Armin🌱(slow)

Armin Colnlin | Armin |Jasmin | M.5 Med

#FRG_Commu

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG "ครับ ได้เสมอ"

หัวเราะออกมาเบาๆในลำคอขณะที่ก็ค่อยๆยกแขนสวมกอดกลับไปจนสามารถรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากอุณหภูมิของร่างกาย

ช่วงเวลาที่กำลังมีความสุขแบบนี้..เขาไม่อยากให้มันผ่านไปเลย เป็นไปได้ก็อยากจะหยุดเวลาไว้

"ขอบคุณนะครับสำหรับคริสต์มาสปีนี้"

"มันพิเศษมากๆเลยครับ"

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG "ได้สิครับ"

"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ"

ระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นสีหน้าของคนตรงหน้า ความชอบของเขาเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เธอคนนี้ดีใจ..ก็ยิ่งอยากจะชอบเพิ่มมากกว่าเดิม

ขยับอ้าแขนออกเอียงหัวเล็กน้อยรอให้อีกฝ่ายเป็นคนเข้ามา

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG พอเห็นรอยยิ้มของคนตรงหน้าแล้วใจก็รู้สึกเบาขึ้น

รอยยิ้มนั่นยังคงเป็นสิ่งที่น่าหลงใหลอยู่เหมือนเคย

"ผมว่าผมเองก็..ชอบเธอมากกว่าที่คิดซะอีก"

"และผมเต็มใจรอที่จะรับมันเลยครับ"

แค่นั้นมันก็เพียงพอสำหรับเขาแล้วต่อจากนี้จะเป็นยังไงก็คงจะต้องปล่อยให้เป็นไปตามการกระทำในปัจจุบัน

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG "ผมรับตัวของเธอได้"

ทั้งด้านที่เธอแสดงออกและไม่แสดงออก ความธรรมดา ความสบายใจที่เธอมอบให้กับเขา

คนที่พาตัวของเขาออกมาพบเจอโลกภายนอกได้

เขากุมมือหญิงสาวตรงหน้าเอาไว้แน่นพูดด้วยรอยยิ้ม

"และแน่นอนว่าความรู้สึกที่ผมมีตอนนี้และหลังจากนี้จะมีไว้เพื่อมอบให้แก่เธอแต่เพียงผู้เดียวครับ"

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG (อ่ะแฮ่ม ขออภัยที่มาต่อช้าค่ะ😔👐🏻💕)

ตัวของเธอที่เป็นคนเข้าถึงยากสายตาที่มองผู้คนเองก็ดูเย็นเฉียบดั่งกับหิมะ การวางตัวที่มีเส้นแบ่งชัดเจนจนบางคนก็มองว่าเย็นชา

แต่ทว่าภายใต้สิ่งเหล่านั้นเธอเองก็เป็นเด็กสาวธรรมดาที่มีรอยยิ้มที่งดงามและอยากจะสนุกกับชีวิตของตนเอง

"แน่นอนสิครับ"

+

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG จนถึงตอนนี้ที่อยู่ด้วยกัน

เขาเลื่อนสายตากลับขึ้นมามองหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้งหนึ่ง

"เพราะงั้นความรู้สึกของผมที่มีอยู่ก็มีให้กับเธอแค่คนเดียวครับ"

"แต่ว่าถ้าอยากจะขอจริงๆ ผมก็ทำให้ได้"

"ไม่ใช่ให้ในบทซานต้าในวันคริสต์มาสแต่จะให้ในฐานะอาร์มินที่เป็นของเธอครับ"

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG ค่อยๆจับมืออีกฝ่ายเปลี่ยนมากุมเอาไว้ดวงตาหลุบตามองไปตามมือข้างนั้น

"คำขอนั้นไม่เห็นจำเป็นต้องมีเลยครับ"

ริมฝีปากยังคลี่ยิ้มอยู่เหมือนเดิมปากก็ขยับพูดต่อ

"เพราะคนแรกและคนเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกหวั่นไหวแบบนี้ได้ก็มีแค่เธอคนเดียวนะครับ"

ตั้งแต่แรกที่ได้พบเจอ ทุกเวลาที่ได้พูดคุย

+

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG "ผมไม่รู้จะพูดยังไง.."

"แต่มันเป็นครั้งแรกที่ผมได้ของขวัญที่ผมอยากจะได้จริงๆในวันพิเศษแบบนี้"

"ขอบคุณนะครับ"

ปากก็พูดไปมือก็กำสมุดแน่นราวกับว่ามันเป็นของล้ำค่าชิ้นหนึ่ง

[Armin🌱(slow) @Armin_FRG]

@Lapis_FRG ทำตัวเหมือนเป็นเด็กเล็กคนหนึ่งที่พึ่งได้รับของขวัญจากซานต้าเป็นครั้งแรก

ไม่สินี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้รับของขวัญที่ไม่ใช่ของกินหรือขนมอะไรและยังเป็นของของคนที่เขาให้ความสำคัญด้วย

"ขอบคุณครับลาพิส.."

เอ่ยพูดขอบคุณคนข้างตัวไปเสียงเบาไม่รู้ว่าจะพูดความรู้สึกทั้งหมดออกมายังไง

(+)