وقتی زنده بودند (بیگانه) و (افغانی) خطابشان میکردند و خواهان اخراجشان از ایران بودند؛ اما امروز همان افراد، پس از مرگ، ناگهان به (فرزند ایران) و (جانفدای میهن) تبدیل شدهاند.
اگر انسان ارزش دارد، این ارزش نباید به زمان مرگ یا نیازهای سیاسی وابسته باشد. انسانها نباید ابزار روایتهای سیاسی و تبلیغاتی شوند؛ کرامت انسان، با ملیت و منفعت تغییر نمیکند
گل محمد محمدی #افغانستان
ایران امروز با شکافهای عمیق اجتماعی، سیاسی و هویتی روبهروست. روایتهای رسمی، ایدئولوژیها و حتی ناسیونالیسم، دیگر آن انسجام گذشته را برای پیوند دادن جامعه با قدرت ایجاد نمیکنند. همین خلأ، میدان را برای رقابتهای داخلی و مداخلات خارجی فراهم کرده و کشور را در وضعیتی قرار داده که هر تحول سیاسی میتواند به بحرانی گستردهتر تبدیل شود.
آنچه امروز در برابر ما قرار دارد، نه صرفاً یک رویارویی نظامی یا دیپلماتیک، بلکه پرسشی بنیادین درباره آینده ایران است؛ اینکه آیا ساختار قدرت خواهد توانست رابطهای تازه با جامعه برقرار کند و خود را با واقعیتهای جدید تطبیق دهد، یا کشور وارد مرحلهای پرهزینهتر از بحران و بیثباتی خواهد شد. آینده ایران را نه شعارها، بلکه پاسخ به همین پرسش تعیین خواهد کرد
#IranWar
آنچه در ایران رخ داده و میدهد، صرفاً یک تقابل میان ایران و قدرتهای خارجی نیست؛ بلکه بازتاب بحرانی عمیقتر در ساختار قدرت است. سالها تلاش شد با اعتراضات، تحریمها، فشارهای سیاسی و عملیاتهای مختلف، معادلات قدرت در ایران تغییر کند، اما هر بار ساختار موجود توانست خود را بازتولید کند. اکنون نیز آنچه دیده میشود، بیش از آنکه جنگی میان ملتها باشد، کشمکشی بر سر تداوم یا تغییر نظم حاکم است.
بسیاری از تحلیلها، وقایع اخیر را تنها در چارچوب دشمنی ایران با آمریکا و اسرائیل میبینند، اما واقعیت میتواند پیچیدهتر از این روایت باشد. در پسِ حوادث، رقابتی بر سر آینده ساختار قدرت، مشروعیت سیاسی و شکل حکمرانی جریان دارد؛ رقابتی که ریشههای آن را باید در تاریخ معاصر و بحرانهای انباشتهشده این سرزمین جستوجو کرد
#IranWar
جشنواره فرهنگی و هنری در ذات خودش اتفاق مثبتی است و اگر در مسیر حفظ و توسعه فرهنگ مردم باشد، ارزشمند است. اما وقتی نام نهادهای نظامی و سیاسی در کنار چنین برنامههایی قرار میگیرد، طبیعی است که بخشی از جامعه آن را صرفاً یک رویداد فرهنگی ندانند و به اهداف پشت آن هم نگاه کنند.
از طرف دیگر، در شرایطی که بسیاری از مردم با مشکلات اقتصادی، نگرانیهای معیشتی و پیامدهای بحرانهای اخیر دستوپنجه نرم میکنند، برگزاری چنین برنامههایی برای برخی بیشتر شبیه نمایش عادی بودن اوضاع است تا پرداختن به واقعیتهایی که مردم هر روز با آن زندگی میکنند. فرهنگ مهم است، اما نمیتوان مشکلات و دغدغههای واقعی جامعه را هم نادیده گرفت.
@IranIntl وقتی نبودین و اینترنت نداشتین، رضا پخمه سسی شد و تا یه ماه کل فضای مجازی فقط تبلیغ سس و رب بود :))
پس خیالتون راحت، چیز خاصی از دست ندادین؛ جز چند تُن سس و یه عالمه میم
@Gaffer_Wolf وقتی نبودین و اینترنت نداشتین، رضا پخمه سسی شد و تا یه ماه کل فضای مجازی فقط تبلیغ سس و رب بود :))
پس خیالتون راحت، چیز خاصی از دست ندادین؛ جز چند تُن سس و یه عالمه میم
@ahampay وقتی نبودین و اینترنت نداشتین، رضا پخمه سسی شد و تا یه ماه کل فضای مجازی فقط تبلیغ سس و رب بود :))
پس خیالتون راحت، چیز خاصی از دست ندادین؛ جز چند تُن سس و یه عالمه میم
@PahlaviComms وقتی نبودین و اینترنت نداشتین، رضا پخمه سسی شد و تا یه ماه کل فضای مجازی فقط تبلیغ سس و رب بود :))
پس خیالتون راحت، چیز خاصی از دست ندادین؛ جز چند تُن سس و یه عالمه میم
@shamiiimrad وقتی نبودین و اینترنت نداشتین، رضا پخمه سسی شد و تا یه ماه کل فضای مجازی فقط تبلیغ سس و رب بود 🍅
پس خیالتون راحت، چیز خاصی از دست ندادین؛ جز چند تُن سس و یه عالمه میم 😉
بزرگترین فریب برای یک ملت، این است که بعد از سالها سرکوب و هزینه، دوباره امیدش را به همان تفکری ببندد که همیشه وجودش را انکار کرده بود.
وقتی مبارزهای که برای هویت، زبان و حق زیستن آغاز شده، در نهایت به چند شعار کلی و چند حضور نمادین ختم شود، یعنی مسیر را عوض کردهاند، نه سرنوشت را.
ما قرار نبود فقط در ظاهرِ قدرت دیده شویم
قرار بود حقِ بودنمان انکار نشود….
جامعهای که زیر فشار #فقر، #سرکوب، تبعیض و بیعدالتی نفس میکشد، به اپوزیسیونی نیاز دارد که برنامه، شعور سیاسی، تحمل اختلاف و درک واقعی از جامعه داشته باشد؛ نه جریانی که با هر استوری و هر موج مجازی از هم بپاشد.
اپوزیسیونی که هنوز تحمل صدای متفاوت درون خودش را ندارد، چگونه میتواند ادعای ساختن آیندهای آزاد برای یک کشور را داشته باشد؟
واقعیت تلخ این است که بخش بزرگی از این #اپوزیسیون، بهجای ساختن #آلترناتیو سیاسی، تبدیل به بازتولید همان فرهنگ قدرتطلبی، حذف و شخصیتپرستی شده که سالها علیه آن شعار میداد.
وقتی سیاست به فالوور، کلکل اینترنتی و جنگ سلبریتیها سقوط کند، نتیجهاش نه آزادی مردم، بلکه یک هرجومرج بیهویت است؛ جایی که #رهبر را الگوریتمها انتخاب میکنند، نه آگاهی سیاسی و نه خواست واقعی جامعه …
#پهلوی
از روزی که پروژه #اتحاداپوزیسیون با محوریت رضا پهلوی شکل گرفت، بیشتر از آنکه بر پایه تفکر سیاسی، برنامه اقتصادی، ساختار دموکراتیک و شناخت واقعی جامعه ایران بنا شود، بر موج احساسات، رسانه و چهرهسازی سوار شد. فوتبالیست، خواننده، اینفلوئنسر و سلبریتی را کنار هم چیدند و نامش را #رهبری گذاشتند؛ گویی کشوری با تاریخ، بحران، تنوع ملی و میلیونها انسان معترض را میتوان با فالوور و وایرال شدن اداره کرد.
امروز همان پروژهای که با شعار #همبستگی تبلیغ میشد، از درون دچار فروپاشی شده است. یک طرف هواداران علی کریمیاند، طرف دیگر حامیان شاهین نجفی؛ هر کدام دیگری را خائن، نفوذی یا منحرف معرفی میکند. کسانی که دیروز در یک قاب عکس از #نجات ایران حرف میزدند، امروز در توییتر و اینستاگرام علیه هم لشکرکشی میکنند. این فقط یک اختلاف شخصی نیست؛ این شکست یک جریان است که سیاست را به شوی رسانهای و رقابت محبوبیت تقلیل داد
#پهلوی
اپوزیسیونی که مدت خود را صدای مردم معرفی میکرد، امروز به صحنه جنگ باندها، سلبریتیها و ارتشهای مجازی تبدیل شده است. جریانی که قرار بود آلترناتیوی برای یک حکومت سرکوبگر باشد، حالا خودش درگیر حذف، تخریب، توهین و قدرتطلبی شده؛ آنهم نه بر سر آینده ایران، بلکه بر سر اینکه کدام چهره محبوبتر است و کدام فرد باید محور قدرت باشد
#پهلوی