وقتی به این فک میکنم که تو این سرد و سرما اونجا تنهایی عذابم میده وقتی به این فکر میکنم که چفدر ازت دورم ناراحتم میکنه وقتی بهش فک میکنم که میگم نکنه چشم انتظار منی نکنه منتظری بیام سرخاک میدونی که دلم میخواد ۲۴ ساعته پیشت باشم ولی دورم ازت
بابا میدونم مراقبم هستی ولی هیچ وقت فک نمیکردم توی سن ۵۰ سالگیت از دستت بدم اخه چطور باور کنم اینو همه بهم میگن بپذیر ولی چطوری سوگ به این راحتی ها نیست حس میکنم سال ها باید بگذره تا به این باور برسم ک نیستی :)
میدونی داشتم به این فکرمیکردم که چقدر همه چی دیر میگذره ولی بقیه میگن نه خیلی هم زود گذشته راست میگن حلوای مراسم یکی دیگه برات شیرینه من احساس میکنم ده سال گذشته بهم این دوماه بابا دلم برات شده کاش بجای این صفحه تو خودت بودی
امشب دقیقا دوماه شد که نیستی
دوماه کاملا طولانی برای من ولی شاید از نظر بقیه خیلی هم زود گذشته باشه من هنوز باورم نشده و همش فک میکنم خواب بودم دلم تنگه برات کاش میومدی میگفتی همش دروغ بود😅
بابا اینفدر دلم برات تنگه که باورت نمیشه لحظه ای نیست که بهت فکر نکنم راستی بابا یادته میخواستی بیینی دانشجوی ارشد شدن منو؟دو هفته پیش همزمان با تولدم جلسه اول بود میدونی چقدرناراحت بودم؟هم ارشد هم تولد داشتم نابود میشدم دوتا پدیده ای که برات خیلی مهم بودن:)کاش کنارم بودی
ولی بابا دلم برات تنگ شده مرد حسابی تو نگفتی این دخترمو میخوام دست کی بسپارم؟نگفتی اگه من نباشم اسرا چیکار میکنه؟بابا خیلی دل نازک شدم اون آدم قبلی دیگه نیست کسی بهم یه تو بگه گریم میگیره همش دنبالت میگردم ولی پیدات نمیکنم 😅
گفتم چه مشکلی؟ گفت وقتی احساساتت رو بیان نمیکنی بدنت مجبوره اینو جبران کنه حالا یا با ضربه زدن ب خودش و یا با پر خوری های عصبی و اینجوری شد که با تشویق دوست عزیزم فعالیت این صفحه رقم خورد
داشتم فک میکردم زندگیم رنگ و بوی غم گرفته من خیلی دختر شاد وفعالی بودم اما الان حس میکنم انرزی سابق زو ندارم و اصلا دلم نمیخواد اطرافیان این چیزا رو بفهمن برعکس جلوی اینا جوری رفتار میکنم ک حالم خوبه تراپیستم میگفت اینقدر با کسی حرف نمیزنی داری دچار مشکل میشی
شاید خیلیا درگیر سوگ بوده باشن تجربه هرکسی متفاوته اما نن حس میکنم سخت ترین پدیده مرگ عزیزه مخصوصا پدر پدری که حامی بود مهربون بود عاشق بود پدری که مطمئنم مثلشو هیچ وقت پیدا نخواهم کرد و کسی هم جای اونو برام نمیگیره💔
وقتی ۲۹شهریور رو یادم میاد با خودم میگم اسرا تو چطورتونستی از اون روز تشیع زنده عبور کنی؟ بعد میفهمم که زنده نیستم و صرفا فقط ی کالبدی برام باقی مونده دروغ چرا اولش دوست نداشتم اون عروسی ک رفتیم رو عصبانی بودم ولی حالا ک دارم فک میکنم خداروشکر آخرین خاطره توی شادی بوده
همش یاد اخرین دیدارمون میوفتم
اخرین باری که دستای همو گرفتیم و بغلم کردی بابا
عروسی بودیم برای عروسی من کلی برنامه ریزی کردی که فلان خواننده رو برات میارم و فلان کار هارو برات انجام میدم چقدر خوب ک اون عروسی رو رفتیم و چفدر خوب که باهم کلی رقصیدیم 🫠
خاطرات خوب زیاد باهم داریم و بخاطر اینکه بهم یاد آوری نشه چیزی خودم رو غرق در کار و زندگی کردم به قول معروف ظاهر قضیه رو حفظ کردم اما واقعا درونم اینقدر خوب نیست شبا که میام خونه جای خالیش یه تلنگر بزرگه
نمیدونم باید از کجا شروع کنم ولی احساسم چیزی نیست که به بقیه میگم سوگ بزرگی رو دارم تجربه میکنم سوگ از دست دادن پدر که هنوز دو ماه نشده و به همه میگم حالم خوبه ولی نیست لحظه ای نیست که به روزی که خبر و شنیدم فک نکنم یا حتی لحظه تشیع و آخرین خدافظی