Ariane Hoog

Directeur Bestuurder Museum Batavialand Passie voor water, erfgoed, duurzaamheid Innovatie

[Dr Helen Fry | WWII Historian @DrHelenFry]

Did you know that the first women to land on the Normandy beachhead in June 1944 were nurses of Queen Alexandra’s Imperial Nursing Service?

Their task was to establish a field hospital for 600 wounded soldiers.

They succeeded.

Please remember these heroines who saved lives:

[Boudewijn Steur @boudewijnsteur]

Op deze dag in 1629 liep het VOC-schip 'Batavia' vast op Morning Reef voor de Australische westkust. Een deel van de opvarenden ging met een sloep op zoek naar hulp, de rest bleef achter op enkele eilanden en daar brak muiterij uit. De muiters kregen later allemaal de doodstraf

[Rock'n Roll of All @rocknrollofall]

During a guest appearance on Sesame Street in 1977, Paul Simon grabbed his guitar and performed The Beatles' Get Back along with the kids.

[Simy Benarroch🇮🇱 @SimyBenarroch]

Woody Allen sobre el antisemitismo hoy 1/2

Woody:
«Saben, siempre pensé que la mayor ventaja de Nueva York era que uno podía ser neurótico y nadie lo notaba. En otras ciudades te mandan al médico si hablas contigo mismo. En Manhattan te ofrecen una columna en una revista por ello.

Ayer salí a comprar salmón. Por cierto, es la única tradición judía estable que ha sobrevivido a Babilonia, Roma y a mis relaciones con mujeres.

Caminaba por Brooklyn pensando en la muerte. No porque sea filósofo. Sino porque ya tengo más de noventa, aunque originalmente había planeado llegar como mucho hasta los setenta.

Y de repente —una multitud frente a una sinagoga. Al principio pensé que allí actuaba un famoso psicoanalista. En Nueva York la gente hace cola durante horas para escuchar por qué su madre tiene la culpa de todo. Aunque los judíos eso ya lo saben sin necesidad de conferencia.

Pero no. Estaban gritando algo sobre “intifada”. ¿Y saben qué me sorprendió más? La cantidad de energía que tiene esa gente. ¿De dónde la sacan? Yo después de subir dos tramos de escaleras ya empiezo a escribir mi testamento. Y ellos listos para una revolución sin haberse tomado ni un café decente.

Un tipo gritaba algo sobre “descolonización”. Dios mío. Cuando yo era joven, “colonización” significaba que la tía Frieda ocupaba nuestro sofá durante tres meses y se negaba a irse. Hoy de repente es una conspiración sionista.

En general, el antisemitismo moderno se ha vuelto demasiado intelectual. Antes simplemente nos odiaban. Sin rodeos. Hoy no.

Hoy alguien con bufanda, que parece que escribe poemas sobre su propia barba, te explica con ayuda de Heidegger y Nietzsche por qué la existencia de los judíos es una forma de agresión y una amenaza para la humanidad.

Y yo estaba allí pensando: antes al menos nos pegaban personas sin título universitario. Hoy los organizadores de pogromos tienen diploma de Columbia University.

Luego una chica a mi lado dijo: “Estamos contra el sionismo, no contra los judíos”. Eso es como si mi exmujer hubiera dicho: “No tengo nada contra ti. Solo estoy contra todo lo que dices, haces, sientes —y especialmente contra acostarme contigo”. El significado es el mismo.

Y entonces alguien gritó: “¡Los sionistas son nazis!”. En ese momento sentí que mi abuela se habría girado en su tumba tan rápido que podría haber abastecido de electricidad parte de Queens.

Mi abuela, por cierto, vivió a auténticos nazis. Se escondió en un sótano en Polonia con un hombre que tosía tan fuerte que los alemanes podrían haberlos encontrado solo por el sonido bronquial.

Y ahora un chico de una universidad de élite, cuyo mayor trauma en la vida es un café frío de Starbucks, me explica qué significa fascismo.

Realmente vivo en tiempos sorprendentes.

Hoy la gente habla como si se hubiera tragado accidentalmente una biblioteca universitaria. Nadie dice ya: “Perdón, soy un idiota”. No. Hoy se dice: “Estoy deconstruyendo el relato dominante”.

Escuchen, yo crecí entre judíos. Nosotros no deconstruimos relatos. Nosotros creamos relatos.

Llegué a casa y encendí la televisión —porque cuando uno tiene ansiedad, la televisión parece una idea excelente. Es como tratar el alcoholismo con un martini con hielo.

Allí Roger Waters volvía a explicar el mundo. Los músicos de rock siempre me dan miedo cuando envejecen y empiezan a hablar como paranoicos que ven conspiraciones al mirar un gato negro.

Luego apareció Kanye West. En mi infancia, los locos al menos parecían locos. Pelo despeinado, abrigo, palomas, conversaciones con cubos de basura. Este tipo simplemente se pone una máscara negra y dice que ama a Hitler. Y ahí entendí: la humanidad ha avanzado mucho —de “nunca más” a “discutamos los matices”.

¿Y los políticos? Los políticos dicen: “La situación es complicada”.

No.

Complicado es explicar a una madre judía por qué su hijo de cuarenta años aún no está casado.

[James Melville 🚜 @JamesMelville]

April 20, 1992: George Michael performed at The Freddie Mercury Tribute Concert at Wembley Stadium, London. His performance of "Somebody to Love" with Queen is regarded by many as one of the greatest live performances of a song. He absolutely nailed it.

[Sana Ebrahimi Ledene @__Injaneb96]

🔥Prince Reza Pahlavi just dropped a masterclass response🔥

German journalist tries to trap him:
“Are you an Israeli asset?”

Prince Reza fires back without hesitation:

“Of course not… but I am a friend to Israelis and the Jews.”
Then he schools everyone:
After reminding them about Cyrus the Great, he added:
“In modern history, Iran is the only country that harbored Jews escaping Hitler and his regime.”

Mic. Dropped.🎤

It’s actually wild that a German journalist feels comfortable throwing shade on Jews and Israel.
Prince Reza Pahlavi stays classy, stays truthful, and stays based.

[Perle @veritebeaute]

Il y a 81 ans aujourd’hui, les soldats américains ont ouvert les portes d’un camp de concentration nazi en Allemagne. Parmi les 21 000 survivants retrouvés à l’intérieur se trouvait un garçon de 16 ans nommé Elie Wiesel. Ce qu’un général américain fit dans les jours suivants a changé à jamais la façon dont le monde se souviendrait de l’Holocauste.

Son nom était Dwight D. Eisenhower.

Mais commençons avec le garçon.

Eliezer Wiesel naquit le 30 septembre 1928 à Sighet, un petit village situé dans les montagnes des Carpates, en Roumanie. Fils unique de Shlomo et Sarah Wiesel, une famille juive profondément religieuse, son père gérait une petite épicerie, tandis que sa mère était une grande lectrice. La famille vivait en harmonie avec sa communauté, sa foi, sa langue, sa vie.

Il avait 15 ans lorsque les nazis vinrent chercher les juifs de Sighet au printemps 1944.

Lui et son père furent emmenés ensemble, mais sa mère et sa sœur cadette furent séparées d’eux presque immédiatement. Il ne les revit jamais.

Lui et son père se soutinrent mutuellement pendant les mois suivants. Le père, affaibli, mourut en janvier 1945. Le garçon était désormais seul.

Le 11 avril 1945, les soldats de la 6e division blindée de l’armée américaine atteignirent le camp où Elie Wiesel était détenu, près de Weimar, en Allemagne. Ils trouvèrent 21 000 survivants. Elie Wiesel, âgé de 16 ans, faisait partie de ces survivants.

Les Américains entrèrent, restèrent, nourrirent les survivants, et prirent soin d’eux.

Le lendemain de la libération, le général Dwight D. Eisenhower, commandant suprême des forces alliées en Europe, se rendit sur place pour voir par lui-même. Il parcourut ce que les nazis avaient laissé derrière eux et resta longtemps en silence.

Puis il agissait.

Il envoya un télégramme urgent au général George C. Marshall, chef d’état-major de l’armée américaine à Washington. Il écrivit que tout ce que la presse avait rapporté sur les camps nazis était, selon lui, une sous-estimation. Il demanda que des sénateurs et des membres du Congrès américains soient envoyés en Allemagne pour voir les preuves par leurs propres yeux. Il organisa la venue de rédacteurs en chef de journaux américains et invita des journalistes. Il ordonna que des civils allemands, vivant à proximité de ce lieu, traversent le camp sous garde armée et soient témoins de ce qui avait été fait en leur nom.

Puis Eisenhower prononça les mots qui résonnent encore aujourd'hui.

« Enregistrez tout maintenant. Prenez les films. Prenez les témoignages. Parce que quelque part, dans le cours de l’histoire, un salaud se lèvera et dira que cela n’est jamais arrivé. »

Il avait raison. Des gens l’ont fait. Et ils le font encore.

Mais grâce à ce qu’Eisenhower ordonna – grâce aux films, aux photographies, aux délégations du Congrès et aux comptes rendus de journaux – la preuve a toujours été là. Indéniable. Témoigné. Documenté par les mains américaines.

Le garçon qui fut libéré ce jour-là écrivit Night — publié en 1958, désormais traduit en trente langues, et lu par des millions de personnes à travers le monde. Il passa les sept décennies suivantes à témoigner — en écrivant, en parlant, en enseignant, en se tenant devant des présidents et des parlements, leur racontant ce qu'il avait vu et ce que le monde ne devait jamais oublier.

Il reçut le prix Nobel de la paix en 1986.

Dans son discours de réception, il déclara : « Nous devons toujours prendre parti. La neutralité aide l'oppresseur, jamais la victime. Le silence encourage le tortionnaire, jamais le torturé. »

Il mourut le 2 juillet 2016 à New York. Il avait 87 ans.

Les soldats qui ouvrirent les portes. Le général qui veilla à ce que le monde ne détourne jamais les yeux. Le garçon qui devint le témoin de sa génération.

Il y a 81 ans aujourd’hui.

Sources :
New York Times ("Elie Wiesel: A Voice for the Holocaust")
The Guardian ("Eisenhower's Role in Documenting Holocaust Atrocities")

[Eddy Terstall @eddy_terstall]

Angstwekkend hoeveel van mijn vrienden in anti-semitische theorieen meegaan. Vaak hebben ze het niet eens door omdat het op zowel links als rechts zit. Het is beinvloedbaarheid en blootstelling aan algoritmen. En ze weten vaak eng weinig. Zijn vaak niet meer bereikbaar met ratio,

[VintageFootballTV @Vintage77Ball]

27 years ago...

Bergkamp’s amazing goal to Argentina in the quarter-finals.

📍 Marsella 🇫🇷 (1998)

[Don Ceder @DonCeder]

Joodse kinderen gaan niet pas sinds de oorlog in Iran achter stalen hekken onder begeleiding van de Marechaussee naar school. Ook niet sinds 7 oktober 2023.

Antisemitisme is al veel langer een probleem in Nederland. Daar moeten we eerlijk over zijn.

Het is vijf over twaalf voor de Joodse gemeenschap in Nederland. Ik vraag het kabinet om actie.

Laat onder leiding van dit kabinet niet een exodus van de joodse gemeenschap uit Nederland volgen.

[Geert-Jan Edelenbosch @EdelGeertje]

Een groot deel van het beleid in Nederland wordt niet meer in de democratie gemaakt, maar in beleidsnetwerken.

Dat is het probleem dat Rosanne Hertzberger in haar column blootlegt en het is veel groter dan veel mensen beseffen.

Taken gaan naar gemeenten, maar belanden vervolgens in regionale samenwerkingen en overlegtafels. Daar maken bestuurders en experts afspraken buiten het zicht van raad, pers en publiek. Als iets misgaat, wijst iedereen naar elkaar. Want niemand is echt verantwoordelijk.

Dat laat het verschil zien tussen democratie en beleidsnetwerken.

Democratie werkt via conflict en verantwoordelijkheid: politici zijn het openlijk met elkaar oneens, voeren debat en nemen daarna een besluit. En als het fout gaat, kun je iemand verantwoordelijk houden.

In beleidsnetwerken gaat het anders: besluiten ontstaan in overleg tussen bestuurders en organisaties achter de schermen. Iedereen praat mee, maar niemand is echt verantwoordelijk.

Hertzberger noemt jeugdzorg en corona, maar je ziet het net zo goed bij "inclusie" en "gender". Beleid rondom die thema's ontstaat via ngo's of zogenaamde "kenniscentra", volledig buiten de democratische controle. Zo kan het dat Movisie overheden leert om de burger in identiteitscategorieën in te delen en leert Rutgers kinderen op school dat ze misschien wel non-binair zijn. Absurd beleid ontstaat door het mechanisme dat zij benoemt.

In een democratie horen dit soort keuzes thuis in het politieke debat, niet in overlegnetwerken buiten het zicht van de burger.

https://t.co/BwIDYNJcnY

[sᥕᥱᥱ𝗍 𝗍һіᥒg❤️‍🔥(𝙰𝚜𝚒𝚊) @55SweetThing]

Rowan Atkinson on Leftism👇

[Boudewijn Steur @boudewijnsteur]

Op deze dag in 1908 staakten vrouwen in New York tegen slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie (‘Bread and Roses’). Daarna werd 8 maart aangegrepen om op te komen voor vrouwenrechten. Eerste jaren vooral in socialistische kringen, later breder #InternationalWomenDay

[Vinyl Records🎱✝️🇧🇷👪🗽 @j_c_domingues]

Three Degrees - When Will I See You Again - 1973

[𝒮𝒶𝓃𝓃𝑜🌪 @Miss_Royal73]

Een schokkende teaser van de voorstelling Bureau Buitenschot van De Verleiders over #consulants bij de #overheid en in het #onderwijs.

Hun voorstellingen zijn inmiddels voorbij. Hier de aflevering van #Tegenlicht over de hoe consultants verleid worden en de langetermijneffecten van het massaal inhuren van consultants.
https://t.co/7fMgP7dVOM

[Danny Deraney @DannyDeraney]

My yearly reminder to you on Karen’s 76th birthday, that we once lived in a world where Ella Fitzgerald and Karen Carpenter sang together.

And it's magic.

[🎼🌺Music Love♥️ @ThoNg676733]

"When Prince Says, 'Can I Play My Guitar?'" 🎸