Astrid

Eerlijk en betrokken, met zorg voor omgeving en leefbaarheid, zonder de realiteit uit het oog te verliezen.

[Astrid @AstridLanslots]

#WorldCupFinal De halftimeshow is vooral voor de toeschouwers echt wel de moeite, beter dan een kwartier beschouwing.

[Maarten van Rossem @maartenpodcast]

In 2000 was ruim 5% van Nederland moslim. Nu is dat nog steeds ruim 5%. Waar is die zogenaamde 'tsunami' of 'bezetting' waar rechts Nederland het dagelijks over heeft? Het bestaat alleen in jullie onderbuik.

[Peter ter Horst @PeterterHorst]

Mijn post over erfbelasting leverde veel reacties op. Een erfenis werd ineens ‘inkomen’ genoemd, erfgenamen zouden er ‘niets voor hebben gedaan’ en opgebouwd vermogen werd benaderd als geld waarop de samenleving via belastingen en herverdeling vanzelfsprekend aanspraak mag maken.
Die reacties leggen een bredere reflex bloot.

Wanneer de overheid geld tekortkomt, wordt zelden als eerste gevraagd welke uitgaven minder kunnen, welke regeling haar doel voorbijschiet of welke overheidslaag vooral zichzelf in stand houdt. De eerste vraag lijkt steeds vaker: waar kunnen we nog iets extra’s innen?
Bij ondernemers, huizenbezitters, bedrijven, spaarders, beleggers, erfgenamen of iedereen die volgens een zelfgekozen maatstaf ‘genoeg’ heeft. Dat is wel zo gemakkelijk. Je hoeft geen moeilijke keuzes te maken en niemand hoeft afstand te doen van een bestaande subsidie, toeslag, voorziening of regeling. Je wijst eenvoudig een andere groep aan die de rekening mag betalen.

Als ondernemer kijk ik daar anders naar. Wij werken met budgetten, bewaken onze liquiditeit en moeten zorgen dat de onderneming ook op langere termijn solvabel en gezond blijft. Een euro kun je maar één keer uitgeven. Ontstaan er financiële tegenvallers, dan moeten we prioriteiten stellen, kosten verlagen, investeringen uitstellen of afscheid nemen van zaken die onvoldoende opleveren.
We kunnen onze klanten niet verplichten om voortaan maar wat meer af te dragen omdat wij onze uitgaven niet onder controle hebben.

Een overheid is natuurlijk geen onderneming. Zij heeft andere taken en verantwoordelijkheden. Maar ook publiek geld is niet onbeperkt. Ook daar geldt dat een euro maar één keer kan worden uitgegeven. Toch lijkt ‘meer innen’ politiek en maatschappelijk vaak aantrekkelijker dan ‘minder uitgeven’.

Bezuinigen doet namelijk pijn. Dan kan een regeling waar je zelf van profiteert minder ruim worden. Een belastingverhoging voor een ander voelt aanzienlijk comfortabeler. Solidariteit blijkt opvallend eenvoudig wanneer de rekening buiten de eigen brievenbus valt.

Daarbij helpt het om het vermogen van die ander eerst van een minder sympathiek etiket te voorzien. Een erfenis wordt ‘gratis geld’. Vermogen wordt ‘onverdiend’. Overwaarde is slechts geluk. En wie iets aan zijn kinderen kan doorgeven, heeft blijkbaar een oneerlijke voorsprong gecreëerd die door de overheid gecorrigeerd moet worden.
Zodra bezit moreel verdacht is gemaakt, voelt een hogere belasting niet langer als meer innen, maar als rechtvaardigheid.

Een overheid die bij ieder nieuw probleem eerst kijkt waar nog iets te halen valt, hoeft zichzelf nooit serieus de vraag te stellen waar het minder, eenvoudiger of efficiënter kan. En mensen die iedere belastingverhoging toejuichen zolang die henzelf niet raakt, verwarren solidariteit soms wel erg gemakkelijk met vrijgevigheid namens een ander.

Het is eenvoudig om ruimhartig te herverdelen wat je niet zelf hebt opgebouwd. Moeilijker is het om te accepteren dat ook de overheid niet alles kan blijven doen, en dat je een euro inderdaad maar één keer kunt uitgeven.

[Caren @zorgenzo]

Ja ik heb weer een indicatie van januari 26 die nú behandeld wordt.

Krijg vraag Waarom iemand hulp nodig heeft bij medicatiegebruik?
Tabletten en druppels
Noot: verzekerde is analfabeet en maakt gieg doseringsfouten en neemt verkeerde op verkeerde tijdstip

Spreek ik Russisch?

[Astrid @AstridLanslots]

@TijsvandenBrink Beterschap! 💐

[Astrid @AstridLanslots]

@jon_delorraine Wat een ontzettend moedig en tegelijkertijd verdrietig bericht!

[Tock @yvan_theriault]

«Avant de vous énerver contre les personnes âgées à cause de ce qu'elles ne peuvent plus faire, arrêtez-vous et pensez à comment elles doivent se sentir frustrées de ne plus pouvoir le faire.

Parce que derrière chaque geste qui devient difficile, il y a une histoire.
Une vie entière passée à aider, à porter, à courir, à travailler sans jamais se plaindre.
Aujourd'hui, leurs corps ralentissent... mais leur cœur, lui, se souvient encore de tout ce qu'ils faisaient avant.
Et croyez-moi, il n'y a rien de plus douloureux pour eux que d'avoir besoin d'aide pour des choses qu'ils faisaient autrefois en un clin d'œil.

On vit dans une société où l'on s'impatiente pour un rien, où l'on oublie que nous aussi, un jour, nous marcherons plus lentement, nous tremblerons un peu plus, nous répéterons peut-être les mêmes questions.
Alors avant de soupirer, avant de lever les yeux au ciel, ayez un peu de douceur.
Le respect ne coûte rien... mais il change tout pour ceux qui en reçoivent encore un peu.»

Respect des anciens

[Talip OĞUZ 🇹🇷 @TalipBelgium]

Amerika ' da 15 yaşındaki bir çocuk marketten ekmek çalarken yakalandı. Kaçmaya çalışırken bir de raf kırmış.
Cocuk tutuklanmış ve mahkemeye çıkartılmış.
Kararı vermeden önce hakim çocuğu da duymak ister.
Hakim: ′′ Neden çaldın? ′′
Çocuk: ′′ Ekmeğe ihtiyacım vardı. ′′
Hakim: ′′ Çalmak yerine ekmek alamadınız mı?"
Çocuk: ′′ Satın alacak param yoktu."
Hakim: ′′ Ailenden para isteyebilirdin. ′′
Çocuk: ′′ Evde sadece annem var. Annem hasta ve işsiz. Sırf bunun için biraz ekmek ve peynir çaldım."
Hakim: ′′ Sen küçüksün, normalde işin de yok. ′′
Çocuk: ′′ Yıkama üzerinde çalıştım. Bir hafta önce anneme hizmet etmek için izin aldım ve bu yüzden kovuldum. ′′
Hakim: ′′ Yardım isteyecek yeriniz ,kimseniz yok muydu? ′′
Çocuk: ′′ Her gün evden çıktığımda herhangi bir iş için eleman arayan en az elli adresle iletişime geçiyorum ama, başarısız. Sonunda hırsızlık yapmaya karar verdim. ′′
Çocuğun ifadesinin ardından hakim kararını açıkladı:
-" Çalmak, özellikle EKMEK çalmak çok utanç verici bir suçtur. Ve işte hepimiz bu suçtan sorumluyuz. Bu odadaki herkes ve ben de bu suçtan sorumluyum.
O zaman tüm mahkeme katılımcıları 10 $ ile ceza alacak. Siz her biriniz 10 $ gönderene kadar kimse mahkeme salonundan ayrılmayacak."
Hakim de 10 $ ' ını verdikten sonra aç çocuğu polise teslim eden markete de 1,000 $ para cezası verdi.
Kararı duyduktan sonra çocuk gözyaşlarını tutamadı ve ikinci karar okunurken hakimi görünce heyecanlandı.
Hakim gözyaşlarını saklamaya çalışarak, salonu terk etti. Hakimin son sözleri bunlardı:
-"Bir kişi EKMEK çalarken yakalanırsa, o cemaatin, toplumun, devletin tüm insanları utanmalıdır."

[Astrid @AstridLanslots]

@bengunes34 Jana

[Hendrina-Losiana @Hendrina32]

Hittestress en Amiodarone betekent: bedlerigheid, decubitus en sepsis.
@nvdietist @HvA_Ergo @SepsisAlliance @VenVN @Apothekernieuws @FlorenceZorg @LHVhuisartsen @Hartkliniek @nrc

[Astrid @AstridLanslots]

@suus__je Sterkte!

[Astrid @AstridLanslots]

@chrisklomp Iedereen gaat dood, maar je bent nog niet dood! Leef tot de laatste dag!🫶🏻

[Julian Bushoff @JulianBushoff]

Mensen met een chronische ziekte of beperking door nieuwe kabinetsplannen tot zo'n 300 euro per maand, ofwel ruim 3.500 euro per jaar duurder uit!

Gewone mensen worden ongekend hard gepakt, grote vermogens en winsten worden gespaard.
https://t.co/rprl4M6SGI

[Maarten van Rossem @maartenpodcast]

Als je naar die asielprotesten kijkt, zie je de tragische triomf van het reptielenbrein. Het is biologisch gezien volkomen identiek aan een kolonie bavianen die hysterisch op hol slaat omdat er een vreemde vogel overvliegt. Xenofobie vermomd als bezorgdheid. Wat een treurnis.

[Astrid @AstridLanslots]

@zorgenzo Goed dat je dit deelt. Belangrijk werk in het verpleeghuis, alleen snapt iedereen dat je dit geen 40 jaar volhoudt, en dat hier echt iets mag veranderen!

[Voor Positiviteit @4positiviteit]

Er zijn dromen die niet schreeuwen om aandacht. Ze wachten geduldig tot je ze serieus neemt.

[Astrid @AstridLanslots]

@kleinkraakie Noord Brabant

[Meitje 🕊️ @meitje01]

Het leven in een Drentse plaggenhut was extreem hard en armoedig. Het was klein: vaak maar 4 bij 6 tot 8 meter in totaal, soms deels ingegraven in de grond (een kuil van een halve meter diep). Gezinnen met 6 tot 9 kinderen was geen uitzondering. De laatste is in 1949 verdwenen.

[Marjolijn Bruurs @marjolijnbb]

Het begint klein.
Echt klein.

“Wil je even helpen?”
“Het is maar tijdelijk.”
“Natuurlijk doe ik dat.”

En voor je het doorhebt, zit je midden in mantelzorg.

Jij bent degene die ze bellen.
Jij regelt het.
Jij vangt het op.

Ondertussen:
werk je minder,
verdien je minder,
zie je minder mensen,
en ben je vooral bezig met regelen.

Tot het punt dat je denkt:
ik trek dit niet meer.

Maar stoppen met mantelzorg?
Dat is geen optie.

We hebben het vaak over:
zelfredzaamheid
samen zorgen
een sterke sociale basis

Maar wat mantelzorg in de praktijk betekent, zie je hier.

Niet in beleid.
Niet in plannen.
Maar in het leven van mensen.

[Voor Positiviteit @4positiviteit]

Je wacht tot het perfect voelt. Tot het klopt. Tot niemand iets kan zeggen. Ondertussen sta je stil. En achteraf gezien is stuntelen vaak veel leuker dan wachten.