Ne babamızın omzunda ağlayabildik ne de annemiz üzülür diye derdimizi anlatabildik
bizi biz büyüttük biz öldürdük... Gömdük içimize ne varsa anlaşılmasın diye bir de çiçek ettik üzerine
Altı mezarlık, üstü bağ bahçe anlatmadık yine de...
Parasızlık sevdaya engeldir
Seni ne kadar çok seviyorum dese de
Paran yoksa orda sevgi biter
Artık iki gönül bir olunca
Samanlık seyran değil
Hüsran oluyor
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Desem ki sen benim için
Hava kadar lazım
Ekmek kadar mübarek
Su gibi aziz bir şeysin