Dat betekent ook dat artrose niet bij iedereen hetzelfde verloopt — en mogelijk ook niet op dezelfde manier behandeld zou moeten worden.
In dit artikel laat ik zien wat recente studies zeggen — en waar dat schuurt met de huidige praktijk: https://t.co/Lu62jgtg1K
Artrose wordt nog vaak uitgelegd als “slijtage”.
Maar dat beeld klopt niet meer met wat onderzoek laat zien.
Artrose is geen puur mechanisch probleem, maar een samenspel van veroudering, biologische processen in het gewricht en belasting.
De meeste mensen met kniepijn krijgen dit te horen: “Het is slijtage.”
Maar dat is vaak maar een deel van het verhaal.
Kniepijn ontstaat meestal door een combinatie van:
• overbelasting
• spierzwakte
• oude blessures
• veranderde bewegingspatronen
• en soms artrose
En dit is belangrijk: 👉 Pijn betekent niet automatisch schade.
Wie dit begrijpt, beweegt anders.
En herstelt vaak beter.
Herken jij je hierin? 👇
PRP-behandeling bij ernstige heupartrose — injecties in gewricht én bot
Regeneratief specialist José Miguel Catalán Larracoechea deelde recent een casus waarin ernstige heupartrose (Tönnis graad 3) werd behandeld met een gecombineerde PRP-aanpak op meerdere niveaus.
In plaats van uitsluitend een intra-articulaire injectie, werd er ook gericht behandeld in het subchondrale bot.
De procedure bestond uit:
➡️ PRP-injectie subchondraal in de femurkop
➡️ PRP-injectie subchondraal in het acetabulum
➡️ Aanvullend intra-articulair PRP in het heupgewricht
De botinjecties werden uitgevoerd onder röntgendoorlichting (fluoroscopie), gevolgd door een echo-geleide gewrichtsinjectie.
Deze benadering richt zich op meerdere structuren binnen het artroseproces:
• Het gewricht zelf
• Het subchondrale bot
• De biologische gewrichtsomgeving
Orthopedisch chirurg Dr. Don Buford (VS, orthobiologics) past vergelijkbare intra-ossale technieken toe binnen zijn behandelingen, waarbij in sommige gevallen ook gebruik wordt gemaakt van beenmergconcentraat.
#heupartrose #artrose #PRP #orthobiologics
Een inkijkje in hoe dit type regeneratieve heupbehandelingen technisch wordt uitgevoerd.
https://t.co/tYwR14kFsg
Knieartrose betekent niet automatisch een kunstknie.
Van leefstijl en oefentherapie tot injectiebehandelingen en orthobiologics — er zijn steeds meer opties om pijn te verminderen en mobiliteit te behouden.
Artrose in de knie is de meest voorkomende vorm van gewrichtsslijtage.
Pijn bij lopen, traplopen of opstaan is vaak het eerste signaal — maar de schade begint al veel eerder in het kraakbeen.
In dit artikel lees je alles over oorzaken, stadia en behandelingen 👇
Wist je dat knieartrose vaak jaren onopgemerkt ontstaat?
Kraakbeen slijt langzaam → gewrichtsspleet versmalt → botreacties ontstaan.
Hoe eerder je ingrijpt, hoe groter de kans op uitstel van een knieprothese.
Lees het complete overzicht:
https://t.co/LBE7R70nA3
“Het zit niet in je lies, dus het is je heup niet.”
Die uitspraak hoor je nog vaak — maar klopt lang niet altijd.
Heupartrose kan zich op meerdere manieren uiten. Liespijn is klassiek, maar pijn aan de buitenkant van de heup, bil of knie komt óók veel voor.
Juist die variatie maakt herkenning lastig en zorgt ervoor dat mensen soms jaren met klachten rondlopen zonder juiste diagnose.
In dit artikel zetten we alles op een rij:
• Hoe herken je heupartrose? • Waar zit de pijn precies? • Wat kun je doen zonder operatie? • Welke injecties bestaan er?
Lees het volledige overzicht :
https://t.co/T7t5gRgsPM
Heupartrose wordt nog te vaak onderschat.
Veel mensen denken dat pijn bij heupartrose altijd in de lies zit. Dat is inderdaad het meest voorkomende symptoom — maar zeker niet het enige.
Pijn kan óók uitstralen naar:
• De buitenzijde van de heup
• De bilstreek
• Het bovenbeen
• Zelfs de knie
Daardoor wordt de oorzaak soms gemist en blijft behandeling uit.
In dit uitgebreide artikel lees je alles over:
➡️ Symptomen en pijnlocaties
➡️ Oorzaken en risicofactoren
➡️ Behandeling en injecties
➡️ Wanneer een heupprothese nodig is
Lees hier verder 👇
De vraag die overblijft:
Beoordeelt deze meta-analyse de effectiviteit van PRP…
of de effectiviteit van uiteenlopende (en soms ondergedoseerde) protocollen?
Volledige analyse: https://t.co/Y4f8852vWU
PRP faalt bij tenniselleboog — of faalt het onderzoek?
Een recente meta-analyse concludeert dat platelet-rich plasma geen significante verbetering geeft van pijn of functie bij laterale epicondylitis.
Een harde conclusie — zeker gezien de plaats van meta-analyses binnen evidence-based geneeskunde.
Maar bij nadere analyse van de zes geïncludeerde RCT’s ontstaat een complexer beeld.
De studies verschilden fundamenteel in:
– Afgenomen bloedvolume
– Plaatjesdosering
– Preparatiemethoden
– Injectieprotocollen
– Stadium van peespathologie
PRP werd methodologisch als één uniforme interventie beoordeeld, terwijl de biologische samenstelling tussen studies sterk varieerde.
Met andere woorden: een biologisch variabele therapie werd onderzocht alsof het een gestandaardiseerd medicijn is.
Interessant is dat meta-analyses bij andere indicaties — zoals knieartrose — juist vaker consistente klinische verbeteringen laten zien.
De discrepantie tussen pees- en gewrichtspathologie maakt duidelijk hoe contextafhankelijk regeneratieve therapieën zijn — en hoe lastig ze zich laten vangen in klassieke onderzoeksmodellen.
👉 Lees het volledige artikel hier:
https://t.co/8NRN8iF4oT
💬 De centrale vraag: verschuift artrosezorg de komende jaren van symptoombestrijding naar echte ziektemodificatie?
Artrose: nog steeds géén medicijn dat de ziekte echt stopt.
Maar 2026 laat wel een duidelijke verschuiving zien.
• Arthrosamid als nieuwste injectietherapie in de praktijk
• DMOAD’s zoals Lorecivivint die slijtage proberen af te remmen
• Stanford’s 15-PGDH doorbraak: kraakbeencellen “verjongen” in muizen + signalen in menselijk weefsel
• BMAC/stamcelinjecties met klinisch effect bij geselecteerde patiënten
• Gentherapie in vroege trials met langdurige lokale ontstekingsremming als doel
De vraag is niet meer óf, maar wanneer artrosezorg verschuift van pijnbestrijding naar gewrichtsbehoud.
(Artikel link in comments)
Artrose wordt nog altijd gezien als “slijtage”: kraakbeen verdwijnt, pijn neemt toe, en uiteindelijk blijft vaak vooral pijnstilling, injecties of een knie/heupprothese over.
Maar wat als dat beeld begint te kantelen?
Op 23 januari 2026 publiceerde Stanford University in Science een opvallende studie waarin beschadigd gewrichtskraakbeen bij verouderde muizen deels opnieuw werd opgebouwd.
De aanpak richt zich op een ouderdomsenzym (15-PGDH). Door dit te remmen lijken kraakbeencellen zich als het ware “jonger” te gaan gedragen — en weer gezond hyalien kraakbeen aan te maken.
Nog interessanter: er zijn ook eerste aanwijzingen dat menselijke kraakbeencellen in het laboratorium vergelijkbaar kunnen reageren.
Dit is géén therapie voor morgen. Maar het laat wel zien hoe artroseonderzoek verschuift van symptoombestrijding naar regeneratie en ziekte-modificerende strategieën.
Uitleg en artikel-link staan in de reacties.
Denkt u dat artrose ooit echt af te remmen — of zelfs terug te draaien — zal zijn?
#artrose #kraakbeen #onderzoek #gezondheid
Hielspoor is meestal niet het bot dat pijn doet, maar overbelasting van het peesblad onder de voet.
Bij artrose kan compensatie tijdens lopen die belasting versterken.
https://t.co/5qKN4JjAIx
Veel mensen met heupartrose krijgen hetzelfde advies: “wacht maar tot het erg genoeg is.” Maar wat gebeurt er in de jaren daartussen — als je te jong bent voor een heupprothese, maar te veel pijn hebt om normaal te leven?
In dit artikel kijken we naar een oplosbaar heupimplantaat dat inmiddels in een eerste klinische studie wordt onderzocht als tussenstap vóór een prothese.
Geen doorbraakverhaal, geen beloftes — wél uitleg over de technologie, de doelgroep en wat er wetenschappelijk (nog) niet bewezen is.
https://t.co/DhVy9xhvsU
Voorbeelden zijn ibuprofen, naproxen, diclofenac, etoricoxib, celocoxib en meloxicam. Deze middelen remmen weliswaar enigszins de ontsteking, maar vaak blijft er ontstekingsactiviteit aanwezig met bijbehorende klachten zoals zwelling, warmte en pijn in de gewrichten.
Meer informatie over artrose medicijnen : https://t.co/gvAi9nOwhY
Veel voorgeschreven medicijnen bij artrose, zoals niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s), bieden tijdelijke verlichting maar pakken de onderliggende oorzaak van de aandoening niet aan.
Ze richten zich voornamelijk op het verminderen van pijn en ontsteking, zonder het degeneratieve proces in het gewricht te stoppen of te vertragen.
Bovendien kan het lichaam na verloop van tijd tolerantie ontwikkelen, waardoor hogere doseringen nodig zijn om hetzelfde effect te bereiken. Dit verhoogt het risico op bijwerkingen zoals maagklachten, nierproblemen en een verhoogd risico op hart- en vaatziekten.
#Artrose #gezondheid #GezondLeven