست. حتی توی همهشون اسم عاشقها هم یکیه: فرهاد.
@likelessme@maybenikov خیر. شما هرجا دیدی معنی ادا کردن و بهجا آوردن میداد، با این (ز) نوشته میشه، ولی بقیه کلا با این (ذ) باید باشه، مثلا داری حرف میزنی، یکی میپره وسط حرفت. میکی: بذار حرفمو بزنم، یا میذاره میره. پس تاثیرگذار.
گذاردن: میگذارد-> میذاره-> تاثیر میذاره.