Dit gedrag is dagelijkse kost op de azc's.
Laat je niet wijs maken dat het iets van nu is. En veroorzaakt wordt omdat de locatie te vol is.
Het is standaard asielzoekersgedrag.
Slaan, schelden, spugen, steken, gooien etc. Elke dag!
Op alle locaties. Ook op de zogenaamd rustige locaties komt dit voor.
De pers duikt er nu op en mag het laten zien omdat ze zo druk op de gemeentes willen zetten.
Help ons want Ter apel loopt over en mensen worden daardoor agressief is de boodschap.
Onzin, dit gedrag is normaal voor de gemiddelde asielzoeker.
Vandaar dat er op alle locaties veel incidenten zijn. Landelijk
BREAKING:
The EU is taking four of its own members to court.
Ireland. Spain. France. The Netherlands.
For refusing to adopt the EU's cybersecurity directive.
Financial penalties on the table.
Four sovereign nations decided the law wasn't right for them.
The EU's response wasn't negotiation.
It was litigation.
This is the pattern that keeps repeating.
Poland vetoes censorship laws. Pressure follows.
Countries resist MiCA timelines. Penalties threatened.
Now four nations refuse a cybersecurity directive. Court proceedings launched.
The EU doesn't ask twice.
It sues.
The same bloc telling the world it values democracy.
Is punishing member states for exercising it.
Toenmalig minister van Justitie Ferd Grapperhaus is tijdens de rel over zijn bruiloft op 22 augustus 2020 in Bloemendaal, waarbij hij en zijn gasten zich niet aan de coronamaatregelen hielden, bijgestaan door het hoofd van de inlichtingendienst NCTV, Pieter-Jaap Aalbersberg, en andere functionarissen van de NCTV en het ministerie van Justitie. Ook was er sprake van afstemming tussen het hulpteam van Grapperhaus met het NOS-journaal over de berichtgeving rond het schandaal. Dit blijkt uit vrijgekomen overheidsdocumenten gepubliceerd door onderzoeker @CeesCees72.
Lees verder: https://t.co/4K9tOTJYmt
ik heb dit al eerder bepleit: de #boeren moeten hetzelfde pad bewandelen als linkse activisten en de overheid voor de rechter dagen... Want het beleid van de overheid rammelt inhoudelijk aan alle kanten.... De kans op succes is dus groot.
Prof Ronald Meester legt uit (en schreef dat netjes uitgebreid in een rapport op) dat het stikstofverhaal berust op totale prutsbroddelwerkbullshit. In rapport keihard en degelijk onderbouwd. Regeringspartijen en Pro? Niet geïnteresseerd. Waarheid irrelevant
Houtstookster Bromet die eerder in tranen uitbarstte omdat ze een slak zonder huisje zag meent dat de natuur volledig naar de gallemiezen gaat vanwege koeienpoep.
Gevraagd om enige bron komt Laura met "daar heb ik geen reactie op".
Joe.
#stikstofdebat#stikstof#stikstofdebat
Lidewij de Vos heeft een heel rapport in handen ( een officieel rapport over de staat van de Nederlandse natuur dat eens in de 6 jaar naar Brussel moet worden gestuurd) waarin staat dat het uitstekend gaat met onze natuur 🙏🏼🙏🏼 gelukkig maar!!
Zuurpruim van PRO #LauraBromet wordt hiermee geconfronteerd en staat letterlijk met de bek vol tanden.
De linkse leugens zijn voorbij en we mogen heel blij zijn met partijen al de #PVV #FVD #BBB die voor de waarheid vechten.
Ik vroeg Laura Bromet (PRO) naar een onderbouwing voor haar bewering dat het slecht gaat met onze natuur en om een reactie op het feit dat uit overheidsgegevens blijkt dat ruim 80% van ons Natura 2000-oppervlak in goede tot uitstekende staat verkeert.
Kijk en oordeel zelf:
Moroccans in the Netherlands decided to celebrate by rioting after Morocco beat the Netherlands at the World Cup, even if many are 4th or 5th generation, born and raised here.
If they don’t regard themselves as Dutch, why should we?
Perfect candidates for Remigration I’d say.
De basiscrisis, de fundamentele crisis, in Nederland is jarenlang incompetent bestuur. RIVM vreest polycrisis: samenwerking nodig voor zich opstapelende problemen https://t.co/zlsi5k1YHH
https://t.co/ziQaJrtrWx
"Op zo’n polycrisis is Nederland onvoldoende voorbereid, volgens het RIVM."
Ze gaan er al helemaal van soppen, daar bij het @rivm.
Een #polycrisis:
Met de vorming van een echt poly-OMT, met daarin ook heel veel polykletskundigen.
En natuurlijk heel veel polymaatregelen. Met heel veel polymondkapjes op je gezicht.
En ook heel veel polypersconferenties.
Elke dag drie. Voor bij het ontbijt, voor bij de lunch en voor bij het diner.
En als het code-zwart wordt, ook nog een 's nachts.
En dan natuurlijk nog veel polydesinformatiebestrijders.
En heel polyfekttjekkers zoals @pjvanerp. En nog veel meer polygestoordevogelaars zoals @KlaasvanDijk5.
Nee, dat moet polypolypolygestoorde vogelaar zijn.
Wat missen we dan nog? Oh ja, polypathologische leugenaars als Fabulenne Wittelings...
God, help ons. Asjeblieft?
En natuurlijk met heel veel polykletskousen bij heel veel poly-klets- en keuvelprogramma's.
En natuurlijk ook veel polykakelmedia met heel veel schetenwapskletskundigen.
@mkeulemans tot de derde macht, zeg maar.
Ach Lieve Heer, kunt u ons dat laatste in ieder geval besparen? Asjeblieft?
En natuurlijk ook heel veel poly-@C19RedTeam's.
Ach Lieve Heer, ik durf het bijna niet te vragen, maar...
En daarna een aantal poly-parlementaire enquetes. Met polyblaagjes en polyhuppeltrutjes. Met daarbij natuurlijk een polykortzichtige voorzitter.
Volgens mij is er maar een polycrisis. In Den Haag. In de @2eKamertweets. Op een stuk of wat na bijna 150.
Als we daar nou eens mee zouden beginnen...
Lieve Heer? Mag ik nog een keer...
#HetIsBijDeWildePolySpinnenAf
Het horrormodellenbureau deed weer eens "onderzoek". Ik ben er even doorheen gewandeld en pak ook even de spiegel erbij.
Hoofdoordeel
Het rapport is bruikbaar als bestelde inventarisatie van wat een geselecteerde groep deskundigen als dreigend ervaart, maar veel minder als objectieve risicoanalyse.
Vooral het hoofdstuk over des- en misinformatie kent een fundamentele blinde vlek: informatieproblemen worden vrijwel uitsluitend voorgesteld als iets wat van buitenaf op overheid, wetenschap en gezondheidszorg afkomt.
Burgers, sociale media, buitenlandse actoren en dalende vaccinatiebereidheid vormen het probleem; officiële instituties verschijnen voornamelijk als leveranciers van betrouwbare informatie en bestrijders van onwaarheden.
Daarmee ontbreekt de noodzakelijke spiegel: ook instituties kunnen door onjuiste aannames, overmatige stelligheid, selectieve presentatie, ondoorzichtige definities en te late correcties misleidende informatie verspreiden — zonder dat daarvoor kwade opzet nodig is.
Juist omdat hun uitspraken grote autoriteit hebben en rechtstreeks kunnen doorwerken in grondrechtbeperkend beleid, is institutionele misinformatie potentieel veel invloedrijker dan een willekeurige onjuiste internetpost.
Methodologische zwakheden
De rangorde van dreigingen oogt kwantitatief, maar berust uiteindelijk op expert opinion. Meer dan 150 dreigingen zijn eerst door een interne RIVM-groep teruggebracht tot 34, waarna 84 respondenten voor Europees Nederland en slechts 19 voor de BES-eilanden een gecombineerde inschatting van kans en impact op een vijfpuntsschaal gaven. De scores zijn niet gewogen naar relevante expertise. Bovendien erkent het rapport zelf dat schaalniveau, tijdshorizon, directe versus indirecte gezondheidseffecten en causaliteit niet zijn meegenomen. Toch worden sterk verschillende verschijnselen vervolgens in één rangorde geplaatst. Dat levert verschillende problemen op:
Selectiebias en institutionele kringloop. Het RIVM selecteert de eerste bronnen, een interne RIVM-groep bepaalt de longlist, veel respondenten komen uit beleids-, onderzoeks- en gezondheidsnetwerken en het RIVM interpreteert daarna de resultaten. Er is geen zichtbare georganiseerde tegenspraak van modelcritici, patiënten, juristen, gedragswetenschappers die overheidscommunicatie onderzoeken of deskundigen die tijdens corona buiten de dominante adviesstructuur vielen. Het resultaat zegt daarom vermoedelijk minstens zoveel over de probleemdefinitie binnen het bestuurlijk-medische netwerk als over de objectieve risicoverhoudingen.
Schijnprecisie door ordinale gemiddelden. Een vijfpuntsschaal waarop kans en ernst al zijn samengevoegd, maakt niet duidelijk of een respondent een dreiging waarschijnlijk maar mild vindt, of onwaarschijnlijk maar catastrofaal. Door zulke scores te middelen en te rangschikken ontstaat een precisie die de onderliggende gegevens niet bezitten.
Niet-vergelijkbare grootheden. Antimicrobiële resistentie, desinformatie, klimaatverandering, vertrouwen in de politiek en afhankelijkheid van toeleveringsketens hebben andere causale ketens, tijdschalen en meeteenheden. Een gezamenlijke ranglijst is hooguit een opiniepeiling onder deskundigen, geen risicometriek.
Beleidsrelevantie als selectiefilter. Een dreiging moest relevant zijn voor het beleidsterrein van VWS. Daarmee is niet alleen gevraagd wat de volksgezondheid bedreigt, maar ook waar het ministerie handelingsperspectief ziet. Dat kan de uitkomst richting reeds bestaande beleidsagenda’s sturen.
Aanbevelingen zonder effectschatting. Het rapport doet voorstellen rond campagnes, debunking, platformbeleid, internationale coördinatie en vaccinatie-infrastructuur, maar zegt expliciet geen uitspraken te doen over verwachte effectiviteit of gezondheidswinst. Dat is een belangrijke beperking: de handelingsopties worden niet gerangschikt naar werkzaamheid, proportionaliteit, neveneffecten of kosten. Dat zal veel mensen wel bekend voorkomen.
Drogredeneringen en redeneringsrisico’s rond desinformatie
Niet alles is een formele drogredenering, maar het rapport bevat wel meerdere herkenbare redeneringsrisico’s.
De autoriteitscirkel De voorgestelde oplossing voor dalend vertrouwen is hoofdzakelijk meer “betrouwbare informatie” van officiële bronnen en vertrouwde professionals. Maar of die bronnen betrouwbaar zijn, wordt niet onafhankelijk onderzocht; hun officiële status fungeert impliciet als bewijs van betrouwbaarheid. Dat nadert een beroep op autoriteit (ad verecundiam) en institutionele zelfbevestiging:
Officiële instituties zijn betrouwbaar; daarom moet informatie die met hun boodschap strijdt worden gecorrigeerd door officiële instituties.
Een werkelijk informatie-integriteitsbeleid beoordeelt uitspraken op bewijs, transparantie en corrigeerbaarheid, niet primair op de maatschappelijke status van de afzender. De "single source of truth" heeft niets geleerd van corona.
Een valse tweedeling De tekst wekt de indruk van twee kampen: betrouwbare officiële informatie tegenover onjuiste of misleidende informatie van buitenaf. In werkelijkheid bestaat een veel belangrijker tussengebied van:
- voorlopige hypothesen;
- onzekere modeluitkomsten;
- legitieme wetenschappelijke meningsverschillen;
- normatieve discussies over proportionaliteit;
- aanvankelijk redelijke conclusies die door nieuwe gegevens achterhaald raken;
- feitelijk correcte cijfers die door definities of presentatie toch een misleidende indruk geven.
Zonder deze categorieën dreigt kritiek op beleid te worden verward met feitelijke desinformatie. Of zelfs geframed.
Causaal uit de bocht vliegen
Het rapport stelt dat dalende deelname aan vaccinatieprogramma’s mede door des- en misinformatie wordt gedreven. Dat kan zeker een factor zijn, maar zonder kwantificering blijft onduidelijk hoeveel van de daling voortkomt uit onjuiste informatie en hoeveel uit praktische toegankelijkheid, veranderde risico-inschattingen, eerdere ervaringen, beleidsinconsistentie of beschadigd vertrouwen. Wanneer afnemend vertrouwen vervolgens zelf als bewijs voor het schadelijke effect van desinformatie wordt gebruikt, ontstaat gemakkelijk een cirkel:
Mensen vertrouwen instituties minder omdat zij aan desinformatie zijn blootgesteld; hun kritiek op instituties bevestigt vervolgens dat desinformatie een bedreiging is.
Daarbij wordt de alternatieve verklaring — dat een deel van het vertrouwensverlies door aantoonbare institutionele fouten is veroorzaakt — onvoldoende onderzocht.
Verschuiving van een smalle naar een brede definitie
Het rapport definieert desinformatie betrekkelijk smal als opzettelijk verspreide onwaarheid. De voorgestelde aanpak omvat vervolgens veel bredere categorieën: ongewenste claims, beïnvloeding van gedrag, platformverantwoordelijkheid en het versterken van officiële informatie. Dat heeft iets van een motte-and-bailey-redenering: de rechtvaardiging steunt op evident kwaadwillige leugens, terwijl de interventies ook kunnen raken aan onzekere of afwijkende maar te goeder trouw geuite standpunten.
Geen analyse van de kosten van bestrijding
Onjuiste medische informatie kan schade veroorzaken. Maar interventies daartegen kunnen eveneens schade veroorzaken: legitieme tegenspraak kan worden onderdrukt, fouten van instituties kunnen langer voortbestaan en burgers kunnen censuur of gecoördineerde beïnvloeding ervaren. Het rapport vraagt wel aandacht voor vertrouwen, maar onderzoekt nauwelijks hoe een te agressief desinformatiebeleid dat vertrouwen zelf kan ondermijnen.
De coronacrisis als institutionele spiegel
1. Scenario’s en modellen
De Onderzoeksraad voor Veiligheid concludeerde dat epidemiologische modellen tijdens de coronacrisis een centrale rol kregen, sterk gericht waren op de korte termijn en dat besluitvorming vaak draaide om het meest waarschijnlijke scenario. Alternatieve scenario’s, onzekerheden en bredere maatschappelijke gevolgen kregen te weinig gewicht.
Ook erkende het kabinet dat advisering soms op achterlopende gegevens rustte, beperkingen onvoldoende zichtbaar maakte en te veel zekerheid uitstraalde.Dat bewijst niet zonder meer dat bij ieder afzonderlijk lockdownscenario bewust verouderde aannames zijn gebruikt. Daarvoor moeten per modelversie de toen beschikbare data, parameterkeuzes en wijzigingshistorie worden gereconstrueerd. Maar de bredere institutionele tekortkoming is wel gedocumenteerd: modellen werden belangrijker gemaakt dan hun onzekerheid en beperkte reikwijdte rechtvaardigden.
Het huidige rapport beveelt opnieuw scenario-denken aan, maar legt niet vast wat tijdens een crisis nodig is om oude fouten te voorkomen:
- een openbaar register met aannames;
- vooraf bepaalde momenten of datadrempels waarop parameters moeten worden herzien;
- publicatie van modelcode, invoergegevens en versiegeschiedenis;
- toetsing van eerdere voorspellingen aan de werkelijkheid;
- afzonderlijke presentatie van scenario, prognose en stresstest;
- onafhankelijke adviesraden;
- expliciete rapportage van maatschappelijke schade en grondrechtelijke gevolgen.
Zonder zulke waarborgen kan “meer scenario-denken” zelfs méér beleidsmatige speelruimte creëren: voor vrijwel iedere gewenste maatregel kan dan een ongunstig scenario worden geselecteerd.
2. Vaccinatie van kinderen en bescherming van ouderen
Bij de advisering over 12- tot 17-jarigen gebruikte de Gezondheidsraad RIVM-modellen waarin vaccinatie van adolescenten, afhankelijk van vaccinatiegraad en effectiviteit, de reproductiefactor met ongeveer 20–35 procent zou kunnen verlagen. Het daaruit berekende effect op infecties, ziekenhuisopnamen, IC-opnamen en sterfte onder volwassenen bedroeg volgens het advies uiteindelijk slechts enkele procenten
Wanneer gezonde minderjarigen mede worden gevaccineerd voor een gemodelleerd populatievoordeel bij ouderen, moeten de aannames over transmissiereductie, duur van bescherming, varianten en vaccinatiegraad bijzonder streng en voortdurend worden bijgewerkt. Ook moet helder worden gescheiden wat een kind zelf naar verwachting wint (of verliest) en wat anderen mogelijk winnen (of niet)
Opvallend is echter dat de Gezondheidsraad bij onzekerheid over langdurige klachten schreef dat een overschatting van die gezondheidswinst minder problematisch zou zijn dan een onderschatting. Dat is geen neutrale wetenschappelijke conclusie maar een gekozen asymmetrische verliesfunctie: onzekerheid telt bewust sterker in de richting van vaccineren. Zo’n normatieve keuze behoort expliciet te worden onderscheiden van de empirische gegevens.
3. “Ongevaccineerden op de IC”
In de vroege RIVM-analyses betekende ongevaccineerd niet altijd “nooit een injectie ontvangen”. Mensen die minder dan veertien dagen vóór opname hun eerste dosis hadden gekregen, werden analytisch tot de ongevaccineerden gerekend. Pas vanaf veertien dagen na de eerste dosis gold iemand als gedeeltelijk gevaccineerd; volledig gevaccineerd gold men pas na de voorgeschreven wachttijd na voltooiing van de reeks.
Die classificatie kan epidemiologisch verdedigbaar zijn wanneer men “opgebouwde vaccinbescherming” wil meten. In publieke communicatie is het woord echter misleidend, omdat een gewone lezer “ongevaccineerd” begrijpt als “geen vaccin ontvangen”. Dit is een vorm van equivocatie: hetzelfde woord krijgt in de analyse een technische betekenis en in de krantenkop een alledaagse betekenis.
Daar kwam registratieonzekeheid bij: In latere rapportages erkende het RIVM dat door ontbrekende toestemming voor opname in CIMS sommige gevaccineerde patiënten geen bekende vaccinatiegegevens hadden en daarom als ongevaccineerd werden gecategoriseerd.
En zo kwam ook de "pandemie van de ongevaccineerden" tot stand.
Wat in het rapport ontbreekt
Een overtuigend hoofdstuk over informatie-integriteit zou desinformatie niet indelen naar wie iets zegt, maar naar hoe controleerbaar de uitspraak is. Het zou daarom ook institutionele verplichtingen moeten bevatten:
- publiceer aannames, onzekerheidsmarges, code en relevante data;
- maak zichtbaar wanneer inzichten of definities veranderen;
- geef correcties minstens zoveel bereik als de oorspronkelijke claim;
- scheid feiten, modeluitkomsten en beleidsmatige waardeoordelen;
- gebruik alledaagse woorden niet in afwijkende technische betekenis zonder dat prominent te vermelden;
- accepteer onafhankelijke tegenspraak vóórdat informatie als desinformatie wordt bestempeld;
- evalueer achteraf voorspellingen, campagnes en beleidsclaims;
- bescherm het recht om officiële conclusies gemotiveerd te betwisten.
De centrale tekortkoming van het rapport is daarmee niet dat het waarschuwt voor desinformatie. Die dreiging bestaat. Het probleem is dat het begrip institutioneel eenrichtingsverkeer wordt: de overheid bestrijdt misleiding, maar wordt nauwelijks zelf als mogelijke bron of versterker ervan onderzocht. Na de coronacrisis is juist dat de eerste voorwaarde voor geloofwaardig herstel van vertrouwen.
Vegetariërs laten vaak foto's van levende dieren zien, zodat je kunt zien "waar je maaltijd vandaan komt" en je ontmoedigen om vlees te eten.
Ik denk hetzelfde over electrische auto's. Kijk waar hun batterij-ingrediënten vandaan komen...
@DefensieMin@Defensie Je denk toch niet echt dat iets van dit geld op het slagveld komt?
Het geld in de corruptie post en de burgers blijven onder jouw gejuich opgevoerd worden als kanonnenvlees. Walgelijk.