Sözler uçuşur, rüzgarla savrulur,
Kim ne derse desin, kalbim umursamaz.
Gözlerimde isyan, içimde bir yangın,
Dünya dönse bile, ben yerimdeyim hâlâ.
Belki de fazla düşündüm,
Belki de fazla sustum.
Ama artık bitti,
Kimseyi beklemem!
Umrumda olur mu bazı şeyler.
Zamanlı zamansız geliyorsun aklıma
Gözlerimi kapatıp
Tekinsiz sokaklarını adımlıyorum seni düşünmenin
Kokun geliyor
Sesini duyuyorum
Her şey ben mi diyorsun
Her şey sen
Düşün ki biri çok sevmiş
Biri hiç sevmemiş
Sözcükler kifayetsiz kalacak anlatmaya,
Bir Cemal Süreya şiiri gibi akıp gidecek yaşanmamış hikayemiz.
Hiç dokunamayacağım tenine, belki de hiç görmeyeceğiz birbirimizi,
Aşkımız ölümsüz bir şiire dönüşecek,
Seni sevmekten asla vazgeçmeyeceğim.
Sanıyorum ki ben sensiz öleceğim.
Özlemle dolu gecelerde, ay ışığının altında,
Gardenya kokularıyla dans ederken ruhumuz.
Bir şarkı ile coşar içimizdeki aşk.
Umut yeşerir kalbimizde her an
Güneş doğar, ay usulca yürür ardından,
Bir dans gibi sarar geceyi aydınlığa.
_ Asaf Neva _
Gri bir geceden artakalan terkedilmişliğin hüznüyle kalktı adam. Belki de hiç kalkmamalıydı. Kalkışmamalıydı.
Ölmemişti belki ama yaşıyor gibi de değildi.
________________ Asaf Neva ___