نوید

دغدغه‌های ذهنی یک شکمو، صاحب نظر در انواع خوردنی

[نوید @Asentraman]

این ویدیو با همراهی طاهره و به مناسبت تولدش ساخته شده:)

[نوید @Asentraman]

@majhouliat داره بزرگ میشه و این خودش قشنگه

[نوید @Asentraman]

@Silmaethdante این بازی به طور دائم توی تمام اساطیر تکرار میشه اینکه سرنوشت رو میبینن سعی میکنن ازش فرار کنن / برن به سمتش و در نهایت سرنوشت به سراغشون میاد

[نوید @Asentraman]

@Min20Ma آب خیارشور کار رو درمیاره

[نوید @Asentraman]

@FernakD تولدت مبارک

[نوید @Asentraman]

@cousin_reza @yasbitahammol فک کنم تو تهران فیلماش تو پایتخت هست هنوز فروشگاشون کار میکنه

[نوید @Asentraman]

@vval_e_ امیدوارم خوش خیم باشه و خوب باشی

[نوید @Asentraman]

@OllliveOylll هیچی به روال سابق نشده و نمیشه دیگه

[نوید @Asentraman]

@anoushehlotfi چقد دلم خواست
البته من در هر شرایطی دلم استامبولی پلو میخواد

[نوید @Asentraman]

@_aa_828 بهترین تصمیم:)

[نوید @Asentraman]

@miiilsh سلامت باشه همیشه پسر:)

[نوید @Asentraman]

@nuniume چقد کار سمت چپی خوب شده

[موز @bastanidastgahi]

هیچکدوم خوب نیست بچه‌ها. آسنترا خوبه، آسنترا.

[حمید @Ilknt724]

اگه تا سی سالگی ازدواج نکردید فقط یک طلاق را از دست دادید.

[نوید @Asentraman]

آدمایی که زندگی رو با بودنشون بهشت میکنن با نبودنشون دیوونگی و خشم رو توی شما بیدار میکنن و این حس با گذشت زمان ممکنه بیشترم بشه

[نوید @Asentraman]

هربار به این بچه، شیوا، فک میکنم یه سکانس از زندگی دیگران یادم میاد که وزیر سابق اواخر فیلم که رسید به شخصیت اصلی ازش پرسید حالا که آزاد شدید خوشحال و خوشبختی؟
و جواب ندادن شخصیت اصلی هم پرتم میکنه به رادیو چهرازی و اینکه آدم چه جوری به دلش حالی کنه…

[نوید @Asentraman]

کاش یه ۱۰۰ گرمش رو میدادی من خودم جیره بندیش کنم:(

[Sajadi @_Sajadi_]

کارزار حل کردن ۵۰۰کیلو آسنترا تو تمام سدهای کشور.

[پری‌سا @_paricaw_]

واقعا کاش می‌شد مُرد بدون اینکه مامان بفهمه…

[نوید @Asentraman]

@Promizad از اسکاندیناوی هم ببین احتمالا بدت نباد

[نوید @Asentraman]

@majhouliat تولدت مبارک🎂🎂

[مرضیه محبی @MarzieMohebi]

میگفت از خانه که بیرون آمدیم، هفت نفر بودیم، میگفتیم ومیخندیدیم‌وبا مرگ شوخی میکردیم‌،نیمه شب اما از دامن مرگ، به خانه برگشتیم، فقط سه نفربودیم با لباسهای تر از خون ان چهار نفر دیگر و دستهای خونین و کفش های خونین،میگفت یکصد روز گذشته و ماهنوز زیر بار دین آن چهار نفر مانده ایم که خودرا سپربلای ما کردند، هنوز جنازه هاشان روی دوش ماست، هنوز سر بر شانه ما، درچشم هایشان فروغ زندگی خاموش میشود.میگفت صدروز گذشت وتاریخ ما به «صد روز»های دیگری بخش شده که در هریک از انها، از روز نخست تا اخر، شرافت را به یاد ان رفیقان معنا میکنیم وگریه میکنیم برای روز آزادی که انهارا در میان نخواهد گرفت.