Arc Human Rights (ArcDH)

جمعیت حقوق بشر آذربایجان - ارک
دارای مقام مشورتی ویژه اکوسوک سازمان ملل‌متحد
ArcDH - Human Rights of Azerbaijanis in Iran
UN ECOSOC Special Consultative Status

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Death sentence issued against Kamal Khanbabaei in Qazvin

Kamal Khanbabaei, one of the individuals arrested during the January 2026 protests in Qazvin Province, has been sentenced to death by the Revolutionary Court on charges of "enmity against God" (moharebeh) and "destruction of public property." The sentence has prompted widespread concern among human rights organizations regarding compliance with fair trial standards.

According to published reports, the death sentence was based primarily on confessions obtained during detention and limited supporting evidence. Reports indicate that one of the principal grounds cited for the moharebeh charge was the breaking of a surveillance camera. They also state that Kamal Khanbabaei has been held under harsh conditions in Choobindar Prison in Qazvin since his arrest in January 2026.

The sentence has raised serious concerns regarding the Islamic Republic of Iran's compliance with its international obligations, particularly under the International Covenant on Civil and Political Rights. Under Articles 6 and 14 of the Covenant, the death penalty may be imposed only in the most exceptional circumstances and following proceedings that fully respect the guarantees of a fair trial. Reliance on confessions allegedly obtained under coercion or in circumstances inconsistent with due process is incompatible with the prohibition of torture and the right to a fair trial.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis in Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 صدور حکم اعدام برای کمال خان‌بابایی در قزوین

کمال خان‌بابایی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در استان قزوین، از سوی دادگاه انقلاب به اتهام «محاربه» و «تخریب اموال عمومی» به اعدام محکوم شده است؛ حکمی که با واکنش و نگرانی گسترده نهادهای حقوق بشری نسبت به رعایت نشدن استانداردهای دادرسی عادلانه همراه شده است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این حکم عمدتاً بر اعترافات اخذشده در دوران بازداشت و مستنداتی محدود استوار شده و از جمله دلایل انتساب اتهام «محاربه»، شکستن یک دوربین عنوان شده است. گزارش‌ها همچنین حاکی از آن است که کمال خان‌بابایی از زمان بازداشت در دی‌ماه ۱۴۰۴ در شرایط سخت در زندان چوبیندر قزوین نگهداری می‌شود.

صدور این حکم نگرانی‌های جدی درباره نقض تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران، به‌ویژه ذیل میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، برانگیخته است. مطابق مواد ۶ و ۱۴ این میثاق، مجازات اعدام تنها در محدودترین شرایط و پس از برگزاری دادرسی منصفانه و با رعایت کامل حقوق متهم امکان‌پذیر است. همچنین استناد به اعترافات احتمالی اخذشده تحت فشار یا در شرایط مغایر با استانداردهای دادرسی، با اصول منع شکنجه و حق برخورداری از محاکمه عادلانه ناسازگار است.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Families of three detained Azerbaijani activists report that the detainees have begun a hunger strike

The families of Siamak Mirzaei, Askar Akbarzadeh, and Ali Vatheghi, three detained Azerbaijani civil activists, have reported that the three men have begun a hunger strike while being held at the detention facility of the Ardabil Intelligence Department.

According to sources close to the families, after making repeated visits to Branch 10 of the Ardabil Public and Revolutionary Prosecutor's Office to seek information about the detainees, the investigating judge confirmed that one month detention orders had been issued and stated that the three activists had begun a hunger strike in protest against their detention.

According to the report, on 1 July 2026, the families visited the prosecutor's office seeking information about the reasons for the arrests, the location of detention, and the legal status of their relatives. They stated that the judicial authorities declined to provide clear information regarding the grounds for the arrests, the charges against the detainees, or the progress of the investigation.

Since their arrest, the three activists have been allowed only one brief phone call to their families, during which they informed them that they had been transferred to the Ardabil Intelligence Department detention facility. Since then, all communication has been cut off, and their families have received no information regarding their physical condition, access to legal counsel, or the conditions of their detention.

The continued detention incommunicado, the lack of effective access to legal representation, the denial of information to family members, and the detention of the activists in a security detention facility have raised serious concerns regarding the protection of the rights to liberty and security of person, access to legal counsel, information about the reasons for arrest, and fair trial guarantees. These rights are protected under the International Covenant on Civil and Political Rights, particularly Articles 9 and 14, which the Islamic Republic of Iran is obligated to uphold.

The families have called for the immediate disclosure of the detainees' status, guaranteed access to legal counsel and family members, prompt attention to their health following the hunger strike, and full respect for their legal rights and Iran's international human rights obligations.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis in Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 خانواده‌های سه فعال آذربایجانی بازداشت شده در اردبیل از اعتصاب غذای بازداشت‌شدگان خبر دادند

خانواده‌های سیامک میرزایی، عسکر اکبرزاده و علی واثقی، سه فعال مدنی آذربایجانی بازداشت‌شده، از آغاز اعتصاب غذای این سه زندانی در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل خبر دادند.

به گزارش منابع نزدیک به خانواده‌ها، پس از مراجعات مکرر به شعبه دهم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب اردبیل برای اطلاع از وضعیت بازداشت‌شدگان، بازپرس پرونده ضمن تأیید صدور قرار بازداشت یک‌ماهه، اعلام کرده است که این سه فعال در اعتراض به وضعیت خود دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

بر اساس این گزارش، خانواده‌ها صبح روز دهم تیرماه ۱۴۰۵ با مراجعه به دادسرا خواستار اطلاع از علت بازداشت، محل نگهداری و وضعیت حقوقی فرزندان خود شدند، اما به گفته آنان، مقام قضایی از ارائه توضیحات شفاف درباره دلایل بازداشت، اتهامات انتسابی و روند رسیدگی خودداری کرده است.

این سه فعال از زمان بازداشت تنها یک تماس کوتاه با خانواده‌های خود داشته‌اند و اعلام کرده‌اند که به بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل منتقل شده‌اند. پس از آن، ارتباط آنان با خارج از بازداشتگاه قطع شده و خانواده‌ها تاکنون از وضعیت جسمی، دسترسی آنان به وکیل و شرایط نگهداری‌شان اطلاعی در دست ندارند.

ادامه بازداشت در شرایط بی‌خبری، عدم دسترسی مؤثر به وکیل، محرومیت خانواده‌ها از اطلاع از وضعیت بازداشت‌شدگان و نگهداری در بازداشتگاه امنیتی، نگرانی‌هایی جدی درباره رعایت حق آزادی و امنیت شخصی، حق دسترسی به وکیل، حق اطلاع از دلایل بازداشت و تضمین‌های دادرسی عادلانه ایجاد کرده است؛ حقوقی که در میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به‌ویژه مواد ۹ و ۱۴، مورد تأکید قرار گرفته و جمهوری اسلامی ایران نیز به رعایت آن متعهد است.

خانواده‌های این سه فعال خواستار شفاف‌سازی فوری درباره وضعیت بازداشت‌شدگان، تضمین دسترسی آنان به وکیل و خانواده، رسیدگی به وضعیت جسمی آنان در پی اعتصاب غذا و رعایت کامل حقوق قانونی و بین‌المللی آنان شده‌اند.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Siamak Mirzaei and Ali Vatheghi transferred to Ardabil Prison, continued denial of medical care to Askar Akbarzadeh raises serious concerns

Siamak Mirzaei and Ali Vatheghi, two Azerbaijani civil activists, have been transferred to Ardabil Prison after spending several days in the detention facility of the Ardabil Intelligence Department. At the same time, the continued detention of Askar Akbarzadeh in the security detention facility and his reported denial of access to necessary medical care have heightened concerns about his physical condition.

According to published reports, Siamak Mirzaei and Ali Vatheghi informed their families that they had been transferred from the Intelligence Department detention facility to the ward known as the "Military Ward" of Ardabil Prison. The two activists also stated that they had been on a hunger strike since their arrest on 28 June 2026 in protest against their detention, and that they ended the hunger strike after being transferred to the prison.

In contrast, Askar Akbarzadeh remains in the custody of the Intelligence Department. Sources close to his family report that he suffers from a liver disease and, despite requiring ongoing medical treatment and medication, has so far been denied adequate access to healthcare.

The continued detention of Askar Akbarzadeh in a security detention facility, the reported denial of medical care, and restrictions on communication with his family have raised concerns regarding respect for the fundamental rights of those in custody. Under the International Covenant on Civil and Political Rights and the Nelson Mandela Rules, the Islamic Republic of Iran is obligated to safeguard the health and dignity of detainees, ensure their access to medical care, family members, and legal counsel, and refrain from any treatment inconsistent with the rights of prisoners.

The families and human rights advocates have called for the immediate transfer of Askar Akbarzadeh to a public prison or an appropriate medical facility, the guarantee of his access to necessary medical treatment, and full respect for the legal and international rights of all three detained activists.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis in Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

انتقال سیامک میرزایی و علی واثقی به زندان اردبیل؛ تداوم محرومیت عسکر اکبرزاده از درمان، نگرانی‌ها را تشدید کرد

سیامک میرزایی و علی واثقی، دو فعال مدنی آذربایجانی، پس از چند روز بازداشت در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل به زندان اردبیل منتقل شدند. همزمان، ادامه نگهداری عسکر اکبرزاده در بازداشتگاه امنیتی و محرومیت وی از دسترسی به خدمات درمانی، نگرانی‌های جدی درباره وضعیت جسمانی او ایجاد کرده است.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، سیامک میرزایی و علی واثقی در تماس با خانواده‌های خود اعلام کرده‌اند که از بازداشتگاه اداره اطلاعات به بند موسوم به «بند نظامی» زندان اردبیل منتقل شده‌اند. این دو فعال همچنین خبر داده‌اند که از زمان بازداشت در هفتم تیرماه در اعتراض به بازداشت خود دست به اعتصاب غذا زده بودند و پس از انتقال به زندان، به اعتصاب غذای خود پایان داده‌اند.

در مقابل، عسکر اکبرزاده همچنان در بازداشتگاه اداره اطلاعات نگهداری می‌شود. منابع نزدیک به خانواده وی اعلام کرده‌اند که او به بیماری کبدی مبتلاست و با وجود نیاز به مراقبت و دارو، تاکنون از دسترسی مناسب به خدمات درمانی محروم مانده است.

تداوم بازداشت در بازداشتگاه امنیتی، محرومیت از مراقبت‌های پزشکی و محدودیت در ارتباط با خانواده، نگرانی‌هایی درباره رعایت حقوق بنیادین بازداشت‌شدگان ایجاد کرده است. بر اساس میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و قواعد نلسون ماندلا، جمهوری اسلامی ایران موظف است سلامت و کرامت افراد بازداشت‌شده را تضمین کرده، دسترسی آنان به خدمات درمانی، خانواده و وکیل را فراهم کند و از هرگونه رفتار مغایر با حقوق زندانیان خودداری نماید.

خانواده‌ها و فعالان حقوق بشر خواستار انتقال فوری عسکر اکبرزاده به زندان عمومی یا مرکز درمانی، تضمین دسترسی وی به مراقبت‌های پزشکی و رعایت کامل حقوق قانونی و بین‌المللی هر سه فعال بازداشت‌شده شده‌اند.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Young residents of Angard village protest Mehr Asl Mine, demand local employment, environmental protection, and fulfillment of the mine's social responsibilities

A group of young residents of Angard village, in Ahar County, gathered at the entrance of the Mehr Asl Mine to protest the failure to employ local workers, the environmental consequences of mining activities, and the operator's failure to fulfill its social responsibilities.

The protesters stated that despite the mine being located within the village's lands and years of mineral extraction, the local community has been left with unemployment, forced migration, and a lack of employment opportunities. They called for priority in hiring local residents, greater transparency regarding mining revenues, and the allocation of a portion of the mine's profits to the development of the surrounding area.

According to local residents, mining activities over the past several years have raised serious concerns about contamination of surface and groundwater resources, destruction of natural resources, damage to grazing lands, and the deterioration of environmental quality. The protesters also called for the publication of environmental impact assessment findings and demanded that authorities be held accountable for the environmental consequences of the mining operations.

Under international human rights standards, the Islamic Republic of Iran is obligated to protect the rights to a healthy environment, safe water, health, work, and sustainable development for residents of mining regions. In addition, under its international obligations, including the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, the government must ensure that the exploitation of natural resources does not undermine the rights of local communities, public health, or their natural resources.

The protesters emphasized that mining operators have social responsibilities in addition to their economic activities. They stated that these responsibilities include creating employment opportunities for local residents, protecting water resources, remedying environmental damage, complying with health and safety standards, and contributing to local development in accordance with their legal and social obligations.

The young residents of Angard warned that economic development pursued without respecting the rights of local communities and protecting the environment is inconsistent with the principles of sustainable development and the Islamic Republic of Iran's human rights obligations, and cannot deliver genuine benefits to the people of the region.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis in Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 اعتراض جوانان روستای انگرد اهر به فعالیت معدن مهر اصل؛ مطالبه اشتغال، حفاظت از محیط زیست و اجرای تعهدات اجتماعی معدن

جمعی از جوانان روستای انگرد از توابع شهرستان اهر با تجمع در مقابل ورودی معدن مهر اصل، نسبت به عدم به‌کارگیری نیروهای بومی، پیامدهای زیست‌محیطی فعالیت‌های معدنی و بی‌توجهی به مسئولیت‌های اجتماعی بهره‌بردار معدن اعتراض کردند.

معترضان اعلام کردند که با وجود قرار گرفتن معدن در محدوده اراضی روستا و سال‌ها استخراج منابع معدنی، سهم ساکنان منطقه از این پروژه، بیکاری، مهاجرت اجباری و محرومیت از فرصت‌های شغلی بوده است. آنان خواستار اولویت دادن به استخدام نیروهای بومی، شفافیت در درآمدها و تخصیص بخشی از منافع معدن به توسعه منطقه شدند.

به گفته اهالی، فعالیت‌های معدنی طی سال‌های گذشته موجب نگرانی‌های جدی درباره آلودگی آب‌های سطحی و زیرزمینی، تخریب منابع طبیعی، آسیب به مراتع و کاهش کیفیت محیط زیست شده است. معترضان همچنین خواستار انتشار نتایج ارزیابی‌های زیست‌محیطی و پاسخگویی مسئولان در قبال آثار فعالیت معدن شدند.

بر اساس استانداردهای حقوق بشر، جمهوری اسلامی ایران موظف است حق برخورداری از محیط زیست سالم، آب سالم، سلامت، کار و توسعه پایدار را برای ساکنان مناطق معدنی تضمین کند. همچنین مطابق تعهدات بین‌المللی ایران، از جمله میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، دولت موظف است از بهره‌برداری از منابع طبیعی به گونه‌ای حمایت کند که حقوق جوامع محلی، سلامت عمومی و منابع زیستی آنان نقض نشود.

معترضان تأکید کردند که بهره‌برداران معادن علاوه بر فعالیت اقتصادی، دارای مسئولیت اجتماعی در قبال جوامع محلی هستند و باید با ایجاد فرصت‌های اشتغال برای ساکنان منطقه، حفاظت از منابع آب، جبران خسارات زیست‌محیطی، رعایت استانداردهای ایمنی و بهداشتی و مشارکت در توسعه محلی، به تعهدات قانونی و اجتماعی خود عمل کنند.

جوانان انگرد هشدار دادند که توسعه اقتصادی بدون رعایت حقوق جوامع محلی و حفاظت از محیط زیست، با اصول توسعه پایدار و تعهدات حقوق بشری جمهوری اسلامی ایران مغایرت دارد و نمی‌تواند منافع واقعی برای مردم منطقه به همراه داشته باشد.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Abbas Lisani and Yousef Kari began a hunger strike in protest against violations of prison regulations and the principle of separation of prisoners in Evin Prison

According to the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran, ArcDH, based on received reports, Abbas Lisani and Yousef Kari, two Azerbaijani civil activists imprisoned in Evin Prison, began a hunger strike on 7 Tir 1405 (28 June 2026), protesting what they described as the violation of the principle of separation of prisoners according to the nature of their offenses, and threats to transfer them to separate wards.

The two Azerbaijani prisoners informed their families that they would continue their hunger strike until their lawful demand, namely the implementation of the principle of separation of prisoners according to the nature of their offenses and the prevention of their transfer to separate wards, is fulfilled. They stated that the hunger strike is being carried out in protest against what they consider to be violations of the Executive Regulations of the Prisons Organization and the legal rights of prisoners.

According to the report, on 7 Tir 1405 (28 June 2026), Evin Prison authorities warned Abbas Lisani and Yousef Kari that if they refused to be transferred to separate wards, they would face additional restrictions and pressure. The two activists had previously stated that they would begin a hunger strike if the decision were implemented.

The hunger strike began after the two prisoners had already refused to attend hearings before Branch 28 of the Revolutionary Court of Tehran, citing the absence of fair trial guarantees. They had previously stated that they would not participate in what they described as "closed court proceedings that fail to meet fair trial standards."

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 اعتصاب غذای عباس لسانی و یوسف کاری در اعتراض به نقض آیین‌نامه زندان‌ها و اصل تفکیک جرایم در زندان اوین

بر اساس گزارش‌های دریافتی جمعیت ارک ، عباس لسانی و یوسف کاری، دو فعال مدنی آذربایجانی در زندان اوین، از روز ۷ تیرماه ۱۴۰۵ در اعتراض به آنچه «نقض اصل تفکیک جرایم و تهدید به انتقال به بندهای جداگانه» عنوان کرده‌اند، دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

این دو زندانی آذربایجانی در تماس با خانواده‌های خود اعلام کرده‌اند که تا زمان اجرای خواسته قانونی مبنی بر رعایت اصل تفکیک جرایم و جلوگیری از انتقال آنان به بندهای جداگانه، به اعتصاب غذای خود ادامه خواهند داد. آنان تأکید کرده‌اند که این اقدام در اعتراض به آنچه نقض آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و حقوق قانونی زندانیان می‌دانند، صورت گرفته است.

بر اساس این گزارش، مسئولان زندان اوین روز ۷ تیرماه به عباس لسانی و یوسف کاری هشدار داده بودند که در صورت مخالفت با انتقال به بندهای جداگانه، با محدودیت‌ها و فشارهای بیشتری مواجه خواهند شد. این دو فعال پیش‌تر نیز اعلام کرده بودند که در صورت اجرای این تصمیم، دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

اعتصاب غذای این دو زندانی در حالی آغاز شده است که آنان پیش از این نیز با استناد به فقدان تضمین‌های دادرسی عادلانه، از حضور در جلسات رسیدگی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران خودداری کرده و اعلام کرده بودند که در «دادگاه‌های غیرعلنی و فاقد معیارهای دادرسی عادلانه» شرکت نخواهند کرد.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Three Azerbaijani activists, Siamak Mirzaei, Askar Akbarzadeh, and Ali Vaseqi, were arrested in Ardabil and Meshgin Shahr

According to the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH), based on received reports, Askar Akbarzadeh and Ali Vaseqi, two Azerbaijani civil activists, were arrested by security forces in Ardabil in the early hours of 7 Tir 1405 (28 June 2026) and transferred to an undisclosed location. At the same time, Siamak Mirzaei, another Azerbaijani activist, was arrested by security agents in Meshgin Shahr.

As of the time of publication, none of the relevant authorities had provided information regarding the reasons for the arrests, the location of detention, or the legal status of the three activists. Their families also remain without information regarding their whereabouts.

Askar Akbarzadeh, Ali Vaseqi, and Siamak Mirzaei are Azerbaijani civil activists who have previously faced repeated arrests, summonses, and security-related prosecutions over the past several years.

The arrests, reportedly carried out without the presentation of judicial warrants, together with the failure to disclose the detainees' whereabouts and the denial of their immediate access to legal counsel and their families, have heightened concerns about arbitrary detention and violations of their fundamental rights. These measures are inconsistent with the principles of fair trial and with the Islamic Republic of Iran's obligations under the International Covenant on Civil and Political Rights, particularly Articles 9 and 14, which guarantee the rights to liberty and security of person, to be informed of the reasons for arrest, and to have access to legal counsel.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 بازداشت سه فعال آذربایجانی به نامهای سیامک میرزایی، عسکر اکبرزاده و علی واثقی در اردبیل و مشگین‌شهر

بر اساس گزارش‌های دریافتی، عسکر اکبرزاده و علی واثقی، دو فعال مدنی آذربایجانی، بامداد روز ۷ تیرماه توسط نیروهای امنیتی در اردبیل بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدند. همزمان، سیامک میرزایی، دیگر فعال آذربایجانی، نیز در شهرستان مشگین‌شهر توسط مأموران امنیتی بازداشت شده است.

تا زمان تنظیم این خبر، هیچ‌یک از نهادهای مسئول درباره دلایل بازداشت، محل نگهداری یا وضعیت حقوقی این سه فعال اطلاع‌رسانی نکرده‌اند و خانواده‌های آنان نیز از سرنوشتشان بی‌اطلاع هستند.

عسکر اکبرزاده، علی واثقی و سیامک میرزایی از فعالان مدنی آذربایجانی هستند که در سال‌های گذشته نیز بارها با بازداشت، احضار و پرونده‌های امنیتی مواجه شده‌اند.

بازداشت بدون ارائه حکم قضایی، عدم اعلام محل نگهداری و محرومیت بازداشت‌شدگان از دسترسی فوری به وکیل و خانواده، نگرانی‌ها درباره وقوع بازداشت خودسرانه و نقض حقوق بنیادین آنان را افزایش داده است. این اقدامات با اصول دادرسی عادلانه و تعهدات جمهوری اسلامی ایران ذیل میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به‌ویژه مواد ۹ و ۱۴ این میثاق، که بر حق آزادی و امنیت شخصی، اطلاع از دلایل بازداشت و دسترسی به وکیل تأکید دارند، مغایرت دارد.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Azerbaijani youth Ehsan Khodadadi was sentenced to death; concerns raised over reliance on alleged forced confessions

According to the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH), published reports indicate that Ehsan Khodadadi, a citizen from the village of Borash in Malekan County, has been sentenced to death by Branch One of the Revolutionary Court of Tabriz on charges of “corruption on earth.” The sentence has prompted concern among human rights advocates regarding the failure to uphold fair trial standards.

Ehsan Khodadadi was arrested by security forces in Khordad 1404 (May–June 2025). After several months in detention and undergoing intensive interrogations, he was transferred to Tabriz Central Prison. According to reports, the death sentence was formally communicated to him on 25 Khordad 1405 (15 June 2026), and the court relied on confessions obtained during his detention in reaching its verdict.

According to human rights sources, the judicial proceedings were marked by serious irregularities, and the evidence and supporting documentation in the case have not been disclosed in a transparent manner. Reports also indicate that the defendant was denied effective access to legal counsel, was not afforded a meaningful opportunity to present a defense, and that the court relied on statements obtained during detention, practices that are inconsistent with the principles of fair trial and the Islamic Republic of Iran’s international human rights obligations.

Human rights advocates emphasize that the right to life, protected under Article 6 of the International Covenant on Civil and Political Rights, may be restricted only where all fair trial guarantees have been fully respected. They further note that imposing a death sentence based on confessions obtained during detention or in the absence of independent and verifiable evidence is incompatible with international human rights standards.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 احسان خدادادی، جوان آذربایجانی، به اعدام محکوم شد؛ اتهام استناد به اعترافات اجباری در پرونده

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، احسان خدادادی، شهروند اهل روستای بوراش از توابع شهرستان ملکان، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده است؛ حکمی که با واکنش و نگرانی فعالان حقوق بشر نسبت به رعایت نشدن استانداردهای دادرسی عادلانه همراه شده است.

احسان خدادادی در خرداد ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از ماه‌ها نگهداری در بازداشت و انجام بازجویی‌های فشرده، به زندان مرکزی تبریز منتقل شد. بنا بر گزارش‌ها، حکم اعدام وی روز ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ به وی ابلاغ شده و دادگاه در صدور رأی، به اعترافات اخذشده در دوران بازداشت استناد کرده است.

به گفته منابع حقوق بشری، روند رسیدگی به این پرونده با ابهام‌های جدی همراه بوده و جزئیات ادله و مستندات پرونده به‌صورت شفاف منتشر نشده است. همچنین گزارش‌هایی درباره محرومیت متهم از دسترسی مؤثر به وکیل، نبود امکان دفاع مؤثر و استناد به اعترافات دوران بازداشت منتشر شده که با اصول دادرسی عادلانه و تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران مغایرت دارد.

فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند که حق حیات، تضمین‌شده در ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، تنها در صورت رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه قابل محدود شدن است. آنان همچنین یادآور شده‌اند که صدور حکم اعدام بر پایه اعترافات اخذشده در بازداشت یا بدون ارائه ادله مستقل و قابل راستی‌آزمایی، با استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر ناسازگار است.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 ArcDH Raises Human Rights Impact of Landmines on Azerbaijanis in Iran at the UN Human Rights Council

The Association for the Defence of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH) raised concerns over the continuing human rights impact of anti-personnel landmines on Azerbaijanis in Iran during the 62nd session of the United Nations Human Rights Council.

The intervention was delivered under Item 3 during the Interactive Dialogue on the report of the UN High Commissioner for Human Rights on the impact of anti-personnel mines on the enjoyment of all human rights, with particular emphasis on economic, social and cultural rights.

Addressing the Council, ArcDH representative Dr. Behzad Vaziri (@BehzadVaziri) stated that although landmines are often regarded as remnants of past conflicts, they continue to pose serious risks in Azerbaijani-populated regions of Iran, particularly in areas affected by the Iran-Iraq war and ongoing border militarization.

The organization stressed that landmines continue to threaten the rights to life and personal security, causing deaths, injuries and permanent disabilities. It further noted that contaminated areas undermine the enjoyment of economic, social and cultural rights by restricting access to agricultural land, limiting livestock activities, disrupting local trade and deepening poverty.

ArcDH also highlighted the impact on the right to education, noting that mines located near villages and school routes create constant fear among families, preventing many children especially girls from safely attending school.

In its statement, ArcDH called for comprehensive demining programmes, an end to the continued use of anti-personnel mines for border control and border militarization, and stronger international support for affected communities and mine victims.

The organization urged the Human Rights Council and the international community to address the long-term humanitarian and human rights consequences of landmine contamination in Azerbaijani regions of Iran.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 جمعیت ارک در شورای حقوق بشر سازمان ملل: مین‌های زمینی همچنان جان و حقوق بنیادین آذربایجانی‌های ایران را تهدید می‌کنند.

جمعیت حقوق بشر آذربایجان (ارک) در جریان شصت‌ودومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، نسبت به پیامدهای مداوم مین‌های زمینی بر حقوق بشر آذربایجانی‌های ایران هشدار داد و خواستار پایان استفاده از مین‌های ضدنفر در مناطق مرزی و اجرای برنامه‌های جامع مین‌زدایی شد.

جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک این موضوع را در گفت‌وگوی تعاملی ذیل بند سوم دستور کار شورای حقوق بشر و در جریان بررسی گزارش کمیسر عالی حقوق بشر درباره تأثیر مین‌های ضدنفر بر بهره‌مندی از تمامی حقوق بشر، با تأکید بر حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، مطرح کرد.

در این سخنرانی تأکید شد که اگرچه مین‌های زمینی اغلب میراث درگیری‌های گذشته تلقی می‌شوند، اما همچنان در مناطق آذربایجانی‌نشین ایران، به‌ویژه نواحی آسیب‌دیده از جنگ ایران و عراق و مناطق مرزی که با نظامی‌سازی مستمر مواجه هستند، جان و امنیت شهروندان را تهدید می‌کنند.

ارک اعلام کرد که وجود مین‌های زمینی علاوه بر مرگ، جراحت و معلولیت‌های دائمی، بهره‌مندی از حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را نیز به‌شدت محدود کرده است. این سازمان همچنین به تأثیر مستقیم مین‌ها بر حق آموزش اشاره کرد و گفت که استقرار مین در نزدیکی روستاها و مسیر مدارس، موجب ایجاد ناامنی و محرومیت بسیاری از کودکان، به‌ویژه دختران، از تحصیل شده است.

در ادامه این سخنرانی، جمعیت حقوق بشر آذربایجان به آثار اقتصادی مین‌های زمینی بر جوامع محلی پرداخت و اعلام کرد که آلودگی اراضی کشاورزی، فعالیت‌های کشاورزی و دامداری را محدود، تجارت محلی را مختل و فقر را تشدید کرده است. همچنین بسیاری از بازماندگان انفجار مین با محرومیت طولانی‌مدت از اشتغال و مشارکت اقتصادی مواجه هستند.

ارک در پایان از شورای حقوق بشر و جامعه بین‌المللی خواست تا از برنامه‌های جامع مین‌زدایی حمایت کرده، بر توقف استفاده از مین‌های ضدنفر در کنترل و نظامی‌سازی مرزها تأکید کنند و حمایت مؤثرتری از قربانیان و جوامع آسیب‌دیده به عمل آورند.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 ArcDH raised the situation of Bababaghi residents in Tabriz before the United Nations Human Rights Council

According to the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH), during the 62nd session of the United Nations Human Rights Council, the organization raised concerns about the situation of former leprosy (Hansen's disease) patients and their families living in the Bababaghi settlement in Tabriz during the Interactive Dialogue with the UN Special Rapporteur on the elimination of discrimination against persons affected by leprosy and their family members.

In the statement, delivered under Item 3 of the Human Rights Council's agenda, the ArcDH representative noted that Bababaghi, located near Tabriz, was established through the initiative of an Azerbaijani philanthropist with the aim of preserving the human dignity of people affected by leprosy. The representative emphasized that although Hansen's disease is now fully treatable, the Iranian government has, for decades, failed to adopt effective social and healthcare policies to support this vulnerable group and facilitate their integration into society.

According to the information presented during the session, approximately 170 former leprosy patients and their family members continue to live in Bababaghi, where they face challenges including social stigma, psychological distress, and limited access to appropriate healthcare and social services.

ArcDH also highlighted the restrictive security environment in Iran, stating that many local activists and informed individuals refrain from reporting on the situation of Bababaghi residents out of fear of being accused of espionage. According to the organization, this climate has further marginalized this vulnerable community and reduced public attention to their circumstances.

The ArcDH representative further stated that former leprosy patients have never been prioritized within the welfare policies of the Islamic Republic of Iran and that, under current conditions, they face an even greater risk of being overlooked.

In conclusion, ArcDH called on the UN Special Rapporteur and the United Nations Human Rights Council to give greater attention to the situation of Bababaghi residents in Azerbaijan, Iran, within the broader human rights framework, emphasizing the need to eliminate discrimination, guarantee access to healthcare and social services, and end the social stigma faced by this vulnerable group.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 جمعیت حقوق بشر آذربایجان وضعیت ساکنان باباباغی تبریز را در صحن شورای حقوق بشر سازمان ملل مطرح کرد

جمعیت حقوق بشر آذربایجان (ارک) در جریان شصت‌ودومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، طی سخنرانی خود در گفت‌وگوی تعاملی با گزارشگر ویژه رفع تبعیض علیه افراد مبتلا به جذام (بیماری هانسن) و اعضای خانواده آنان، نسبت به وضعیت بیماران سابق جذام و خانواده‌هایشان در سکونتگاه باباباغی تبریز ابراز نگرانی کرد.

در این سخنرانی که ذیل بند سوم دستور کار شورای حقوق بشر ایراد شد، نماینده ارک با اشاره به اینکه باباباغی در نزدیکی تبریز به ابتکار یک نیکوکار آذربایجانی و با هدف حفظ کرامت انسانی مبتلایان به جذام ایجاد شده است، تأکید کرد که با وجود درمان‌پذیر بودن کامل این بیماری، دولت ایران طی دهه‌های گذشته سیاست‌های اجتماعی و درمانی مؤثری برای حمایت از این گروه آسیب‌پذیر و ادغام آنان در جامعه اتخاذ نکرده است.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در این نشست، حدود ۱۷۰ نفر از بیماران سابق جذام و اعضای خانواده‌های آنان همچنان در باباباغی زندگی می‌کنند و با مشکلاتی از جمله انگ اجتماعی، فشارهای روانی و دسترسی محدود به خدمات مناسب مواجه هستند.

جمعیت حقوق بشر آذربایجان همچنین با اشاره به فضای امنیتی حاکم بر ایران، اعلام کرد که بسیاری از فعالان محلی و افراد مطلع، به دلیل نگرانی از متهم شدن به جاسوسی، از اطلاع‌رسانی درباره وضعیت این افراد خودداری می‌کنند و همین امر موجب شده است که این گروه آسیب‌پذیر بیش از پیش از توجه نهادهای مسئول دور بماند.

نماینده ارک در سخنان خود تأکید کرد که بیماران سابق جذام هرگز در اولویت سیاست‌های رفاهی جمهوری اسلامی ایران قرار نگرفته‌اند و در شرایط کنونی بیش از گذشته در معرض نادیده گرفته شدن قرار دارند.

جمعیت حقوق بشر آذربایجان در پایان از گزارشگر ویژه و شورای حقوق بشر سازمان ملل خواست وضعیت ساکنان باباباغی در آذربایجان ایران را در چارچوب گسترده‌تر حقوق بشر مورد توجه قرار داده و بر رفع تبعیض، تضمین دسترسی آنان به خدمات درمانی و اجتماعی و پایان دادن به انگ اجتماعی علیه این گروه آسیب‌پذیر تأکید کنند.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 Jaleh Tabrizi (@jalehtabrizi ) at the World Day in Support of Political Prisoners Conference in Canada: Condemning human rights violations in Iran alone is not enough

According to the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH), the World Day in Support of Political Prisoners in Iran conference was held in Toronto, Canada, at the initiative of the Committee for the Freedom of Political Prisoners. Azerbaijani human rights activist Zhaleh Tabrizi was among the speakers at the event.

According to the text of Zhaleh Tabrizi's speech, for more than four decades, the Islamic Republic of Iran has used arrest, imprisonment, torture, and execution as tools to suppress critical and dissenting voices—those calling for freedom, equality, social justice, and respect for fundamental human rights.

In her remarks, Tabrizi expressed concern over the situation of political prisoners and prisoners of conscience in Iran, citing the imposition of harsh sentences, restrictions on access to legal counsel, violations of fair trial standards, and increasing pressure on political, civil, environmental, and cultural activists.

Part of the speech focused on the situation of Azerbaijani activists, stating that dozens of Azerbaijani civil, cultural, and identity activists have faced security-related prosecutions and remain in detention or prison solely because of their peaceful activities in support of linguistic, cultural, environmental, and political rights.

Zhaleh Tabrizi also referred to reports from Tabriz Prison, where protests reportedly emerged following restrictions imposed on political prisoners and the transfer of Yurosh Mehralibeyglu to a special ward. According to these reports, approximately 60 political prisoners announced that they would begin a hunger strike if he was not returned to the general ward.

The speech further referred to the heavy prison sentences imposed on Azerbaijani civil activists. According to the text presented, a court in Tabriz sentenced 13 civil activists to a combined total of more than 85 years of imprisonment on charges including “propaganda against the system” and “assembly and collusion against national security.” Human rights advocates have described these rulings as part of increasing pressure on national minorities.

Referring to the documentation of human rights violations against Azerbaijanis during the protests of December 2025 and January 2026, Tabrizi stated that numerous cases involving the killing, injury, and arrest of children under the age of 18 had been recorded. According to the documented information, at least 15 children between the ages of 12 and 17 were killed, 164 deaths were documented with the consent and confirmation of their families, and more than 300 cases of arrests and injuries were also recorded.

In another part of her speech, Tabrizi stated that during the "Woman, Life, Freedom" protests, nearly 800 people were arrested across Azerbaijan, while the number of documented fatalities in these regions exceeded 200.

She also referred to the cases of well-known activists such as Abbas Lisani, Morteza Parvin, and dozens of other political prisoners, noting that time constraints prevented her from mentioning every prisoner by name. She apologized to those whose names could not be included in her speech.

According to the speech, since 1403 (2024–2025), at least 14 civil activists have been sentenced to a combined total of 95 years of imprisonment. Reports have also documented discrimination and inappropriate treatment of some Azerbaijani Turkish prisoners in Iranian prisons.

Tabrizi further stated that executions in Azerbaijan have increased during the recent period. According to her remarks, three women and nine men have been executed, six of whom were involved in political cases. She also noted that four individuals remain at imminent risk of execution and that at least 50 people have been arrested.

In the concluding section of her speech, Tabrizi emphasized that the principal demand of families, human rights defenders, and civil society organizations is the immediate and unconditional release of all political prisoners and prisoners of conscience—individuals who have been arrested and convicted solely for the peaceful exercise of their fundamental rights, including freedom of expression, freedom of association, civil, cultural, identity-related activities, and the defense of human rights.

Zhaleh Tabrizi further stressed that condemning human rights violations alone is insufficient and that civil society and human rights organizations must develop and pursue more effective, coordinated, and innovative mechanisms to support political prisoners, their families, and victims of human rights violations.

She concluded by emphasizing that, as a member of the United Nations, Iran is obligated to comply with its international commitments, including the Universal Declaration of Human Rights, the International Covenant on Civil and Political Rights, the United Nations Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners (Nelson Mandela Rules), the Convention on the Rights of the Child, the principles of fair trial, and the prohibition of torture.

Join the Association for the Defense of Human Rights of Azerbaijanis of Iran (ArcDH)
https://t.co/sV21RvXTnw
#Standup4HumanRights
#ArcHumanRights

[Arc Human Rights (ArcDH) @ArcHumanRights]

🔴 ژاله تبریزی (@jalehtabrizi ) در کنفرانس روز جهانی حمایت از زندانیان سیاسی در کانادا:محکوم کردن نقض حقوق بشر در ایران به‌تنهایی کافی نیست

کنفرانس «روز جهانی حمایت از زندانیان سیاسی در ایران» به ابتکار کمیته آزادی زندانیان سیاسی در تورنتو کانادا برگزار شد. و ژاله تبریزی، فعال حقوق بشر آذربایجانی، از جمله سخنرانان آن است.

بر اساس متن سخنرانی ژاله تبریزی، طی بیش از چهار دهه گذشته، بازداشت، زندان، شکنجه و اعدام از سوی جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان ابزارهایی برای سرکوب صداهای منتقد و مخالف به کار گرفته شده است؛ صداهایی که خواهان آزادی، برابری، عدالت اجتماعی و رعایت حقوق بنیادین انسانی بوده‌اند.

تبریزی در این سخنرانی با اشاره به وضعیت زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران، نسبت به صدور احکام سنگین، محدودیت دسترسی به وکیل، نقض اصول دادرسی عادلانه و افزایش فشار بر فعالان سیاسی، مدنی، محیط‌زیستی و فرهنگی ابراز نگرانی کرده است.

در بخشی از این سخنرانی به وضعیت فعالان آذربایجانی پرداخته شده و آمده است که ده‌ها فعال مدنی، فرهنگی و هویتی آذربایجانی به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز در حوزه حقوق زبانی، فرهنگی، زیست‌محیطی و سیاسی با پرونده‌های امنیتی مواجه شده و در بازداشت یا زندان به سر می‌برند.

ژاله تبریزی همچنین به گزارش‌های منتشرشده از زندان تبریز اشاره کرده است؛ جایی که در پی اعمال محدودیت‌ها علیه زندانیان سیاسی، فضای اعتراضی شکل گرفته و یوروش مهرعلی‌بیگلو به بند ویژه منتقل شده است. بر اساس این گزارش‌ها، حدود ۶۰ زندانی سیاسی اعلام کرده‌اند در صورت بازنگرداندن وی به بند عمومی، دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

در این سخنرانی همچنین به صدور احکام سنگین علیه فعالان مدنی آذربایجانی اشاره شده است. بنا بر متن ارائه‌شده، دادگاه تبریز برای ۱۳ فعال مدنی در مجموع بیش از ۸۵ سال حبس صادر کرده است؛ احکامی که با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» همراه بوده و از سوی فعالان حقوق بشری بخشی از فشار فزاینده بر اقلیت‌های ملی ارزیابی می‌شود.

ژاله تبریزی با اشاره به مستندسازی موارد نقض حقوق آذربایجانی‌ها در اعتراضات دسامبر ۲۰۲۵ و ژانویه ۲۰۲۶، از ثبت موارد متعدد کشته‌شدن، زخمی‌شدن و بازداشت کودکان زیر ۱۸ سال خبر داده است. بر اساس این اطلاعات، دست‌کم ۱۵ کودک با میانگین سنی ۱۲ تا ۱۷ سال کشته شده‌اند، ۱۶۴ مورد جان‌باختگی با رضایت و تأیید خانواده‌ها مستندسازی شده و بیش از ۳۰۰ مورد بازداشت و جراحت نیز ثبت شده است.

در بخش دیگری از این سخنرانی آمده است که در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» نیز نزدیک به ۸۰۰ نفر در آذربایجان بازداشت شدند و شمار جان‌باختگان ثبت‌شده در این مناطق بیش از ۲۰۰ نفر بوده است.

ژاله تبریزی همچنین با اشاره به وضعیت فعالان شناخته‌شده‌ای مانند عباس لسانی، مرتضی پروین و ده‌ها زندانی سیاسی دیگر، تأکید کرده است که به دلیل محدودیت زمان امکان ذکر نام همه زندانیان وجود ندارد. وی از زندانیانی که نامشان در این سخنرانی ذکر نشده پوزش خواسته است.

بر اساس متن سخنرانی، از سال ۱۴۰۳ تاکنون دست‌کم ۱۴ فعال مدنی به مجموعاً ۹۵ سال زندان محکوم شده‌اند و گزارش‌هایی نیز درباره تبعیض و رفتار نامناسب با برخی زندانیان ترک آذربایجانی در زندان‌ها منتشر شده است.

تبریزی همچنین به افزایش اجرای احکام اعدام در آذربایجان در دوره اخیر اشاره کرده و گفته است که در این دوره سه زن و ۹ مرد اعدام شده‌اند که شش نفر آنان دارای پرونده سیاسی بوده‌اند. همچنین چهار نفر در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند و دست‌کم ۵۰ نفر بازداشت شده‌اند.

در پایان این سخنرانی تأکید شده است که خواسته اصلی خانواده‌ها، فعالان حقوق بشر و نهادهای مدنی، آزادی فوری و بی‌قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی است؛ افرادی که صرفاً به دلیل استفاده مسالمت‌آمیز از حقوق بنیادین خود از جمله آزادی بیان، آزادی تشکل، فعالیت مدنی، فرهنگی، هویتی و دفاع از حقوق بشر با بازداشت و محکومیت مواجه شده‌اند.

ژاله تبریزی همچنین تأکید کرده است که محکوم کردن نقض حقوق بشر به‌تنهایی کافی نیست و جامعه مدنی و نهادهای حقوق بشری باید برای حمایت از زندانیان سیاسی، خانواده‌های آنان و قربانیان نقض حقوق بشر، سازوکارهای مؤثرتر، هماهنگ‌تر و نوین‌تری طراحی و پیگیری کنند.

وی در پایان یادآور شده است که ایران به‌عنوان عضو سازمان ملل متحد موظف به رعایت تعهدات بین‌المللی خود از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، قواعد نلسون ماندلا درباره رفتار با زندانیان، کنوانسیون حقوق کودک، اصول دادرسی عادلانه و منع شکنجه است.

به جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک بپیوندید

#ArcHumanRights