Çok utanıyorum çok…
Yemek yiyebiliyor olmaktan, su içebiliyor olmaktan, uyuyabiliyor olmaktan…
Ne yaparsam yapayım hep bir şeyi eksik yapıyormuşçasına mahcup hissediyorum kendimi depremde yaşamlarını yitirenlere karşı, depremzedelere karşı…
Tarifi yok, gerçekten yok…