İnsan aradığı o insanı bulunca, fırtına diniyor. Savaşlar bitiyor. Geçmiş bile, bir anı olmaktan çıkıyor. Onu görünce anlıyorsun. Her şey, onu bulmak içinmiş.
Ben artık verdiğim çabanın, yaptığım fedakarlıkların, harcadığım zamanın, kısacası birisi için yaptığım herhangi bir şeyin hiç uğruna heba olmasını istemiyorum.
Bugün seni o soğuk taprağın altına koyalı tam iki yıl oldu. Dünyanın en merhametli gözlerinden yoksun kaldığım iki yıl... Keşke adının yazılı olduğu mezar taşına değil de sana sarılabilseydim yine...
Halsiz, yorgun, kötü, bunalmış ve yapayalnız hissettiğim bir dönemdi.. etrafımda “ben yanındayım, yalnız değilsin” uğultuları vardı ancak tarif edemeyeceğim bir yalnızlık hissediyordum. Sonra sen geldin…