Leidt het agentschap Innoveren en Ondernemen @VLAIO_be. Supportert voor wie innoveert en onderneemt. Heeft een passie voor geschiedenis. Opinies zijn de mijne.
Zelfredzaamheid, creativiteit, kansen zien en grijpen, initiatief nemen, moed, doorzettingsvermogen …
Kortom, ondernemingszin, komt iedereen en overal van pas.
Als zelfstandige of als medewerker. In het beroepsleven en in het privéleven. Jong en oud. https://t.co/m95a7f9Qtu
Als de journalisten van @tijd even met @VLAIO_be hadden gebeld, dan hadden we ze kunnen leren dat van de 522 gesteunde door @VLAIO_be O&O-projecten in 2025, er 68% van KMO’s waren en 29% van startende bedrijven. “Kleine spelers vissen achter het net” is dus niet waar.
@IveMarx En ook: aanpassing van de regels, de procedures en de praktijk ivm omgevingsvergunningen, zodat die robuuster en meer rechtszeker worden. Ook dat is nodig, voor bedrijven, voor publieke bouwheren, en voor u en mij als we willen bouwen of verbouwen. Zie https://t.co/7WZFc4FMY6
@IveMarx Zeker. De productiviteit verhogen. En terecht, want de enige manier om onze welvaart op peil te houden als de vergrijzing toeslaat. Zie https://t.co/P7VHZPDafx
@boudewijnsteur Nog niet helemaal definitief, want het heeft nog geduurd tot 31 oktober 1995 voor de grenzen van de 29 enclaves in Baarle definitief vastgesteld werden. En dan waren er nog de grenscorrecties aan de Maas, waarover een grensverdrag werd getekend op 28 november 2016.
@peterdedecker In haar “actieprogramma inzake rechtzekere en robuuste vergunningen” is de Vlaamse regeringen de aanbevelingen van de Expertencommissie bijna helemaal gevolgd. Ook wat betreft het pleidooi voor een toekomstbestendige ruimtelijke planning. Zie https://t.co/nfXy8QaRlb
@peterdedecker Uiteraard is dat met goede bedoelingen gebeurd, namelijk vermijden dat op het betrokken bedrijventerrein andere activiteiten worden uitgevoerd dan wat de bedoeling is, namelijk “zeehavengebonden industrie en logistiek”. Maar daarvoor zijn er betere methoden dan een rigide RUP.
@peterdedecker Inderdaad. Te trekken les: niet langer in RUP’s exhaustief vastleggen welke economische activiteiten op een bepaald bedrijventerrein mogelijk zijn. En procedure om RUP’s aan te passen moet eenvoudiger en sneller verlopen.
@alainmoutonVL Het burgemeesterschap van de opvolger van Chirac, Jean Tiberi, dat eindigde met een gerechtelijke veroordeling wegens verkiezingsfraude (l’ affaire des faux électeurs) heeft ook niet echt geholpen…
@GeertBourgeois “While taxes may accomplish regulatory ends, it does not follow that the power to regulate includes the power to tax as a means of regulation.” Helder. https://t.co/jGFo5oQ7Ee
@WillemdePrater Ze was ook de schoondochter van paus Clemens VII (de vader van haar eerste echtgenoot) en de schoonkleindochter van paus Paulus III
(de grootvader van haar tweede echtgenoot).
Ik kan @PeterDeKeyzer hier helemaal volgen.
En ik voeg er aan toe: dit geldt ook voor ondernemingen en (overheids-) organisaties.
Businessplannen, roadmaps, meerjaren-strategieën die ervan uitgaan dat de omgeving waarin we opereren vast staat en gekend is, hebben hun tijd gehad.
Zijn we klaar voor het ondenkbare?
De geschiedenis speelt zich vandaag voor onze ogen af. Sinds de aanvang van het presidentschap van Donald Trump zitten we in Europa op een rollercoaster. Vandaag hebben we een Amerikaanse president die aast op het territorium van een bondgenoot. En die bereid is daarvoor het sterkste militaire genootschap ter wereld op te blazen. Wat het afgelopen jaar gebeurde, zou enkele jaren geleden als sciencefiction zijn afgedaan. Vandaag is het realiteit. Wie denkt te weten hoe dit exact afloopt, maakt zichzelf iets wijs. Vanaf dit punt is alles mogelijk.
We moeten ons schrap zetten voor nog grotere, en momenteel compleet ondenkbare, schokken. Die voorbereiden daarop staat haaks op onze nationale cultuur. We zijn kampioenen in het opzetten van comités, het schrijven van witboeken, visienota’s en actieplannen of het creëren van nieuwe overheidsagentschappen. Maar we zijn chronisch zwak in daadwerkelijke voorbereiding, in eenheid van commando en in snel en efficiënt beslissen. Dit maakt ons land heel kwetsbaar. De complexiteit van onze structuur vertraagt besluitvorming exponentieel. Ons gebrek aan daadkracht compenseren we met een constante stroom van nieuwe regels en een uitdijende administratie. Tijd om te investeren in schokbestendigheid.
Onze maatschappij is geoptimaliseerd voor groei en efficiëntie—'just in time'. Ze is nauwelijks gebouwd voor schokbestendigheid en redundantie—'just in case'. Wat als de elektriciteit uitvalt terwijl meerdere aanslagen plaatsvinden? Kunnen we elk ziekenhuis op een dag tijd 300 bedden laten opschalen? Wat is het plan als we een week zonder internet zitten? Vandaag hebben we een overschot aan regels maar een acuut tekort aan daadkracht. Over elk detail bestaan er regels, maar over bijna niets hebben we een ingeoefende strategie of plan.
Willen we onze welvaart beschermen? Dan moeten we massaal inzetten op weerbaarheid.. De hele samenleving voorbereiden op het onverwachte, het onwenselijke én op het ondenkbare. Defensie pakt dit vandaag al op, de rest van de maatschappij blijft achter. Denk aan grootschalige, realistische crisisoefeningen, een radicale opschaling van cyberveiligheid, het strategisch in kaart brengen van onze voedselvoorziening, het actief betrekken van burgers bij noodplannen en het lanceren van massale publiekscampagnes. Een bevolking die zelfredzaam is, panikeert minder snel en ontlast hulpdiensten en overheidsapparaat.
De absolute prioriteit vandaag is het opschalen van onze schokbestendigheid. De bevolking weerbaarder maken. Maar ook inzetten op echte en uitdagende crisisoefeningen – met de politieke top aan boord. Dit gaat niet over het aanwijzen van schuldigen na de onvermijdelijke fouten, maar over leren en ons voorbereiden. Blijven we kiezen we voor de comfortabele illusie van controle, of beginnen we ons echt voor te bereiden op het ondenkbare? De tijd van schok, woede en ontkenning is gedaan. De enige strategie die vandaag telt is “what if?”.
@IveMarx Wat je schrijft over UGent, was in dezelfde periode ook waar voor KU Leuven: Karel Dobbelaere, Herman Deleeck, Jef Van Langendonck, Lode Wils, … waren proffen met uitgesproken visies en markante persoonlijkheden. Een zegen voor de studenten.
@IveMarx Ja, dat is toch wat journalisten doen: rondbellen om te horen of iemand iets interessants te vertellen heeft bij de gebeurtenissen die het nieuws gehaald hebben, en dat dan opschrijven en in de krant zetten?
@VerschuereBram@dskarel “Executive aggrandizement” is aan de gang in veel landen van de wereld, maar niet bij ons. Niks wijst daarop. Het stuk probeert te doen geloven dat dit wel zo is, aan de hand van beweringen die niet waar zijn. Dus niet het beste commentaar dat @dskarel al geschreven heeft.
@VerschuereBram@dskarel En “Intussen is de Vlaamse administratie op het gênante af verknecht en gemuilkorfd.” Ik denk dat er weinig administraties zijn waar er meer vrijheid van spreken is, juridisch en feitelijk, dan de Vlaamse. Ik heb me in de nu 7 jaar als Vlaams ambtenaar nooit gemuilkorfd gevoeld.